3 yıl önceki doğum hikayemi yeniden paylaşıyorum. Keyifli okumalarr 🥰 darısı doğacak olan bebeğime 🤍🤍
Merhaba bebeğini sabırsızlıkla bekleyen hamişler ve taze anneler 😊
Hamile olduğumu ilk öğrendiğim günden beri eşimle tüm havamız sohbetimiz bebeğimiz oldu. İlk 4 ay sıkıntılı geçti mide bulantıları halsizlik vs. Daha sonrası daha keyifli ve son aylar uykusuz geceler başlamıştı. Sabırsızlıkla kızımızı bekliyorduk. 37. Haftadan itibaren hazır ve nazır şekilde doğumu bekledim. 38. Hafta yine yok 39 yok 40 yok artık bende stres başladı. Neden gelmiyor bu kız diye. doktor kontrolünde artık doktorumda moralimin bozulduğunu anlayıp beni motive etti. Normal Doğum yapacaksın beklicez herşey yolunda diyerek son kontrolümde eve yolladı. Artık hırs yapıp sürekli temizlik yapıp bol bol yürüyüş yapıyordum gelicek bu kız diye 41e gidiyorduk ve kilosu 3500 olmuştu. Kendimi zorlayıp kayınvalidemide yanıma alıp ağrılar girene kadar yürüdüm oda peşimde tabi 😁 neyse 3 gün günde 10.000 adım üstünde yürüdüm. Ertesi gün yine yürüyüşe çıkacaktık ama hiç gözüm almadı kendimi halsiz hissettim temizliği fazla abarttım herhalde diye düşündüm çıkmadım. Akşam bende hafif hafif sancılar başlamaz mı 😁 aha dedim yoksa! Yok dedim yine ümitlenme buda öncekiler gibi yalancı sancıdır kesin. Yattık gece 2 gibi yine ağrıdan uyandım hafif kasık ağrısı gibi başladı umursamadım pek kalktım yürüdüm biraz nasıl olsa alışıktım sabahlamaya son ayda neyse tekrar yattım ama uyuyamadım sancılar devam etti sabah 5 oldu yine uyku yok ama garip öncekilerine benzemeyen bir sancı bu kez anladım. Doğuracaktım 😊 gittim çay demledim balkona çıktım bir bardak çay alıp güneş yeni yeni doğuyor içimden dua edip gökyüzüne baktım. Sonra elim uyandı yanıma geldi ağrımın olduğunu söyledim ama acele etme suyum gelene kadar zamanımız var dedim. Panik yapmadık sancılar gittikçe şiddetlendi saat 7 oldu kayınvalidemi çağırdık. Eşime sen işe git sancım sıklaşınca aradım gelirsin dedim 11 gibi işini halledeceğini söyledi gitti. 11 e kadar doğurmam sen git diye yolladım. O gitti ben başladım kıvranmaya. Evin içişinde dolaşıyorum yürüyorum atlatıyorum sancıları yenisi gelene kadar. Duşa girdim saçlarımı kuruttum saat 9 gibi eşimi aradım gel artık diye. Eşim geldi hemen gittik hastaneye ben doktorumun yanına çıktım elim belimde suratımda acı çeken bir ifade aha sesi doktor geliyor deyip güldü geç dedi içeri kontrol etti 5 cm açılman var dedi muayene ederken içerde eliyle birşey yaptı bu açılmanı kolaylaştıracak dedi. Sonra sümükümsü yoğun çektikçe gelen birşey gelmeye başladı bende hafif kahverengi gibi. Hadi bakalım yürüyerek doğumhaneye gidiyorsun dedi 😁 ben şok 5 cm! 😜 o moralle merdivenleri gururla aferin kız sana diyerek çıktım canım yanıyor ama gülerek gittim vallahi 😊 içeri girdim üstümü soyundum önlük getiriler sonra damar yolu açtılar ve daha sonra lavman yapıldı. Başladım gelen sancıları karşılamaya buraları çok anlatmak istemiyorum canınız yanıyor ama allah o gücü veriyor İnanın. Neyse ebe arada geliyor muayene ediyor 6 cm. Biraz zaman geçti suni sancı vermeye başladılar doğumunu hızlandıracak diye tamam dedim istemeyerek. Nasıl olsa ben epudural istiyorum doktor dayanamazsan yaparız o zaman karar veririz demişti. Epudural 7 cm olduğunda takılıyormuş 1 cm kalmış diye sancıları çekmeye devam. Artık iyice şiddetlenmeye başlamıştı sancı aralarında azalmıştı inliyordum artık. Eşimi sayıkladım kızıma seslendim ağrı çekerken ayakta. Doğumhaneye eşimi almamışlardı ama ebe o halimi görünce insafa gelip kendi istersen eşini çağıralım sesi. Tamam dedim annem çıktı o geldi elimi tuttu sancım geldiğinde ona sarıldım. Baktım iyice dayanılmaz oluyor eşimi gönderdim üzülmesin beni böyle görüp diye. Neyse sonra ebe tekrar kontrol etti 8 cm olmuş dedi eğer büyük tuvaletin gelmiş gibi his gelirse haber ver sesi ve şakın ıkınma ıkınırsan bebeğin başı sıkışır dedi. Ikınma hissi gelirse hemen söyle dedi. Artık sancılardan anneme ben yapamıcam demeye başladım. Dayanamıyorum çömeliyordum kalkıyordum ağrıdan mahvoldum. Beni öyle gören annemde tabi. Artık kendime hakim olamamaya sancı geldikçe sesim yükselmeye başladı. Eşim ve annesi dışardan duymaya başlamışlar sesimi. Sancı girdikçe inliyordum annem bağır kızım tutma kendini diyordu sancı girdikçe çömeliyordum artık ıkınma hissi geliyordu ebe geldi kontrol etti 9 cm hemen yana çatala aldılar beni doktorumu arayıp Bilgi verdi. Sancın gelince tüm gücünle ıkın diyordu ebe bende öyle yaptım. Hamileliğimde nasıl doğru ıkınmam gerektiğini izleyip görmüştüm tüm gücümle ıkınıyordum doktorum geldi hemen saçı görünüyor hadi artık dedi yine ıkınmaya başladım doktor ebeye neden gelmiyor bastır kadınına dedi ve ben artık bitmeyecek bu diye tüm gücümle artık ıkındım ve doktor dur ıkınma dedi ve içimden birşeyler kayıııp gitti 😊 allahım dedim kapadım gözlerimi o an acıdan kızım derinim diye sayıklıyorum bak dediler kızına sesini duydum bir baktım aynı babası anneme herşeyi tam mı parmakları falan diyorum baktın mı diyorum doktor beni dikerken 😁 sonra bebeğin eşi geldi onu çekerken doktor canım hala yanmay devam ediyordu. Neden bu kadar acıyor dedim doktora kesi attınız mı dedim evet sesi gerçekten hissedilmiyormuş dedim. Sonra kızımı alıp götürdüler benim toparlanmam yarım saati buldu üstünü giydirip odama götürdüler beni. Kapıda herkes beni bekliyordu bende sandalyede gülerek odama doğru gidiyordum. İçeri girdim kızım içerde beni bekliyordu. Yok böyle birşey böyle bir huzur. Artık kızımıza kavuşmuştuk eşimle göz göze geldik gözlerimiz doldu ama ağlamadık kalabalıkta 😁 saat 15:36 da artık 3 kişi olduk. 3700 kg 53 cm bir melekle 💜Bizimde hikayemiz böyle 🌺