Bir dogum hikayesi de benden olsun 🤗
[url=https://www.hizliresim.com/j9fpn46][img]https://i. Bir fotoğrafla başlayayım 🤗🤗
Çocuk sahibi olmayı düşündüğümüz için genel bir muayne olmaya gittim . Sonuçlarım o kadar kötüydü ki doktorum bana nerdeyse menopoza gireceksin hormonların 40 yaşında kadının hormonları kadar yaşlı , çok zor çocuk sahibi olursun dedi. Dünyam basima yıkıldı 1 sene korundum o geldi aklima . Kendime kızdım, bütün gün agladim . Esim geldi ona anlattım ağladım . Üzüldü ama belli etmedi ,inanma sen dedi Allahın işin belli olmaz neyse tedavisi hallederiz bi sekilde dedi . Esimin rahatlığı sayesinde benimde acim hafifledi kafaya takmadim hiç ☺
10 mayıs son adet tarihim oldu ☺ Rabbim bizi fazla bekletmedi . Belki de kabullendik isyan etmedik diyedir . Bilmiyorum ama şükür ediyorum .
Şubat 14 tahmini dogum tarihimdi ve başından beri normal dogum istiyordum . 20 li haftalarda karın sertlesmem basladi . Ama bebek bi yerde toplanıyor falan diye düşünüyordum hiç doktora sormadım. 35. Haftaya geldiğim de ilk nst me girdim . Ve 10 dakikada 3 sanci 100 üzeri cikti . Nst den anliyodum ama sancinin çıkması bana hiç bisey düşündürmedi o an ☺ Doktorun yanina girdik . Hemen yatis vermemiz gerek bu sanci ile sabah aksam doğum başlayabilir dedi . Yatışım yapıldı, sancıyı durdurmak için ilaçlar serumlar verdiler . Ama imkanı yok sancim durmuyor gitgide artıyor düşme azalma yok . Cok agir bir serum taktilar ve nabzimi takip etmemi soylediler. 120 ye kadar normal dediler nabzım 140 lara cikti . Serumu kestiler. Artik dogum konuşmaya başladık. Ben sancılarımı asla hissetmiyordum açıklık 1 cm i aşmadı. Sezeryan konuları dönmeye basladi falan derken sabaha karşı sancim durdu hastaneden eve geldim .🤗 1 hafta da evde ilaçla sancılari durdurduk. 36 hafta olunca doğurabilirdim artık ama benim narin oglum bana küsmüş olacak ki bir türlü gelmedi biz sabah aksam doğum beklerken öyle öyle geldik 38. Haftaya . 2 gunde bir gidiyordum nst ye giriyordum hep sanci hep sanci açıklık aynı bebek doğum pozisyonunda ama kanala asla inmiyor. Sancılarımı asla hissetmiyorum . Artik dayanamdim tam 2 şubat 🤗 Dogum günüm. Kontrolüm var . Gittik konuşurken konuşurken ben normalden vazgeçtim artık dayanamıyorum alın beni sezeryana dedim . Doktorum da tanıdık bu arada . Dedi ki valla bu kadar sancıya o bebegin en azindan kanala inmesi gerekiyordu ama bebegin başı fazla yukarda,bende sezeryan ol dicektim ama seni etkilemek istemedim dedi . Hadi o zaman gec odaya yat öğleden sonra alıyoruz seni dedi . Sok oldum ne yani bugün mü ? Hemde dogum günüm 🤗🤗 Hemen eve geldim herşeyim hazırdı zaten bir dus alip hazırlandım . Gittim .
Yatisim yapıldı cok geçmeden gelip üzerimi giydirdiler sondam takıldı ☺
Yarım saat icinde doguma alındım . 13.27 de de oglumu karnimdan çıkardılar . Ağlamasını duydum , ay ben bir ağla bir ağla 😂 nabzım yukselmesin mi . Hemen oksijen takıldı biraz rahatladım.
