Güzel annişler benim doğumuma daha çok var kasımın sonlarına doğru nasipse doğum tarihimiz. Eşimin ailesi yok benim ailemde başka şehirde. Annemden zaten hiçbir zaman bir şey isteyip desteğini almadım hep kendim hallettim anneliği de kendim halleder öğrenirim bir şekilde tek başıma kendime güvenim sonsuz. Ama şu an annemden hiç ses çıkmıyo. Bu benim ilk çocuğum ilk anneliğim olacak yine de arayıp sormuyo nasılsın diye. Doğum öncesi olan yapmıyo yanına gelirim ya da sen yanıma gelirsin vesaire gibi. Ben çalışan bir kadınım 3 aylık izin alabileceğim memur değilim. Sonrasında ne yapacağım ya da ilk haftalarda çok mu zorlanacağım hiç bilmiyorum. Eşim Allah razı olsun çok destekçi ve her zaman yanımda olan bir insandır her şeyime koşturur eder çocuk doğduktan sonrasına planlar yaptı şöyle yaparız böyle yaparız kimseye ihtiyacımız yok sen kendini üzme hamileliğine odaklan stres yapma sakın diyor ama insan annesinden bir telefon bekliyor ya da torunu için plan yapmasını ya da ona hediyeler almasını bekliyor açıkçası. Siz zorlandınız mı neler yaptınız yalnız anne olmak zor mu? Eş desteği sonsuz olsa da anne şart mı?