Merhaba güzel anneler..
Bende doğum hikayemi paylaşmak istedim. Başta söylemek isterim ki çok olumsuz şeyler yaşasam da Rabbime şükürler olsun ki kavuştum. Etkilenecek varsa okumayabilir şimdiden teşekkür ederim. 😊
Zaten postlarımdan bilenler bilir yaklaşık 12 günlük bir hastane serüvenim vardı. Suyum fazla, bebeğimde taşkardi(kalp çarpıntısı), iri ve stresten oluşan tansiyon ve şekerden gözlem altındayım. Ayın 15inde Travay Doğumhaneye indirildim. Normal Doğum yapabilmem için suni sancı verildi. Ne sancı ne de açılmam oldu. Bebeğimde taşikardi devam ettiği için her an sezeryan olabilirim diye su dahi içirilmedim. Birinci suni sancı bitti, ikinciyi taktılar artık iyice normal doğum yapmam için zorladılar. Panik atağım var korktuğumu yapamayacağımı söylesem de inat uğruna kendi istekleri uğruna zorladılar. Her seferinde farklı değişik doktorlar gelip ben uzmanım şöyle böyle diyenler oldu. En son biri geldi bebeğimin taşikardi olduğu için şuan anne karnında da sorun olabilir doğumdan sonrada olabilir bundan dolayı doğumdan sonra ölme ihtimali var denildi. İyice kötü olmaya başladım. Açılmam olmadığı için Propess takıldı onunla açılmam beklediler yaklaşık 13 saat sonra sadece 2 cm açıklığımın olduğunu söylediler. Ve bu saate kadar yaklaşık 30 saati aşkın aç ve susuz bırakıldım. Ntsye bağladılar ve bebeğimin taşikardisinin devam ettiğini söylediler ve acil sezeryana alındım. Öylesine değişik bir duyguydu ki herşey bir anda oldu. Üstüm giydirildi. Doğumhaneye götürüldüm. İlk defa ameliyat olacaktım. Korkuyordum doktorla konuştum komple narkoz olabilmesini istedim bebeğin ağlamayabilir dediler tamam diyerek onların isteğini kabul ettim. Spinal oldum. Belimden iğne vurulduğunda sağolsunlar gram hissetmedim. Yatırıldım ayaklarım iyice kendini kaybetmişti. O sürenin nasıl geçtiğini anlamadım. Saat 21.30da doğumhaneye girdim. 21.56da kızım doğdu 3190 gr, 38+1de. Solunum yetmezliğinden dolayı direk küveze alındı. Karnımı çekiştirdiklerinde kendime geldim canım çok yanıyor diye bağırdım ve o sıra bebeğimin sesini duydum. Benim için en acısı kızımın yüzünü dahi görmedim. Soğuk odada beklettiler odaya çıktığımda saat 12ydi kendime gelememiştim sadece eşimin başımı okşadığını yanıma gelmeden kızımızı gördüğünü prensesler gibi olduğunu söyledi. İçim gitti. O gece nasıl bir geceydi nasıl geçti anlayamadım. Tek hayalim kızımın yanımda olmasıydı ama maalesef ki olmadı. Dün yalvar yakar herkese gidip kızımı görmek istediğimi söyledim. Sonucunda gördüm kucağıma aldım. Makinesiz solunum yapabildiğini durumunun iyi olduğunu söylediler. 1 2 güne yanıma gelebileceğini söylediler. Allah razı olsun kızımla ilgilenen hemşireler çok iyiydi kucağıma almama izin verdiler. Kokladım, içime içime çektim o cennet kokusunu, dokundum onun o küçük bedenine. Gülümsedi bana onu severken.. Öylesine başka bişeymiş ki annelik duygusu kucağıma aldığımda hissettim. Süt sağarak bebeğime gönderiyorum henüz emziremedim. Biraz az geliyor sizde dualarınıza beni ve kızımı da ekleyin. Allah şimdiden razı olsun. Şuan kızımdan ayrıyım yanımda değil ama kavuşacağıma eminim Rabbimin izniyle 🤲🏻Bebeğini bekleyen, anne olmak isteyen herkesin Rabbim yardımcısı olsun bir avazda, kolaylıkla doğumlarınız olsun. En doğru vakitte Rabbim o annelik duygusunu size yaşatsın inşallah. Şimdiden teşekkür ederim okuduğunuz için. Biraz uzun oldu hakkınızı helal edin 🌼💕