Evet bende hikayemi paylaşmak istedim 40+1 de kontrole gittik nst ye bağlandım bebeğimin kalp atışlarının yavasladigini söyledi doktor suni sancı istersen yapalim dedi ama bebegin kalbi kaldırır mı bilmiyorum yine sana bırakıyorum dedi bende tabi bebegimi düşünerek istemedim yarım saat içinde ameliyata alındım tabi şoka girdim ben normal doğum için hep hazırlıyor dum kendimi birden sezeryan dediğinde bi korku şok farklı birsey oldu hemen hazırladılar beni bebegimin eşyaları bile evdeydi ameliyata alındım spinal iğne hiç acıtmadı vurduğunu bile hissetmedim ayaklarım uyuştu sonrası hep karnımda baskı çekistirmeler sonra bebeğimin sesi kurban olduğum Allah isteyen herkese nasip etsin getirdiler öptüm dünyadaki en güzel duygu sonra myom larim vardı hemde kocaman birsey 2 tane doktor onları gösterdi bak dedi seni bunlardan kurtardım diye diktiler bitti. odama indim ilk 3 gün çok zordu hiç uyumadım ağrıdan deliriyor dum bir yandan bebegimi emzirmeye çalıştım kendim uzandığım yerden kalkamadım eşim kaldırıyor du şimdi 12 gün geçti hala ameliyat yerim ağrıyor ama şükür gide gide daha iyiye gidiyorum bebeğim iyi ben iyiyim allah herkese güzel doğumlar nasip etsin geçmeyen birsey yok hep. Öyle düşündüm şükür geçti allah tüm hastaların ve hamilelerin yardımcısı olsun🙏