Kuzusunannesi
Kızlar sonunda bende doğurdum. Hergün burda doğum hikayelerini okur ağlardım. Ben ne zaman doğurcam diye beklerdim. Bilenler biliyordur dün dua istemiştim sizlerden Allah razı olsun okuduklarınız için çok teşekkür ederim 🙏 40 haftalık olmuştuk dün. Doktor 3 temmuz da yatışını yapalım dedi kabul ettim herşeyimiz hazırlamıştım zaten haftalar öncesinden. Odası kıyafetleri bavulum herşey hazırdı bi tek bebeğim eksikti. Neyse ki o büyük gün gelip çatmıştı gece ne ben ne de eşim bi saniye uyuyamadık heyecandan. Sabah 8 de yola koyulduk. Hastaneye geldik ablam annem izmirden çıkıp geldiler orda buluştuk. Onları görünce heyecanım biraz da olsa dindi. Giriş yaptırdık doktor son kez muayene etti alttan. 3 cm açıklık var giriş yapalım direk doğum haneye git sancı başlasınlar dedi. Kızlar saatlerce sancı çektim ama 4 cm oldu. Sonra bebeğim suni sancıyı kabul etmedi kalp atışları çok yavaşladı suni sancı vermeyi bıraktılar kendi kendine gelmesini bekledik ama gelmedi. Sonra suyumu patlattılar o anları kesinlikle anlatmıyorum yaşayan bilir. Sonrasında tekrar suni sancı bağladılar ve bebeğimin kalp atışları yine düştü bana oksijen bağladılar öyle kendine geldi yavrum. Ama dayanacak halim kalmamıştı her gelen alttan muayene ediyor ömrümden ömür gidiyordu. Tam 10 saat suni sancı çektim artık dayanamıyordum ağlamaktan acı çekmekten. Sonra bi daha suni verdiler ve bebeğimin kalp atışı yok denilecek kadar az atmaya başladı o an delirdim tüm dünya başıma yıkıldı nst yi söktüm attım o acıyla ayağa kalktım siz ne yapıyorsunuz diye ebeyle kavga etmeye başladım eşim ablam annem delirdiler ablam ebeyi dövecekti o derece. Sonra hemen doktoru aradık çünkü mesai bittiği için evine gitmişti telefonla takip ediyordu. Ablamla eşim dayanamadı nst nin resmini çekip WhatsPt doktora yolladı doktor ebeyi aradı bebeğin durumu iyi değil acil ameliyathaneyi hazırlasınlar hemen geliyorum dedi ve geldi. Apar topar ne olduğunu anlamadan ameliyathaneye gittim eşim kapıda elimi bırakmak zorunda kalınca dayanamadım başladım ağlamaya tabii eşim de ayni şekilde.... O an sadece Miniğimi düşündüm ya ona bişey olursa diye........ Çünkü hiç hareket etmiyordu ağlaya ağlaya girdim ameliyata. Sonra ameliyat başladı belden uyuşturdular. 5 dakika olmadan bebeğimin sesini duydum Rabbim öyle bi ses olamaz öyle bi güzellik olamaz doğunca hemen koynuma verdiler kokladım öptüm süper bi duygu ya kesinlikle asla anlatılmaz. Rabbim herkese nasip etsin.. Ameliyatım iyi geçti ama bebeğim 3 saat yoğun bakımda kaldı kalbi çok yorulmuş. Dinlenmesi için. Ama sonra geldi yanıma öptüm kokladım gece hiç uyumadım onu sevdim şimdi yanımda uyuyor. Demem o ki Rabbim kimseyi bu yolda koymuyor hepinize hayırlı doğumlar diliyorum 🙏🙏❤️😍😘😘