Öncelikle merhaba, 2 günlük anne olarak yazıyorum.
Hamilelik basından beri panik atagm yüzünden hep dogum korkusu yasadım.
Hep başıma bisey gelecek korkusu ile stres altındayım, gün geldi ve hastaneye gittik.. Hastaneye gidene dek hala korku içindeydim ameliyathane kapısını gördüm aglamaya basladm ama ne yapsam kaçacak halim yoktu mecbur girecem. İçeri girdim iğne yapıldı belime ve uyusmaya basladım. Sonra dokunuşları ve sallantı hissi falan hissediyorum dedim. Normal dedi doktor ama baya sallanıyorum dedim. Korkma dedi. Acı hissi yoktu sadece sallantı ve dokunuşlar vardı his olarak. Bebegimin sesini duyunca bi 10 dk sonra az paniğim gitti. Sakinlestimm. Dikislerime sıra gelince bulantı tuttu ama kusmadm buda normalmiş o esnada.
Daha sonra dikisler bitince odama götürdüler 3.4. Saat sonra uyuskluk acılmaya basladı.. Dikislerm acıyor, zorlanıyorum yalan değil. Ama bebeğimin yüzünü görünce sancım da olda kalkıyorum yürümeye calısıyorum zorluyorum kendimi bi an önce ayaga kalkaym diye. Gercekten Allah yardım ediyormus doguma girene. Ben korkudan bayılcam diye titreyerek girdiğim o kapıdan nasıl o kdar sakin cıktım bilmiyorum. Pamuk kızıma kavusmak dünyanın en güzel duygusu benim icin.
Tek sıkıntım eriyen dikis yapmamıs pazartesi dikis aldırmaya gidicem bundan korkuyorum.
Herkese hayırlı dogum lar diliyorum 😊
Gercekten dogum korkusu olanlar icini rahat tuttsun Allah güç veriyor💕
Ve tavsiye verecek olursam depend harika bi şey kilot bez en rahatıymış hem kan falan taşmıyor hem kilot derdi yok rahat. Orkid sıksık zor olur. Ve yürüyün bolbol yürüyün canınızda yansa yürüyün 😊💕