Şu an yanımda 1 haftalık bebemle size doğum hikayemi anlatmaya geldim. Yazarken bile o anları tekrar yaşayarak ağlayacağıma eminim 🤧
37+6′da çatı muayenesine gitmek için sabah uyandım. Doğuma dair hiç belirtim yoktu, kaynanam da “karnın yukarıda daha var, erkek gününü doldurur” vs diyip moralimi bozuyordu çünkü oğlum önden gidiyordu, karnımda kaldıkça sezaryene gidiyorduk ve ben normal doğum çok istiyordum. Neyse o sabah duşa girdim, regl olacak gibi inceden ağrım vardı. Hazırlanıp doktora gittik. Kilosu 3700 olmuştu. Tabi moral bozuk, bir taraftan neden doğum belirtim yok diye doktora dert yanarken çatı muayenesinde doktor demez mi bebek aşağıda 1 cm açıklık var 1 haftaya doğum olur 😅 bir de kemiğin çok esnek 5 Kiloyu bile rahat doğurursun dedi bana, tabi ben uçtum 🤭 o şekilde hafif regl ağrısıyla bütün gün gezdim, hep bir yerlere gittim, mağazalarda merdiven inip çıktım. (farkında olmadan doğumu kolaylaştırdım galiba) Akşam eve geldiğimde kasık ağrım rahatsız etmeye başlamıştı ama bana doğum sancısının belden vurduğunu söyledikleri için ciddiye almadım. Parol alıp yattım. Gece 3. Uykumun arasında bacaklarından sıcak sıcak bir şeylerin aktığını hissettim ama o an doğuma o kadar hazır değildim ki (doktor 1 hafta dedi diye öyle sandım 😅) uyumaya devam ettim. Ama suyum gelmeye devam etti, nişanım geldi, sancılar yine kasık ağrısı olacak şekilde düzenli geliyordu. Hemen kalkıp hazırlandık, hastaneye gittik. İlk muayenede 2 cm açıklık dediler, o şekilde sancı çekmeye başladım. Şiddeti giderek artıyordu, epidural almak istemiyordum, tamamen doğalı tecrübe etmek istiyordum ama o an artan sancılar, uykusuzluk, bir taraftan her kasılma sonrası kusmam beni çok yordu, 5 cm açılmada epidural aldım. Sancım tamamen kesilmedi ama beni çok rahatlattı. Epiduralin etkisi mi bilmiyorum ama o saatten sonra çok hızlı açıldım, hemşire bile inanamadı, bi anda 8 oldu. Tam açıklık olunca çatala çıktım. Doktorum eşimi de yanıma aldı, o benim çok büyük şansım oldu, ben ıkındıkça o da benimle ıkındı, çok destek oldu, o ana şahit olması beni onun gözünde çok değerli yaptı hala söylüyor 🤭 Neyse epidurale rağmen aşırı ağrı çekiyordum, ıkınmaya konsantre olamadım bi türlü. Bu kısım olması gerektiğinden daha uzun sürdü, bebeğin kilolu olması da etkiliydi tabi. Karnıma bastırdılar ama abartılacak bi durum değildi açıkçası. Sonra bi anda içimden bir şeyler aktı gitti, bi rahatlama geldi ve saat 09.34′te oğlumu kucağıma verdiler. Sıcacık minicik kaygan bir şey. Eşimle ben ağlıyoruz tabi. Daha sonra oğlumu ilk işlemler için aldılar, bana dikiş atıldı o ara. 3 dikişim var toplam. Bebeğin kilosunu sordum, ultrasonla gerçek farklı oluyor dedikleri için ama tam doğruydu, 3750 gr. doğmuştu. Doktorum “çevrene hava atabilirsin herkes bunu normal doğuramaz” dedi hatta. 😄 Normal olduğu için sütüm hemen bol bol geldi ben de çok şaşırdım, doğum kolaylaşsın diye rezene içiyordum onun da etkisi var.
İlk andan itibaren ayaktayım hep bebeğimle ilgilendim, oturup kalkarken can yanması dışında aman aman bi problemim olmadı, ağrı kesici aldım ağrım olunca. 5 gün sonra zaten neredeyse eski halime döndüm diyebilirim. Şu an sadece uzun süre ayakta duramıyorum, halsizlik ve ağrı yapıyor, onun da 6 hafta sonunda geçeceğini söyledi doktorumuz.
Gönlümdeki gibi bir doğum oldu çok şükür, Allah herkese gönlündekini nasip etsin, bir an önce sağlıkla bebeklerine kavuşmayı nasip etsin inşallah 🙏🏻 benden bu kadar.