Merhaba güzel anneler çok şükür benimde buraya yazacak bir hikayem oldu.
İlk doğumumda 41.haftada kızım gelmek bilmeyince devlet hastanesinde yatısım yapılmıstı rahim 24 saat boyunca açılmayınca ordan kaçarak özele gidip sezeryan olmustum çünkü çok ama çok kötü şeylere şahit olmustum psikolojim bozulmuştu.
Kızımı kucağıma almıstım ama aklım hala doğumumdaydı istediğim gibi olmamıstı içimde bişeyler yarım kalmıştı sanki.
Kızım daha 2 aylıktı ssvd araştırmaya başlamıştım.
Neyse gelelim 2.doğumuma 😊🤲
Eşimin işi gereği sakaryada yasıyoruz ailemiz İstanbulda bende ssvd istediğim için istanbulda doktor araştırmıstım oyüzden 36.haftamda istanbula gittim ailemin yanına.
Hergün doğurcam sanıyordum çünkü çok fazla vajina ağrısı bacak kalça ağrısı çekiyordum. Ama her şeyin zamanı varmış.
13 mayısın gecesi yani 14 mayıs oluyor gece ağrıyla uyandım. Saat 2 falandı sabah 7ye kadar 10 dakika aralıkla gelen bi ağrım var ama şiddetli değil kesinlikle bu doğum sancısı değil diyordum ama bi yandanda paniktim. Ağrı tarif edildiği gibi karında sertleşip bele vuruyor ordan tüm vücudu sarıyor. Saat 6 da eşimi aradım gel dedim benim sancım var. Tabi o ara ben uyuya kalmısım saat 8 olmus eşim arıyor yola çıktım diye. Ben şok tabi sancı falan kalmadı hatta eşime gelme dedim neyse tabi yola çıkmıs mecbur geldi. 14 mayıs gecesi yani artık 15 mayıs :) gece aynı saatte sancı geliyor düzenli dediğim gibi öyle bi geliyo ki eşime dedim dayanamıyorum gidelim. Gece 3 bucukta hastanede olduk şansıma benim doktorum vardı. Sancım 10 dakikada düzenli geliyordu 60larda 70 lerde. Ssvd olduğum için yatış yapıldı. Sabah oldu yine sancım bitri gitti ebe geldi açıklık baktı sıfır bebek çok yukarda dedi ben ağlıcaktım çünkü böyle olursa sezaryen olcaktı biliyordum.
Sabah 10 bucukta doktorum geldi kontrol etti okadarda kötü değil ya bi incelme var gibi dedi afedersiniz baya kurcaladı ve sanırım nişanımı getirdi. Ve bana dediki hazır ol sancıların başlıcak. Ben şimdi eve gidicem geri gelcem dedi. Ben okadar korktumki bende gidiyim hemen gelirim dedim. Güldü doktorum tabi. Ve tabi saat 11 gibi başladı sancılarım. 100leri geçen sancılar Allahım nasıl geliyor ama öyle bi ağrı yok ama siz korkmayın ebe bana ağrı eşiğin çok düşükmüş dedi bana nefes al ver diyolar ama ben onlara kızıyorum tabi sancıyla ne nefesi bana bağırmak iyi geliyor dedim aradan bir saat geçti 3cm açıklık artık dayanamıyorum beni bırakın gidicem ben diye bağırdığımı biliyorum 1 saat sonra ebe demez mi 6cm olmus doktoru arıyorum doktorum yarım saat içinde geldi vee 9cm oldu ama sancıları artık karsılayamıyordum
Doktorum biraz daha bekleyelim aşağı insin az daha dedi. Ve o an geldi kendimi yere attım ıkınmam geldi diye hemen sandalyeyle çatala çıkartıldım doktorum geldi 3.ıkınmamda oğlumu doğurdum. Kafası çıktıktan sonra vücudu balık kayar gibi geliyor kesi falan hissetmedim bebekten sonra eşinin çıkması varya işte orda ılık bişey akıyor içinizden o çok güzel bişey. Tabi ben an dona kaldım oğlum yan tarafta ağlıyor ben tepki veremedim hemsire kucağıma koyunca hıçkıra hıçkıra ağladım. Okadar tarifsiz bi duyguymus. Doktor çıkınca eşime çok kolay doğurdu demiş.
Oğlumla birlikte giyindik aynı anda asansörle odamıza çıktık.
Rabbime şükürler olsun ssvd nasip oldu.
O çektiğim sancılar ne mi oldu unuttum gitti bile.
İsteyen herkese nasip olsun.
Çok uzun oldu hakkınızı helal edin hayırlı doğumlar dilerim herkese 🌼❤️😊🤲