Öncelikle herkese merhaba,
Herkesin hikayesi durumu başka olacaktır bunu unutmadan okuyun lütfen 🙏
Gelelim nasıl bir doğum olduğuna 😍
Tüm hamileligim boyunca 2 hafta önde giden bebeğim 32. Haftada kendi haftasını yakaladı. Bunu önemsemedim illaki bir yerde yakalayacakti diye düşündüm. Sonra 35. Haftada kendi isteğimizle kontrole tekrar gittik iyiki de gitmişiz çünkü karın çevresi hiç gelismemisti. Yani herseyi normal ama karın çevresi 33. Haftada kalmıştı.
Her anne gibi bende çok fazla telaslandim burda gelişim geriligiyle ilgili neredeyse tüm postları okudum iyi ki de okumuşum.
Sonraki her hafta kontrole gitmeye başladık ve son 3 haftada tam tamına 800 gram aldırdım bebeğime.
Doktorum elinden gelenin en iyisini yaptın dedi çünkü mide rahatsızlığım hat safhadaydi ve yediğim herşey ekstra rahatsız ediyordu.
Öncelikle hergun rutin olarak yarım avokado, ceviz, 2 haslanmis yumurta, 2 bardak süt, etli sebze yemeği yedim. 32. Haftada 2230gr bebeğim 3000 Gr doğdu.
Doktor bile umutsuzdu kilo alacağından ama yine de denedik ve oldu. Umudunuzu kaybetmeyin.
Neyse gelelim hikayeye..
16 Haziran sabahına sezeryan planlanmıştık. 38+6 olacaktım. Gece 12 den sonra hiç birşey yiyip içme demişti doktor. Sabah saat 7 de hastaneye giriş yaptık. Yatışım yapıldı damar yolum açıldı serum bağlandı. Serumun bitmesi 2 saati buldu bu esnada doktorum geldi saat 9 da beni alıp ameliyathaneye götürdüler.
Ekip muhteşemdi. Şansıma diyelim. Önce yeni serumumu bağladılar sonra tansiyon aletini sonrasında anestezi uzmanı geldi hiç korkulacak birşey değil zaten görmüyorsunuz. Ufak bir elektriklenme ufak bir ısırık kadar açısı var. Ama isin sırrı hiç kipirdamamakta.
Zaten iğneyi yaptıktan sonra bacaklarınız ısınıyor beni yatırdılar.Sırt üstü yatıyor olmaktan ve normalde de hep düşük olan tansiyonum yüzünden (hiç birşey yiyip içme dediler ben gece uyku sersemi bir bardak su icmistim siz siz olun içmeyin bu mide bulantısı sebebi oymuş) ufak çaplı bir mide bulantısı yaşadım ama oda yıpratıcı değildi. Sonrasında his var fakat acıya dair hiç birşey yok sakın aksini düşünmeyin. Cekistirmeleri filan hissediyorsunuz yani. Tahmini 5 dk sonra 09:33 de minnoş kızım dünyaya gözlerini açtı ve sesini duyurdu. O an dünya dursun istiyorsunuz. O an hiç bitmesin. Tarifi yok yani aslında biraz.
Neyse sonra bebeği temizlediler dikişlerin yapılırken yanağıma dayadilar o kokunun tarifi yok. Komple ekiple fotoğraf çekildik 😍
Sonra sanırım beni uyutmasi beklenen bir ilaç yapıldı gözlerim kapandı ama uyumadım sohbete devam ettik. uyutmasi beklenen dedim çünkü neden uyumadım diye şaşırdılar 😂😂
Bende şaşırdım tabi uyumam mi lazımdı dedim evet dediler.
Daha sonraaaa dikis komple bitti ameliyathaneden girmemle çıkmam tahmini 40-45 dk sürdü.
Odaya geldiğimde keyfim çok yerindeydi bacaklarımın acilmasi 1 saatten biraz fazla sürmüştür ama doktorun tam talimatıyla 8 saat boyunca yerimden kalkmam yasaktı. Asla kaldirmadilar sondamida cikartmadilar. Yazmayi unutmuşum anesteziden sonra taktılar sondayi hiç bişey hissetmedim 😂
- Saatin sonunda yatakta yatmaktan afakan basmıştı kendim yurumeye başladım hemşire filan beklemeden. Bu 8 saat yatmak vücudu acayip güzel toparlıyor doktor bu işi biliyor dedim. Benim öyle çok ağır kanamam olmadı depent kullanmadım. Zaten sadece hastanede rahat olsun diye giydim.
Tavsiye edeceğim şeylere gelince doktorum evden mutlaka kayısı hoşafı ve çorba getir hastaneye güvenme demişti. Mutlaka götürün.
8 saat yatmak çok başarılı eğer mümkünse sizde yapin derim.
Ben ertesi gün hatta o gece kendi islerimi kendim yaptım 2. Çocuğum olmasindan dolayı da herşey çok daha kolay oldu.
Hatta ertesi gün eve geldiğimizde arabadaki eşyaları bile taşımaya yardım ettim. O kadar iyiydim
Hiç yatmadım gerek olmadı ben ne kadar hareket ettiysem o kadar çabuk iyilestim. Şuan 7. Gün ve normal hayatına çoktan döndüm. Temizlik bile yaptım 😂😂
İnşallah hepinize rabbim bnimki gibi iyileşmesi olan doğumlar nasip olsun. Sorularınız varsa cevaplarım. Uzun oldu hakkınızı helal edin 🙏🙏