Mwrhaba güzel anneler. Benim kız biraz erkenci çıkıp 37+4 ’te dünyaya geldi😊 gelelim doğum hikayemize 21 haziran gecesi suyum geldi birden bire ama biz doktorum ile 2 temmuz için anlasmistik ve apar topar hastaneye gittik. Beni sabahinda sezeryana aldılar planlı olduğu için. Açıkçası ameliyata girerken epey heyecanlı ve korkulu oluyor insan ama ben sürekli dua edip kızıma odaklanmistim. Ameliyata indik bana bir kaç soru sordular sonra anestezi uzmanı geldi baya konuşa konuşa sırt bölgesinden ignemi yapmaya başladı inanın hiç acımıyor ben hissetmedim bile😊 sonra beni hemen yatırdılar sadece dokunma hissi vardı o kadar. Sonra doktorum geldi oda 2 temmuz hayal oldu Simdi başlıyoruz korkma çabucak bitecek dedi. Zaten başınızda bir hemşire oluyor sizinle konuşan. Derken hemşire şimdi bir baskı hissetceksn dedi evet orda sanki diyaframa biri basiyormus gibi oluyor sonra bi ağlama sesi ve minik kızım doğmuştu herşey dakikalar içinde oldu😍 kızımı gosterdiler ve hemen giydirmeye alip yanıma getirdiler ten teması için. Sonra kızımı odaya aldılar. Sonra benim dikişler devam ederken bana biraz sakinleştirici verdiler sanırım ki uyuduğumu hatirliyorum 😆 sonra odaya çıktım kızımı emzirdim sütüm çok az geldi ama emdikce süt geliyor pes etmeyin. 5 saat sonra beni kaldırdılar çok şükür ben bir sorun yaşamadım çok rahat kalktım hiç ameliyat olmamış gibiydim. Sonrasında biraz ağrınız oluyor tabi onada ağrı kesici yapıyolar. En can sıkıcı kısmı gelip karnınıza bastirmalari pis kan çıksın diye o biraz can yakiyor malesef ama hepsi geçiyor hanımlar yani korkmayın yapacaginiza inanın yataktan kalkarken yere değil karsiya bakın mutlaka ve sık sık yürüyün ben şuan 3.gundeyim ama bulaşık makinesi bile yerlestiriyorum 😊 ne kadar hareket o kadar hızlı iyilesme😊 sorularınız olursa bekliyorum 🤗