Bugün bebeğimin odasını temizledim güzelce beşiği oyuncaklarını lazımlık olan herşeyini düzelttim. Odasına girdiğimde buram buram kokuyor. Kızımın geleceği günü, odada onun kokusunun kokacağı, beşiğinde yatarken ellerini ellerimden ayırmadığı, gözlerimi bir saniye olsun ayırmayacağım vakitlerin geleceğini düşünüp duruyorum. Düşünürken ağlıyorum kendimi durduramıyorum. Olur da ya kızımı göremezsem. Olur da ya bana bişey olursa, ya kokusunu duyamazsam diye diye kendi kendime içlendim. Çok değişik bir his. Çok farklı. Yani nasıl denilir bilmiyorum. Öyle tarifsiz bişey ki.. Hayalini kurduğum şeyleri yaşıyor olmam mutlu ediyorken, olur da Bi aksilik olurda olmazsa diye düşünmeden edemiyorum. İnşallah sağlıcakla gelir güzel kızım..