Hanımlar Doğumdan çok korkuyordum. 40+1 de rutin kontrolüme gitmiştim önceki gün tabi ağda,dip bucak temizlik,Pazar alışverişimi yapmıştım ne olur olmaz diye iyi ki de yapmışım. Kontrolde bebeğin hareketlerini az hissetmeye başladığımı söyledim. Ama sıfır sancı sıfır hiç bir Doğum belirtim yoktu. Doktorum artık zamanı gelmiş dedi beklemenin sana yorgunluk vermesinden başka bir yararı yok dedi tabi ben cevap vermeden ağlamaya başladım beni zor susturdular, hazır değildim hemde hiç yapabileceğime bile inanmıyordum. Hem başıma gelecek olanı bilmiyordum hemde sonunda kavuşacakmıyız inanmıyordum. Acilden giriş yaptım annem eşim yanımdaydı, doğumhaneye çıktım kapıda ayrılacaktık ikisine de sarıldım doya doya kokuyorum dua edin dedim girdim içeri saat ikindin 2.30 gibiydi ilk muayeneyi oldum 1cm açıklık var yoktu ’vajinadan ipli bir fitil verdiler bol bol yürü pilates topu üzerinde hareket yap deyip çıktılar. Dedikleri gibi yaptım sancı odasında duş yeri de vardı 3 defa vücudumu sıcak su ile yıkadım. Hiç yatmadım yürüdüm yürüdüm gece saat 12 ye kadar hiç bir şey hissetmemiştim 12 ye kadar aç ve susuzdum en son sabah kahvaltı yapmıştım. Yatağa geçtim dinlenmek için bebeğimin kalp atışları yavaşlamış aç olduğum İçin serum yaptılar sancılarım başladı, belim kırılacak gibi oluyordu bir ara ebelere dayanmıyorum dedim çocuğu nasıl yaptın dedi bana o halde gülüştük. Sonra sancılarım sıklaştı ebeyi çağırıp beni sezaryene almaları İçin ısrar ettim kızdı yine ben yapamam doktorun böyle uygun görmüş yapabilirsin diye . Sürekli gelip iğneler yapmaya başladı. En şiddetli sancı çektiğim o anda birden ıkınma ve suyum geldi. Ebeler yan odadaki kadını doğurtuyordu bana uzaktan seslendi sen ıkın ben geleceğim diye bende elimden geldiğince ıkınmaya başladım ama öyle yoruldum ki ona bile halim kalmadı. Bir ara hemşire geldi odaya Doğum başlamış kafası görünüyor bebeğin bir defa daha ıkın gelicek bebek dedi beni kandırıyor sandım gerçekten de dediği gibi ıkınıyordum ebe koştu geldi vajinama bir kesik attı bebek geldi. Benim dünyalar tatlısı kızım 3.315 gram olarak doğdu. İşim öylesine boşaldı kuş gibi hafifledim ki bütün sancılar yok oldu gitti onu görünce. Sonra dikiş yapmaya başladı ebe çok fazla parçalanmışım tabi kendi kestiğini söylemiyor 🤦🏻♀️ Yani tek başıma doğurdum ben elimden geldiğince sessiz ve bol nefes alarak. 11 saat sancı odasında tek kaldım, eşim doğumhaneyi aradı her saat ama bilgi vermediler beni de görüştürmediler. Doğum yapmak çok kolay ama sancı çekmek çok zor hanımlar elinizden geldiğince evinizde eşiniz yanınızyaken çekin sancınızı son anlarda gidin benim gibi bütün gününüzü doğurmaya uğraşmakla geçirmeyin. Benim için unutulmaz bir anıydı umarım sizler çok daha güzel anılar ile alırsınız kuzucuklarınızı kucağınıza. Bu Arada Doğum yapalı 1 hafta oldu bugün hala dikişlerim her lavaboda ben otururken ağrıyor 🤦🏻♀️ Tavsiyesi olan var mı ne yapabilirim hemen iğleşmesi için???