Sonra oglumu getirdiler yüzüme dayadılar öptüm kokladım 🤗🤗 ne ara oldu ne oldu hiç bisey anlamadim 🤗 Ama sezeryanla bile zor bir dogum oldu diyebilirim . Bebegim o kadar yukarıdaymış ki baya karnıma bastırdılar. Videosu da çekildi sonradan izledim çok uğraşmışlar çıkarmak için 🤗
Koca kafasi kesikten sığmamış az daha kesmişler 😂
Oglum cikti benim dikişlerim atıldı odaya gittim oglum yok . Nerde dedim. Kuvöz e girmiş 😔 solunumu cok hızliymis. Yarım saate düzelmezse bi kac gun kalabilir dediler . Neyse ki benim güçlü oglum yarim saat sonra odaya geldi 😍 Şimdi anlatınca çok duygulu ama o gün sanki duygularım alınmıştı. Anne gibi değildim hala biseyler eksikti . Küçücük bir bebek orda yatıyordu evet benimdi ama sanki başkasının gibi bir his vardı icimde. Düşünün ki kucağıma bile verin dememişim annem alip verdi. Benim lohusa depresyonum daha ordayken basladi . Nasıl bakacaktım. Kafamda tonlarca soru .
6 saat sonra uyusuklugum geçti yataktan kaldırıldim. Bebegi emzirme sırası geldi , göğüs ucum yok bebek tutmuyor . Silikon ucu emmiyor. Sütüm yok . Bebek agliyor herkes basimda zorla zorla tutar diyor . Allahım herkes bana bakıyor .1 saatin sonunda . Bianda bağırdım.
Yeter ! Emmiyor işte alin lütfen dedim . Hemşirenin tepkisi iyce canimi sıktı zaten bi gram sütün bile yok mama başlayın dedi ve gitti . Mama baslandi ogluma .
Surekli yataktan kalkıp gezdim . Kendimi o kadar kötü hissediyordum ki duygusal olarak çökmüş durumdaydım. Cok terliyordum çok rahatsızdım sürekli üzerimi çıkarıyordum. Sonra üşütmüşüm o korkunç ağrılar basladi . Nefes dahi alamıyordum ağrı geldiği zaman . Kac ağrı kesici yapıldı kac serum takıldı saymadım. Kremler masajlar hiç biri çözüm olmadi . Eve gitmek istedim , depresyona girdiğimi anladim . Bunalım geciriyordum herkes üstüme geliyordu . Hastaneden çıkmamı kimse istemedi . En son bak üzerime gelmeyin intihar ederim deyip kendimi tuvalete kitledim ve yarim saat ağlayıp ciktim . Toparlanmaya basladim. Dikişlerimden hiç zorluk çekmedim . Sanki dikiş yokmuş gibiydi . Zor olan ağrılardı ve depresyon . Ben toplanmaya başlayınca herkes isin ucundan tuttu 15 dakikada hastaneden çıkıp eve doğru yol aldik . Eve geldik hemen duşa girdim ve yatıp uyudum kalktıgim da ne ağrı ne bisey çok iyiydim.
🤗 Annelik duygum da zamanla geldi . O aralarda baya stresli geçti ama daha fazla uzatmak istemiyorum 🤗
40 çıktıktan sonra herşey artık yolundaydı . Onu söyleyeyim sadece 🤗🤗
Insallah sizlerin hayırlı doğumları olur . O depresyon size uğramaz ❤❤ Kendinizi asla baskilamayin hemen anne gibi hissetmek zorunda değilsiniz . Hemen 40 yıllık anneymis gibi davranmak zorunda da değilsiniz. Zamanla bebek size siz bebege ve bebekli hayata alışıp ona öyle bir baglancaksiniz ki 🤗🤗😍😍 Bu nasıl bir aşk,bu nasıl bir sevgi aklınız almicak ❤❤❤