Çok şükür ben de doğurdum. Ama şunu da anladım ki birseyleri istemekte ısrarcı olmamak hayırlısı hangisiyse onu istemek lazımmış. Normal dogum cok istemiştim en başından beri hem çabuk toplar hem de sağlıklı doğum yaparım diye ama kısmet değilmiş. Benim acı hissiyatım gerçekten cok fazla. 3 4 gündür üst üste devlete gidiyordum acilden. Açılmam yoktu ama sancılarım başlamıştı. Çatı muayenesi oldum ve 1 cm açılmam vardı tekrar eve gönderdiler. Neyse evde cekeyim daha iyi derken sancılarım artık kivrandirmaya başladı tekrar gittim hastaneye 2 cm olmuştu niye evde çekmedin dediler hatta ama çekilecek gibi değildi benim için. Yine eve döndüm sancılar kasılmalar o kadar arttı ve yoğundu ki 2 3 dakikaya kadar indi ama açılma yeterli değildi. Artık dayanamayıp bağırıp hüngür hüngür ağlıyordum her sanci geldiğinde. Tabi hastane 4 cm i beklemekte ısrarcı olunca ben artık dayanamadım. Özelden giriş yapıp o kadar sanci sonrasında spinal sezaryen ile 1 saat içinde doğumum gerçekleşti. 3745 kilo 50 cm tombis bi oglum oldu. Cok şükür doğurdum ben de tabi sezaryen de zormuş ama o sancıların yanında bu ağrılar çok daha hafif geldi bana. Acı eşiğim çok düşük herkes bu kadar hissetmez sanıyorum o sancıları. Zor da olsa oğluma kavuştum şükürler olsun. Evime döndüm ve oğlumla iyilesegim inşallah. Allah doğum yapan yapacak olan herkesin yar ve yardımcısı olsun. Anneler neden kutsalmis bi kez daha anladım. Rabbım isteyen herkese nasip etsin tez vakitte en kolay haliyle kavuştursun inşallah. Boncuk oğluma kavuşmak her şeye değermiş. 😊 🥰❤️