busracekerr 33 haftalık oldum kendim yapabildiğim kadar yapıyorum her gün evin bi yerini köşesini silmeye çalışıyorum bi yandan yemekti çamaşırdı halletmeye çalışıyorum. İnsana eşinden başka kimseden hayır yok kızlar ben en azından öyle düşünüyorum kendi adıma. Annem ablam dibimde oturuyor bi kere olsun yardıma gelmediler hal hatır sormadılar ama işleri düşünde ilk beni aradılar. Bu süreçte ne maddi ne manevi hiç destek göremedim ailemden. 2 aydır dedimki camları silmem lazım ama korkuyorum annem diyoki ben hastayım benimde evim pis, ablam diyorki ben cam silmeyi sevmiyorum. Geçen gün sildim kendi başıma korka korka çok şükür aradan çıktı dedim akşamına üşütüp grip oldum hastanede serum yedim eşim annemi arayıp bi çorba yap demese gelmiyordu annem telefondan bana teselli veriyorlar. Eşimin hakkını ödeyemem o benimle herşeyi yaptı ben söylemeden hep beni düşündü. Annesi kardeşi yardım eden hamileleri görünce imreniyorum üzülüyorum neden bana böyle yapıyorlar diye.