Sonunda ben de doğum hikayemi yazıyorum.. doğumum tozpembe bir doğum değildi fakat geçti bitti çok şükür. Sabaha karşı 4 te şiddetli bir sancıyla uyandım. Tuvalete gittiğimde adet kanaması gibi kanamam olduğunu gördüm ve hemen hastaneye gittik. Doğumhanede çatı muayenemde 4 cm açıklık çıktı ve şiddetli sancılarım başlamıştı. Hemen yatışım yapıldı. Serumlar lağmalar yapıldı.. sancılarım 4 dakikaya bir geliyordu ve ben şiddetli olduğunu düşünüyordum. Asıl sancıların daha başlamadığını bilmiyordum :)) sabah 7 den sonra ebelere ve eşime yalvarmaya başladım doktorumu aramalarını ve beni sezeryana almalarını söyledim. Fakat doktorum normal doğum yapabileceğimi biraz daha dayanmam gerektiğini söylemiş. Bu arada tekrar çatıya çıktığımda açıklık 7 cm olmuştu. Bu sefer prenses doğum istediğimde açıklığımın çok güzel ilerlediğini, o şekilde ıkınmamın daha zor olacağını söylediler. Bana ağrı kesici serum taktıklarını söyleyip yavaştan suni sancı da vermeye başlamışlar. Ben hepsini Doğumdan sonra anladım tabi.. artık saat 11 den sonra sancılarım 2 dakikaya bir düşmüştü. Ve ben sancıdan kendimi nereye bulursam oraya atıyordum. Sezeryan diye yalvarmaya da devam ediyordum. Bu arada açıklığım 9 cm olmuştu bile.. bundan sonra her sancı geldiğinde ıkınmam gerektiğini söylediler. Ne kadar doğru ıkınabilirsem bebeğin o kadar kolay geleceğini söylediler. Ama tabi o sancıda inanın bu biraz zorlu oluyor. Ebe artık bebeğin saçlarını gördüğünü ve şiddetle ıkınmam gerektiğini söyledi. Bu arada saat 12 olmuştu. Doktorum da çatala yatmamı söyledi. Çatala yatmadan ayakta iki sancı daha çekip ıkınarak çatala yattım. Doktorumun gelmesiyle doğumumun olması arasında dört dk kadar süre geçti. Tabi kesildiğimi gördüm ama o sancıda kesilmek umrunuzda olmuyor ve acı hissetmiyorsunuz. Kesildikten sonra bir kez daha ıkınmamla bebek resmen aktı ve geldi :) o anda gerçekten sancı adına hiç bir his kalmadı ve çok rahatladım. Sıcacıktı. Kucağıma aldım :) doktor gittikten sonra bana baya bi dikiş atılmış sanırım o sırada uyutulmuşum hiç birini hatırlamıyorum. Dikişlerim maalesef ağrıyor ve üzerine oturamıyorum. Umarım kısa sürede iyileşirler. Her doğumun mutlaka zorluğu var. Ama bi şekilde oluyor ve bitiyor. Sorularınız olursa bir günlük anne olarak cevap verebilirim. Doğum hikayemi yazdım çünkü doğum yapana kadar her gün defalarca herkesin doğum hikayesini okuyordum. Kendimi o şekilde doğuma daha yakın ve hazır hissediyordum. Ben de sizlerle paylaşmak istedim..