Öncelikle Rabbim bura da anne olmayı bekleyen herkese hayırlı güzel haberler almayı nasip etsin. Bebeğini kucağına almak için gün sayan annelerimiz de inşallah sağlıklı sıhhatli kulaklarınıza alırsınız sizlerde yavrularınızı.
Hamilelik süreci boyunca bulantısı, aşermesi, cinsiyeti, yok iki testi üçlüsü, ultrasonu derken heleki sıkıntılı bir durum varsa geçmeyen günler şimdi baktığımda nasıl geçmiş koskoca dokuz ay dedirtti bana.
Bugün yaklaşık 10 günlük falan anneyim.🥰
Normal doğum düşündüğüm ve istediğim için sancı, açıklık falan beklerken artık ve iki günde bir kontrole gidiyordum hastaneye.
Doktorum bir önceki randevumda öğleden sonra gittiğim için artık randevularımı sabah erken saate almamı ve olası bir durumda açıklık falan olursa sunni sancı verip yatırırız dediği için ben 5 Temmuz da ki randevumu sabah saatlerine almıştım. Kahvaltı yapmaya fırsatım olmadı ve hastaneye giderken kek vişne suyu tarzında atıştırdım ve nst ye girdim daha sonra doktor muayene etti ve nst sonuçlarında kızımın nabzının kötü çıktığını karnımın aç olup olmadığı sordu çok bişey yemedim dedim hemen bi bisküvi ve şekerli çay iç tekrar nst yaptır dedi ve ben söylediklerini yapıp tekrar nst ye gittim. Sonuç çok değişmemişti sadece hareketleri biraz artmış ama nabzı hâlâ sıkıntılıydı. Açıklık varmı diye muayene etti eğer açıklık olsaydı sunni sancı verilecekti ama hiç bi şekilde açılmam yoktu hatta bir önceki çatı muayenem de bebeğin daha aşağıda olduğunu ve şuan aşağıda olmadığını söyledi.
( Zaten ben son üç dört gündür kızımı iyice miğdem de hissediyordum ve bunun espirisini yapıyordum. Hani son haftalarda bebek aşağıya inerdi bu çocuk daha da yukarıya çıktı ben ağzımdan mı doğuracağım yoksa diye )🙈😂
Neyse…
Doktorum acil sezaryene almam lazım seni dedi haftası geçti ve nabzını beğenmedim normal doğum istediğini biliyorum ama ters giden bişeyler var dedi hemen testlerini yaptır evine git duşunu al eşyalarını getir birşey yiyip içme dedi ve beni yolcu etti. 😬
Tabi ben bu yaşına kadar diş bile çektirmemiş vücudunda ki en büyük kesik salata yaparken oluşan bıçak kesiği olan biri olarak sezaryeni duyunca ağlamaya başladım. 😂😭
Evimize geldik ben duşa girdim çantalarımız falan hazırdı zaten duştan çıktım ve hastaneye geçtik. Eve gidip gelmemizde dahil yaklaşık bir saat içinde kendimi sonda takılmış bir şekilde sedyede buluverdim.😬
Eşimle vedalaştık ameliyat haneye girdim spinal anestezi ile yapılacaktı doğumum. Başımda bir hemşire bana süreç ile ilgili sakin bir dille çok güzel bilgiler verdi ve benim bütün sorularıma özenle cevap verdi sağolsun. Anestezi doktoru da çok anlayışlı bir şekilde anlatıp işlemini gerçekleştirdi ve gitti ben yavaş yavaş uyuşmaya başladım ve his testi yapıyorlar dokunuyorlar. Dokunmaları gayet hissediyorsun 😬
Buna beynimin ve piskolojimin hazır olmadığını anladım ve kesilme esnasında ve bebeğin çıkarılması esnasında uyumak istediğimi söyledim. Doğum doktorum geldi ve işlem başlamadan beni uyuttular uyandığımda kızım yanağımdaydı sadece beş altı dakika uyumuşum saati sorduğumda anladım. Sonra dikiş işlemi falan derken doğum bitti. Tabi benim antibiyotik alerjim var bunu söyledim ama bir başka antibiyotiğe de alerjim varmış ameliyathane de öğrendik bunu da herkes bi panik oldu.
Bütün herkes çığlık çığlık
“hasta kızarıyor, hasta kızarıyor ”
Ben yarı sarhoş bir halde onları sakinleştirmeye çalışıyorum 😂
“ benim kılcal damarlarım çok yüzeyde o yüzden çok kızarır yüzüm korkmayın ” 😂
Neyse ki alerjiye karşı başka bir iğne yaptılar kötü bişey olmadı.
Odama çıkardılar hemen kızımı getirdiler ve emzirmem için yardım ettiler kızım memeyi tutana kadar uğraştı ebe ablası.
Uyuşukluğun tamamen geçmesi ve benim ayağa kalkmam yaklaşık 6 saat falan sürdü.
- Bebeğin nabzının kötü çıkması ve aksine yukarıya doğru çıkmasında ki sebep ise ayaklarına kordonu dolanmış ve bu zannedersem son bir kaç günde olmuş normal doğumu son ana kadar bekleseymişim bile gelemezmiş çünkü kordon yukarı çekmiş bebeği gerçekten midemde gibi hissetmem normalmiş.*
Dokuz ay boyunca asla sezaryeni düşünmeyip tamamen normal doğum odaklı bir hamilelik geçirdiğim için çok fazla korku ve endişe ile doğuma girdim. Evet normal doğuma göre bir tık daha zor oluyormuş toparlanmak hareket etmek ama ennn önemlisi bebeğine sağlıklı bir şekilde kavuşmakmış. Doğum şekili o kadar da önemli değilmiş.
Doktorum, ameliyat haneye indiren abla, anestezi doktoru, ameliyathanede ki ekip, sonrasında gündüz ve gece vardiyasında ki ebeler hemşireler hasta bakıcılar hepsi çok iyi insanlardı. Allah hepsinden razı olsun. Doğumdan değil doğum esnasında ki insanların merhametsizliğinden daha çok korkuyor ve hep bunun için dua ediyordum çok şükür ki gönlümce oldu hepsi. Rabbim hayatın her evresinde merhametli vicdanlı ve işinin ehli insanlarla karşılaştırsın hepimizi. 🤲🏻