Merhabalar kızlar
hikayem çok uzun ama siz beni örnek alın çokkk dikkat edin..
36 haftalıkken yurt dışından covidli biriyle temaslı aile bireylerinin gelişiyle bizde bilmeden temaslı olduk öğrendiklerimizden sonra iş işten geçmişti ve zaten çok pişman olduk gitmeseydik keşke diye vs ama almış bulunduk..Biriki gün sonrası çok hareketli olan büyük kızım halsizleşmeye kusmaya başladı evde takviyelerle çok hafif geçirdi babasıyla birlikte sonra toparladı ..onlardan 2-3 gün sonra bende grip belirtileri başladı eşimden kızımdan kendimi direk ayırıp izole etmeye çalışmışken rahatsızlığımın 2. Gecesi hiç görmediğim bir nefes kesintisiyle öksürükle sabahı zor edip sabahında artık nefesim iyice kesilmeye sadece el hareketleriyle kendimi ifade etmeye başladığımda eşimi aradım apar topar ablasıyla gelip doktora zor yetiştirdiler doktor ciğerlerimi dinlediğimde covidden şüphelenip kan felan aldı pcr aldı ama kanda negatif çıktı gece gelen sonuçla pozitif olduğumu öğrendim(tabi bu arada ben evde grip yaşarken diğer görümcemin de benimle aynı şikayetleri yaşayıp pozitif olduğunu öğrendik bundan dolayı kesinlikle bende çıkabilme ihtimalinin yüksek old düşündük ama kondurmamaya çalıştım ben güçlüyüm iyi olacam doğumuma az kaldı diye kendimi güçlü tutmaya takviyelere dikkat etmeye çalıştım ama olmadı tabi )doktor mecburen günü birlik yatış verdi sabah akşam serum ve oksijen verdi biz gidip geldik doğuma kadar kendimi toparlamam için çünkü öksürük kesinlikle durmuyordu ciğerlerim kötüydü ve mecburi sezeryan olacaktım sonra biz eşimle kendimizi karantinaya aldık.. ertesi gün tekrar tedaviye gittiğimizde eşimde öylesine kan ve pcr verdi onunda kanda negatif çıktı gece pozitif old haberi geldi onada aynı tedaviye başlandı ama ondan en küçük bir belirti yoktu..bu arada kendi doğum doktorumla konuştuk ama kesinlikle negatif olmayana dek bebeğe bakmalarının yasak old söyledi şehir hastanesine yönlendirdi formaliteden bebek haraketlerinin azaldığı söylememi bebeğe baktırmamı teklif etti tabi biz bu duruma bozulduk ama bi yerde o da haklı özel klinik yasak ertesi gün tedaviye gittiğimizde doktora söyledim hastene doktorunda rica etti baktı herşey yolundaydı..sonra 5-6 gün aynı tedavi uygulandı olumlu sonuç almaya başladık ama bu arada yine 3 kez pcr yaptık pozitifiz ama iyi gelmeye başlamıştı tedavi bir iyi iki kötüleşiyordum değerlerim bi inip bi çıkıyordu sonra düzeldi doktor bırakalım dedi bizde iyidik evde süreci tamamlayalım dedik..karantinamızın bittiği gün tam 10. Gününde tekrar pcr vermeye çağırdığı gece benim göğüs ağrılarım tekrar başladı ve sancım başladı sabahı zor ettim doktora gittik pcr verdik doktor yine bebeğe baktı doğumun başladığını hemen ameliyata alınmam gerektiğini söyledi kendi doktorumla irtibata geçtik bugün bitiyor dedik karantinamız hemen gelin bakalım dedi gittik o da aynısını söyledi 1 saat sonra seni alıyorum doğuma dedi eşyalarını al hastaneye geç dedi biz gittik eşyalarımızı ağar topar aldık hasteneye geçtik tam hazırlandım işlemlerim yapılırken sağlık bakanlığından hastenenin filyasyon ekibini arayıp bu hastayı doğuma alamazsınız karantinasının bitmesine 3 gün var biz şok tabi meğerse İngiliz varyantlı old için süreci uzatıyormuş doktor geldi alamıyorum izin vermiyorlar çok uğraştım seni şehir hastenesine sevk edecem benlik bişey yok dedi ben ağlıyorum eşim ikna etmeye çalışıyor