Selamın Aleyküm Güzel anneler . Sizinle burada hem dertleştim hem fikir alışverişinde bulundum . Ve bende hamilelik serüvenimin sonuna geldim . Şuan bebeğim yanımda ve hastane odasından yazıyorum sizlere 😊 hemen anlatayım ; öncelikle doktorum 4 temmuzu bekler bu çocuk demişti ve dediği gibi oldu . 4 Temmuz yani dün sabah 10.30 gibi çok hafif akıntıyla karışık kanamam oldu . Biraz tedirgin oldum fakat sancı çekmek istedim evimde . Doğumdan çok çok aşırı korkuyordum öyle böyle bir korku değil . Hastaneye gitmeye korkuyordum direk doğuma alırlar diye . Neyse bekledim biraz öğlen 2 gibi tekrar aynı şekilde kanama oldu . Bende evimib temizliğini yaptım . Akşama doğru tekrar bir kanama . ( Ben bu kadar bekledim Ama siz beklemeyin) daha sonra gece 12,30 gibi eşimle yürüyüşe çıktık ve yolda sancım başladı . Sadece karnım da adet sancısının şiddetli hali gibiydi belime vurmadı karnımın tam ortaları ve aşağısına doğruydu ve bebek aşırı sertleşiyordu. Sabah ezanına kadar bekledim bu arada kanama yine olmuştu . Sabah ezanından sonra şiddetlendi dayanamadım. Hastaneye geldiğim gibi çatı muayenemi yaptılar açılmama baktılar 8 cm açılma olmuştu ve benim ilk alttan muayenemdi. Beni hemen doğuma aldılar , suni sancı vermelerine gerek kalmadı , 20 dk içinde kendi sancım ile doğumumu gerçekleştirdim . 10 cm açılmam da kendi sancım ile oldu . 4 dikiş atıldı ve doktor çok derin olmadığını söyledi . Benim gibi aşırı ama aşırı korkak birinin doğum yapabilmesi bi mucizeydi . Burada her zaman korktuğuma dair postlar açmıştım hatta dün kanamamdan ama hastaneye gidememden bahsettim bi çok arkadaş hemen gitmelisin diye uyarı da bulundu . Çok sağolun inşallah Rabbim herkese böyle kolay doğum yaşatır 🤲🏻🤲🏻🥰