Kubra5256 1 haftadır sancılarım vardı ama açılmam olmuyordu. Sabırla bekledim. Son 3 gün geceleri artık uyuyamıyordum. Ve doğum yaptığım gün hastaneye gidiyorum açılma yok diye eve gönderiliyordum zaman geçtikçe sancılar 2 dk 1 e düşmüştü ve açılmam sadece 2.5 cm di. 4 saat bekletildim açılma olacakmı diye bekleme süreci zaten fazlasıyla can acıtıcıydı çoğu anı hatırlamıyorum bile. 4 saat sonra açılma sadece 3 cm di. Bebek nstde benim sancım 150 iken bebek nabzı 70 e 80 e düşüyordu. Açıkcası ondan da çok korkmuştum. Çok normal doğum istedim Allah biliyor baştan beri hep normal olsun normal olsun dedim durdum çünkü sezeryandan ciddi anlamda korkuyordum. Ama asla korktuğum gibi değildi. Ameliyat masasındayken bile sancım devam ediyordu 1 dk 1 dk sancı geliyordu ve şiddeti yüksekti. Allah razı olsun anestezi doktoru hemen anestezini yapalım uyuştukça acın dinecek dedi belimden iğneyi vurmasıyla ağrım direk kesildi o an dedim iyiki yani iyiki şuan bu kararı verdim. Çünkü artık derman yoktu bende dayanamıyordum sancıya ve çok şükür 11.07.21 de güzel kızımın ağlama sesiyle çektiğim sancı ağrı sıkıntı hiçbir şey kalmadı. O an içinizden ayrılırken ki hissettiğiniz o duygu tüm samimiyetimle söylüyorum hiçbir şey de yok. Doğum sürecim çok zor geçti ama sezeryan korkusu olan birisi olarak korkulacak birşey yok. İlk ayağa kalkma evet zor. Evet şuan öksürürken gülerken karnım acıyor doya doya öksüremiyorum gülemiyorum belki ama elhamdulillah sağlıklı bir evladım var. Allahım herkese kolay ağrısız acısız evladına hayırla kavuşacağı doğum nasip etsin 😍