yok diyo sağlık müdürlüğüylegörüştüm kesinlikle hasta ameliyathaneye giremez diyorlar sonra Allah şükür eşimin çevresi geniştir doktora dedi sağlık müdürü hasteneyi ararsa peki deneyin bi dedi eşim ulaştı kendisine direk hastaneyi aradı öyle şey olamaz alın hemen ameliyata diye hemen apar topar aldılar beni ameliyata Spiral anestezi ile bebeğim sağlıklı şekilde dünyaya geldi bin şükürki tabi bu arada bizim pcrlarımız çıktı yine pozitifiz hastenede beklerken eşimde birden kötüleşmesini hemen tomografiye alındı kan değerlerine bakıldı ciğerlere birden atmış değerleri 10 katına çıkmış doktor yatış yaptı benim böyle olup çok ölen hastam oldu riske atamam yatacaksın dedi ben sevineyim mi
Üzüleyim mi neyse ikimiz o gece hastanede yattık sabahı geçi taburcu ettiler eşim kaldı bebeğim negatif ben pozitif old için asla bebeği bana vermediler odamı ayırdılar izole ettim yine kendimi tam iyiye gidiyorum derken geldiğim gece bir hırıltı göğüs ağrısıyla uyandım bağıramıyorum yanımda kalan görümcemi telefonla aradım geldi beni kaldırdı sabah dek dolandım sabahı zor ettim sabahı tekrar apar topar hasteneye geldim benimde değerlerim yine 10 kat artmış doktor bana da yatış verdi şu anda eşim bi oda da ben bir oda da bebeğim evde kızım başka bi evde paramparça olduk yine şükrediyoruz rabbim dermansız dert vermesin diye elhamdulillah sağız onların canları sağ görüp görebileceğimiz bu olsun günahlarımıza kefaret olsun diyoruz…demem o ki ben kendimi 8.5 ay izole ettim eşim ben çok dikkat ettik aman ele güne karşı ne derler lafıyla kalkıp gidip gördüm ettim almamam gereken haftalarda aldım bu illeti ki o kişi bir arayıp da gözün aydın bile demedi k sadece hastayken birkez arayıp korkuyorum demeyesiniz onlardan aldık bakın bizim negatif çıktı ((negatif dediği kanda çıkan negatifllik doktor enfeksiyonunuz yükselmiş demiş)diye ben yine alttan Aldım senden yada başkasından görmüyoruz ki nerden aldığımızıkendileri evde hastalıktan kırılıyorlar 20 gündür bizden sonra görümcemin oğlu kendi kuzeninde pozitif oldu yine de kendilerinden çıkmasın diye pcr testi inatla yapmadılar hala bugün hasteneye gidip serum almışlar…deneyim abla abi yenge yeğen kim ne derse desin bırakıverin desinler…bi baktım ki alttan aşmaya başladıkça herkese demeyelim onlardan aldık onlardan aldık nidaları yükselmeye başlıyor beni rahatsız eden ve dolduran …aile o kadar korktuki onlardan dolayı böyle birşey yaşadığımız için bişey olacak diye ama eminimki kendi ailemden çevremden alsaydım yemediğim laf kalmayacaktı gıklarını çıkaramıyorlar şimdi görenler diyo gözlerinde o kdr korku vardı ki size bişey olacak diye nasıl güzel büyük bir ders oldu evde bebeğime bakan bile bakıyorum artık söylenmeye bi başlıyor bi susuyor ne deseler bilmiyorlar ben hastenede ağlıyorum muhtaç old için psikolojim çok kötü yavrularımdan ayrı kaldım kucağıma alamadım koklayamadım uzaktan baktım sadece toparlanıp bir an önce evine çocuklarıma kavuşmak istiyorum kimsesizlik çok zor kendinize dikkat edin sahipli olsanız bile öyle bir illet ki benim yaşadıklarımı rabbim kimseye yaşatmasın…çokkkk uzun oldu ama okuyun okuyun ki benim yaşadıklarımı yaşamayın…(bu arada benim gibi bir süreç yaşayıp sezeryanli haliyle 1 günde kimse ayağa kalkıp her ihtiyacını benim gibi tek başına karşılayamazdı ama ben Allah’ın yardımıyla ağlaya sızlaya dua ede ede 1 gecede ayağa kalktım)