archerwoman doktorlarım bana muzice diyorlardı :) karaciğer nakli olacaktım , akciğerim de aşırı miktarda sıvı birikmişti, batın içi zar iltihaplanmıştı , safra kesem tıkanmış bu yüzden de pankreasımda sorun çıkmıştı :) bir de enfeksiyon kaptırmışlar yapılan yerde septik şok geçirmiştim.. nakil falan aranıyordu. anestezi yoğun bakım diğer yoğun bakımlara göre bin kat daha kötü.. o kadar korktum ki tabi altımı bile hemşireler alıyordu.. ya korkuya yenilip orada kalacaktım ya da gücümü toplayıp moralimi yüksek tutup psikolojik olarak kendimi iyileştirecektim. 14 şubatta bana nakil aranırken bir mektup yazdım eşime, şah damarım ve bilek arterim dahil olmak üzere 6 yerde damar yolum vardı biri kan ikisi antibiyotik diğeri adını bilmediğim belirli saniyede damlayan bir ilaç diğeri sadece tansiyona bakan diğeri normal ilaçların olduğu yer.. hayatımda yazdığım en zor mektuptu. göndermediler eşime, üzüldüm ağladım bir hemşir geldi aldı eşimin numarasını istedi ve whatsapptan gönderdi. eşim bana fotoğrafını atmış hastanenin önünden gece 4… ben yoğun bakıma gireli hafta olmuş o hala orada.. bana öyle bir güç oldu ki tarif edemem.. 3 gün sonra servise aldılar 1 aydan fazla da orada yattım nakil bile olmadım.. doktorlarım çok uğraştı.. koskoca araştırma hastanesinde komite kurdular sadece benim için :) aman ne çok anlattım birikmiş içimde🤭🤭🤭
ben bebeğim için herşeye dayanırım, yeterki o sağlıkla gelsin sağlıkla tutunsun bana