Merhaba güzel anneler ve anne adayları, bazılarımıza umut, kendime de moral olsun diye uzun olan bu başlığı açtım. İki gün önce 34+4 te sezaryenle doğum yaptım. 30. Haftadan itibaren kasılmalarım başlayınca doktorum düzenli takibe aldı ve nstde sürekli düzensiz sancılar çıktı iki kere yatış verdi ciğer geliştiriciler, kasılma önleyiciler, sürekli istirahat derken bir ay anca durabildi bebeğim ve son nstde sancılar düzenli çıkınca doktorum direkt yatış verdi ve alalım artık dedi. Bunların olduğu gün tesadüf ki ailem ve arkadaşlarım sürpriz baby shower hazırlığı yapmaktalarmış yatış haberimi alınca çok şaşırdılar. Ama asıl şaşırdığımız o günün geçen sene kürtaj olduğum günle aynı gün olmasıydı. O kadar üzülmüştüm ve canım yanmıştı ki rabbim bana aynı güne nasip etti. Neyse hastaneye yatışım yapıldı sancı olmasına rağmen açılmam olmadım ve bir aydır erken gelmek isteyen bir bebeğim olduğu İçin doktorum riske atmak istemedi ve sezaryen kararı verdik. Şimdiye kadar hep normal doğum ile ilgili bilgiler ve hikayeler okuyup kendimi hazırlamıştım ve sezaryenle ilgili çok bir bilgim yoktu. Buna rağmen hiç endişelenmedim ve sürekli pozitif düşünmeye çalıştım. Bebeğimin ultrasonda kilosu iyi çıkmasına ve ciğer geliştiricilere rağmen erken doğum sebebiyle küvöze girebilme ihtimaline hazırlıklıydım. Fakat ameliyathaneye götürmeye geldiklerinde birden endişe ve heyecan geldi. Ameliyat ekibi çok iyiydi ve sakinleştirici vurdular o biraz rahatlattı. Anestezi uzmanı çok iyiydi spinal anestezi yaptı. Belden aşağısı uyuşunca sonda taktılar hiç hissetmedim. Sonra doktorum geldi ve işlem başladı. Tüm ekip o kadar iyiydi ki ben de ne dedilerse yaptım. Ekiple tam uyum çok önemli. 2 dk içinde bebeğimin ağlama seslerini duydum. Uzun uzun ağladı çok güzel bir duyguydu. Doktorum, yeni doğan doktorunun ve hemşirelerin kontrolünden sonra göstereceğiz dedi ama solunum sıkıntısı sebebiyle ben göremeden götürdüler bebeğimi. 20 dk içinde benim işlerim de bittikten sonra odaya çıkardılar. Hemşireler serumumu taktı, hap verdi. Hasta bezi istediler. Ben depend almıştım ama uyuşukluk geçene kadar büyük boy hasta bezi daha işlevsel oluyor. Anestezi etkisi geçtikçe titreme ve ağrı başladı hemşireler ağrı kesici iğne yaptı. 6 saatin sonunda ayağa kalktım ve bir iki adım yürüdüm. Ayağa kalkınca bebeğimi görmeye gidecektim ama henüz o kadar uzun yürüyemiyordum. Gece boyu tuvalete kalkıp alıştırma yaptıkça daha rahat yürüyebildim. Sabah olur olmaz bebeğimi görmeye gittim. Dokunmama izin verdiler o kadar güzel bir his ki tarifi yok. Yeni doğan doktoru daha iyi olduğunu söyledi ve süt sağmamı istedi. Böyle giderse iki haftaya çıkabileceğini söyledi. O günün akşamına taburcu oldum. Düzenli olarak süt sağmaya devam ediyorum ama henüz gelmedi. Bebeğimi emzirene kadar haftada iki gün görebileceğim. Bu süre zarfında ben de toparlanmış olurum. Çünkü henüz yataktan tek başına kalkamıyorum . Bebeğime sağlıkla kavuşacağım günü bekliyorum. Umarım tüm anneler bebeklerine sağlıkla kavuşur. Ben geçen sene 9 haftalık bebeğimin kalbi durduğu İçin kürtaj olmuştum ve çok kötü zamanlar geçirmiştim. 3 ay sonra tekrar hamile kaldım ve çok olmasa da biraz zor bir hamilelik süreci geçirdim. Sonunda doğdu oğlum ve şimdi de hastaneden sağlıkla çıkmasını bekliyorum. Allah isteyen herkese nasip etsin.