07.07.21 tarihinde minik kızımı kucağıma aldim çok şükür. O günden beri hep aklımdasınız kızlar acaba doğum hikayemi yazsam mı yazmasam mi kızlara fayda sağlar mı yoksa korkar mi diye. En sonunda yazmaya karar verdim. Baştan söyleyeyim güzel rahat bir doğum hikayem olmadı maalesef korku duyacağını düşünen olursa okumasın. Ben sadece benim durumuma düşebilecek olanlara bilgi olsun istiyorum. O halde başlayayım. 6 sında yani pazartesi doktor randevum vardı. O gün sanki hissetmiş gibi sürekli temizlik yaptım. Spor yaptım hareketli bir gün geçirmeye çalıştım. Belki doktor çocuk kanala girmiş doğum yakın vs der ümidiyle. 38+0 haftamdaydım. Derken doktor zamanı geldi kontrol oldum. Suyumun azaldığı hatta kalmadığı bu nedenle bu akşam yatış yapılması gerektiği suni sanci ile doğumun baslatilacagi söylendi. Nasıl sevindim nasıl mutlu oldum o an anlatamam. Artık minik kızıma kavuşacaktım. Eşimle eve geçtik eşyaları aldık. Ben duş yaptım ve sonra hastaneye geçip yatış işlemlerim yapıldı. O gün sürekli nst kontrolüm oldu. Kendi sancimin gelecegi falan yoktu. Sabah oldu saat 7 de beni doğum haneye aldılar. Lavman yapildi ve suni sanci takıldı. Sancılarımı beklemeye başladım saar 15 00 da doktorum kontrol için geldi suni sancinin derecesini artırdı çünkü sancılar açılma için yeterli gelmiyordu. Bu arada saat 7 den 15 e kadar sadece 2 cm açılmam olmustu. Doktorun yeni suni sanci başlaması ile birlikte sancılar tavan yaptı. 18 gibi nisanim geldi. 7 gibi suyum ve kanamam ama hala açılma 4 cm olmuştu sadece. Ölmek gibi birşeydi ama ölmedim. Saat 21 e kadar o sancıları çektim. Hastane yatağının tutunma kolu varya kızlar onu kırdım o sancilar esnasında. Neyse saat 21 e doğru hemşirelere ben ikinicam kakamda geliyor gibi dedim kimse inanmadı. Doktor geldi açılmama bakti 6 7 cm olmuş. Biraz sabret ağrın gelince haber ver bebeği doğuma hazirliycam elle acilmana bakıp bebeği çağıracam dedi. Benin ağrım geldiği anda doktor açılmama bakar gibi bebegin kafasını buldu onu çağırdı. Ben ölüyorum sandim. Ağrı geçince bıraktı. Bu işlemi 5 kez tekrarladı ve açılmam 8 cm oldu direk doğum haneye geçirdiler. O sırada artık ısınabilirsin var gücünle denildi. Ben sürekli kaç ıkınmasa gelecek diye sordum durdum çünkü artık dayanamıyordum. Doktorum 10 15 ıkınmada çocuk burda sabret dedi. Ben 5 6 kez ikindim var gücümle. Doktor neyi nasıl derse aynen öyle yaptım ve bebek geldi. Bu arada bu ikinmalarin hepsinde üzerime basinc uyguladilar berbat bir duyguydu.bebegim geldikten sonra 20 dk da eşinin gelmesi sürdü ve malesef oda kolay olmadı. Tam bitti eş geldi derken dikiş işlemi başladı. Bebeğim kilolu ve kuru dogum olduğu için içten yirtilmam çok oldu 18 dikisim var kesi haric. O içten yapılan dikişi iliklerime kadar hissettim çünkü orasi uyuşmuyor iğneye rağmen. Sonrasında doğum bitti. Ben kucağımda bebeğimle odaya geçtim. O esnada kendimi gördüm. Gozmerime kan oturmus kipkirmizi. Suratimda morluklar. Zorluktan kılcal damarlar patlamis. Ben başladım ağlamaya. O kadar zordu ki kızlar. Daha anlatamadığım ayrıntılarda var unutmak istiyorum. Bilseydim bu kadar zor olacağını sezeryan isterdim. Hep normal sağlıklı olandır diye beynime kazındığı için ölüm gibi suni sancili doğum gerçekleştirdim. Ertesi gün eve çıktık. 3. Gün kontrol için bebegimi hastaneye getirdim ve sarilik cıktı. Şimdi dünden beri hastanedeyiz. Emzirmeden emzirmeye görebiliyorum meleğimi. Dua edin lütfen artık evime geçip kızımla sağlıklı bir şekilde yaşamak istiyorum. Bu doğum bende travma oldu unutmak istiyorum. Rabbim herkese kolay bir doğum nasip etsin inşallah. Bu arada gozlerim hala kan çanagi gibi aynalara bakamiyorum