Sonunda ben de doğurdum. Cumartesi günü sabah 07:24′te oğlumu kucağıma aldım. Perşembe günü başlayan düzenli sancılarım , cuma gecesi 02:00′de 20 dakikada 1 gelmeye başlamıştı. Hamileliğimin başından beri hep aklımda olan şey sancılarım olduğunda iyice 5 dakikalara düşecek ve hastaneye öyle gidecektim. Sancımı evde çekecektim, hastane odasında ve doğumhanede beklemek istemiyordum. Doktorum benim seçtiğin hastaneye gelecek muaynehane doktoruydu , sancılarımı evde çekmek istediğim için hemen evimin yanındaki özel hastane için başından beri doktorumla görüştüm. Cuma sabah 06:00 civarı doktoruma sancılarımın 5 dakikada 1′e düştüğünü haber verdim, yine biraz daha düşmesini bekledim ve sabah 08:00de sancılarım 2 dakikaya düştüğünde hemen hastaneye gidip alttan muayene ve Nst’ye bağlandım. Evet gerçekten düzenli sancılarım başlamıştı, 2 dakikada 1 90-100 civarı 25 saniyelik sancılarım çıkıyordu. Ama açıklığım 1,5-2 cm’di. Bu arada sürekli istifra ediyordum , ishaldim ve titriyordum. Muayenemi yapan ebeler bu kadar yüksek ve düzenli sancılara bu kadar az açılmam olmasına şaşırdılar. Ayrıca hepsi karnımı elleriyle ölçüyor , bebeğin sanki iri biraz normal doğum mu düşünüyorsun diye beni düşündürüyorlardı. Bir önceki gün doktorum bebeğimin 3630 gram olduğunu söylemişti.
Ben de aynısını söyledim. Doktorum evde biraz hareket yapmamı söyledi , muayeneye çağırdı. Fakat sancım çoktu, uzak yola gidemedim . Akşam üstü 16:00a kadar evde sıcak küvete oturdum, pilates topunda zıpladım, eğilip kalkmaya devam ettim. Sancılarım 5 dakikada 1′e gerilemişti fakat 45 saniye gibi sürüyordu. Yine Nst ve Muayeneye gittiğimde düzenli sancım vardı, açılmam da 4 cm henüz anca olmuştu. Dayanamayacağımı düşünüyordum. Doktorum 1 saat merdiven inip çıkmamı sonra tekrar muayene edilmemi istedi. Dediklerini yaptım. Ancak hala açılmam olmamıştı. Bu arada bu süreçte doktorumla hep telefondan iletişim haline geçmiştim, kendisi de farklı bir hastanede 4 hastasının doğumuna girmişti. Beni de aynı hastaneye çağırdı. Sancılarımın şiddeti çok artmıştı. Hastaneye saat 21:00 gibi geçtik. Kovid testim yapıldı. Sonuçların çıkmasını bekledik. (Yattığım yerden sancı çekerek ) Bir saat sonra odaya alındım. Yarım saat daha hareket etmeye devam ettim, ebe geldiğinde açılmam 5 cm’di. Doktorum hareket etmeye devam etmemi söyledi. Dayanamıyordum ama gayret ediyordum. Saat 24:00 civarı tekrar muayene edildim ve yine açılmam 5 cm’di. 2 saat daha kıvranarak hareket etmeye devam ettim, duşta pilates yaptım , saatlerce duşta kaldım. Sonra tekrar muayene edildim ve hala açılma 5 cm’di. Nstde sancılarım 190ları buluyordu. Doktorum geldi, sanırım saat 03:00 civarıydı. Alttan muayene ederken suyumu patlattı. Suyumun çok olduğunu söyledi ve gerçekten suyum bir türlü bitmek bilmedi. Sancılarım artmaya devam etti. Pilates topuyla duşta sancılarımı karşılamaya devam ettim. Suyum gelmeye devam ediyordu. Sabah 05:00 civarı doktorum tekrar yanıma gelip artık ıkınmaya başlamam gerektiğini açılmamın çok güzel olduğunu söyledi. Yanıma bir ebe bıraktı, dinlene dinlene bana nasıl ıkınacağımı anlattı. Bu arada ebe desteği gerçekten çok önemliymiş. Sancı geldikçe ıkındım, sancı gittikten sonra dinlendim. Saat 07:00 civarı doktorum geldi ve hemen doğumhaneye alınacağımı bebeğin başının geldiğini söyledi. Annem ve eşim yanımdaydı. Beni öptüler , ve doğumhaneye girdim. Dördüncü ıkınmada oğlumu kucağıma verdiler. Hayatımın en şaşkın anıydı. İçimde böyle bir şeyi yaşatabildiğime asla inanmadım. Ki zaten saatlerce hatta iki gün boyunca süren sancıdan sonra bu kadar çabuk kucağıma alabileceğime inanmadım. Çok farklı bir duygu , gerçekten tam olarak bu mucizenin farkına varamıyorsunuz. Hemen eşimi çağırıp kucağımdayken eşime dokundurdular. Plesenta çıkana kadar tentene temasa devam ettik. Acaba kaç kilo gelecek diye başımdaki üç ebe ve doktorum kendi arasında iddialaşırken en son kaç dediğini sordu doktorum, 3630 gram dediğini söyledim. Tartıya aldılar, herkesten bir şaşkınlık tepkisi geldi.
Oğluşum 4210 grammış 🧿👼🏻💙
Suni sancısız, epiduralsiz, epizyotomisiz ilk doğumumu gerçekleştirdim. Evet sancılar çok zorladı ama çok gayret ettim. Doğumhanede, doğumu çok rahat karşıladım. Oğlum çıkarken biraz sıyrıklar yapmış , onlara dikiş atıldı.
Küçüklüğümden beri hep ilk önce oğlumun olmasını isterdim.
Rabbim evladımı kucağıma almayı çok şükür nasip etti. İsteyen herkese de nasip etsin inşallah… 🤲🏻🧿👼🏻Bu arada hastane odamı da süsledim, hediyeliklerimi de hazırladım. Masamızı da kurduk , fotoğraflarımızı da çektik. Rabbim hiç bir hevesimizi kursağımızda bırakmasın evlatlarımıza sağ sağlam kavuştursun inşallah 💙👼🏻
12.06.21′de gelen mucizem , güzel oğlum Mehmed Semi 🤍
Bu da bizim doğum hikayemiz.. Sormak istedikleriniz olursa cevaplayabilirim 🥰