Ne çok bekledim buraya güzel bir hikaye yazabilmeyi…
Allah nasip etti çok şükür ❤️
Gelelim hikayeme 👼
11 haziran cuma günü doktor kontrolüm vardı kontrol oldum nstye bağlandım ama sancı falan çıkmadı eve geldim her şey normal seyrindeydi en ufak belirti bile yoktu buda beni korkutuyodu çünkü hem normal doğum istiyodum hemde kendi sancılarımla doğurmak. O gece lavaboya kalktığım da nişanımın geldiğini gördüm ve o an beni inanılmaz bir heyecan bastı 🙈 heyecandan uyuyamadım çünkü artık doğurmak istiyodum o gün hastaneye gittik açıklığa bakıldı 3 cm Di doktor seni yatırmak istemiyorum yoksa zorla doğurturlar daha günün var dedi bana bizde çıktık eve geldik. Sabaha karşı sancımla uyandım adet sancısı gibi. Ama emin olamadım acaba sancı mı değil mi diye. Dakika tutmaya başladım 10 15 dakika da bir geliyodu ve düzenliydi kimseye bir şey demedim sancı geldikçe yürüdüm hareket ettim. Sabah eşim ve anneme söyledim onları da aldı bir telaş biraz evde kalmak istedim ama mümkün değil kıvranıyorum kitlenip kalıyorum. Korktuğum için hastaneye gitmek istedim hastaneye gittiğimiz de açıklığımın 4 cm olduğunu öğrendim 12 de yatışım yapıldı. Sancı odasında annemle birlikteydim iyiki o vardı yanımda başlarda az az geliyodu sancı hep yürüdüm plates topuna oturup hareketler yaptım sonrasında zaman ilerledikçe artan sancılar beni mahvediyodu. Sancı geldikçe sadece yere çömelip oturuyodum yürüyemiyodum. Hatta bir ara anneme anne canım çok yanıyo deyip ağladım annemde benimle birlikte ağlamaya başladı. Sonrasında Annemle birlikte ılık bir duşa girdim çıktım hareketlere devam ettim açıklık biraz yavaş ilerledi 6 cm di ve ben üzülmüştüm o kadar zaman geçti neden hala ilerlemiyo diye doktorlar gayet iyi olduğunu söylüyorlardı. Aradan yarım saat geçti tekrar bakıldığında 8 cm olduğunu ve suyumu patlatcaklarını söylediler suyumu patlattıktan sonra her şey daha kolay ilerledi sancılar arttı ıkınma isteği gelmeye başladı bana ıkınma isteğin geldikçe ıkın dediler. Sonrasında doğum başlıyor deyip annemi odadan çıkarttılar oda biran da doğumhaneye dönüştü bana sadece ıkın dediler ve kesintisiz ıkındım
3 kere ıkınma da prensesim kucağımdaydı çok ağladım onu kucağıma aldığımda ne ağrı ne acı hiçbir şey kalmamıştı. Dikiş atılırken sadece onu izledim oda hiç ağlamadan öyle etrafını izledi. Şimdi 8 günlük olduk ve yanımdan hiç ayırmıyorum. Çok güzel bir duygu Allah isteyen herkese nasip etsin ❤️
Doğumumu Ankara Şehir Hastanesinde yaptım ben çok memnun kaldım.
Benim hikayem de böyle 👼❤️