zlemAcar
İlk bebeğimde hamile kaldığımın farkinda değildim. Çünkü doğum kontrol hapları mı bırakalım sadece bir ay olmuştu. Denilenlere göre doğum kontrol hapı kullananların sonrasında hamile kalmaları zorlaşırmış . Bende buna güvenerek çok dikkat etmemistim. Bilmeden dişçiye gittim. Röntgen çektirdim. Dişim yüzünden antibiyotik kullandım . Veeeee işte o malum gün geldi. Ben sigara kullandığım için her ay ragle öncesi erken gebelik testi yapardım. Ne olur ne olmaz diye.. o ay yine yaptım. Kendimden o kadar eminim ki yaptıktan sonra yine öylesine yaptım boşu boşuna para yatiriyorum şunlara kafasıyla baktım. Bir baktım ne göreyim çift çizgi 😱 o çizgiyi gördüğümde başımdan aşağıya inen sıcaklığı asla unutmam. Doğum sigortasinin yandığına mi yanayım. Yoksa o kadar ilaç içip röntgen çektirdikten sonra bu manzarayı görmeme mi 🤦 tabi ben sok bir şekilde eşime ben hamileyim dedim. Eşim baya mutluydu 🤦 bense korkuyordum. Hazır hissetmiyorum. Neyse ki hastahaneye gittik ve o küçük kesecigi gördük. Sanırım o günden sonra herşey benim için bambaşka oldu. O günden sonra onu gerçekten hissettim ve istemeye başladım. Korkmayın bıraktım .🤗 Tabi bu arada hamile olduğumda özel bir okulda öğretmenlik yapıyordum. Bu durumu hemen idarecime çok büyük bir sevinçle söyledim . Ailen gibiyiz diye düşünüyordum . Ama maalesef öyle olmadı. Bu durumu dusuneceklerini söylediler bana 🤦 o bir ay bana geçmek bilmedi . Birgün idarecime odasına çağırdı ve verdiğin tüm emekler için teşekkür ederiz. Ama seneye birlikte olamayacağız. yaptığımız sözleşme iptal dedi. Ben o an ikinci şoku yedim . Sınıfıma nasıl indim. Nasıl yürüdüm hatırlamıyorum. Sonrasında kendimi daha fazla tutamadım. Kendime geldiğimde arkadaşları m ağlama özlem değer mi diyip duruyordu. O an belimden bir ağrı girdi. Yüzümü yıkamak için tuvalete gittim. Ağrı devam edince bakma ihtiyacı hissettim. 🤦 Maalesef kanamam vardı. Apar topar revire götürdüler . Hemşire tansiyonumin git Gide düşmeye başladığını hemen doktorumu aramamı söyledi. Ben kayinpederime haber verdim ve.diktirumu aradım. Beni hemen okuldan alıp doktoruma götürdü. Kalp atışları vardı çok şükür . Ancak doktorum bir hafta evde yatış verdi. O gün unutmak istediğim günlerden biriydi. Hem isimden olmuştum hem de onlar yüzünden bebeğim tehlikeye girmişti. Progestan kullanmaya başladım. Günlerce kıpırdamadan yattım. Ama maalesef bebeğimi kaybettim. O okula geri döndüğümde hep bu anılar canlandı gözümde. O okulun son günleri bitmek bilmedi . Birgün bir karar verdim. Kendi işimi kendim yapacağım ve batsamda ciksamda kimseye minnet etmeyeceğim dedim. Tam.15 gün içersinde kendime ders verebileceğim bir resim atölyesi açtım. Herşeyde bir hayır vardır derler ya ben buna inanıyorum. O pis.insankari çok kere dava açma fikri geldi aklıma. Ama ne zaman bu fikir eklima gelse yaram yeniden acimaya başladı. Allahlarindan bulsunlar dedim. Hayatıma devam ettim.