Öncelikle herkes gibi ben de bir gün buraya doğum hikayemi yazacakmıyım diye düşünürdüm o gün geldi sonunda.Öncelikle 38+3 haftalıkta sancım 27 Mayıs gece 2 de başladı çok hafif bir adet sancısı gibiydi ve sürekli lavaboya gitme ihtiyacı hissediyordum karnımda da ağrı var gibiydi.En som gittiğimde çok hafif bir kan geldi ve anladım ki doğumun belirtileridir bunlar.Saat sabah 6 ya kadar bu hafif sancıları çektim.-Hemen doktoruma whatsaptan yazdım sonrasında hastaneye geçtim.Acilden muayene yapıldı ve 3 cm açıklık olduğu söylendi ve doğum başladı dendi hemen yatışım yapıldı.Sonrasında sancılarım belime vurmaya ve nefesimi kesmeye başladı,artık dayanılmayacak seviyelere ulaştı.Pilates topu ile hareketler,ılık bir duş,yürüyüş ile gitgide açılma ilerliyordu.En son 8 cm açıklıkla hemen doğuma alındım.Epidural vermediler kendi sancımı çektim en son çok az suni sancı verildi.Bebek kanala girmişti tek bir doğru ıkınma ile bebek gelecekti ama bu ıkınmayı defalarca tekrarladım bu da tabi beni daha da güçten düşürdü.Her ıkınmada bebek ilerliyor uzun ıkınma olmayınca da geri gidiyordu dolayısıyla sürekli bebeğin kalp atışları takip ediliyordu.Doktor son bir ıkınma ile gelecek başı göründü dedi ve o hırsla bir ıkınmamla bebek kayıp gelmişti ardından da plasenta.Aslında bu kadar zor doğum olmasının nedeni bebeğimin kordonunun kısa olmasıymış bebeğim karnımın hizasına zor geliyordu ama beslenmesine engel olan bir durum değilmiş kordon kısalığı. Sonra kucağıma verdiler o duygu bambaşka birşey anlatılmaz ve yaşanırmış bunu anladım.Sonra kontrolleri yapılıp odama geldi bebeğim.Sonra gözümün önünden film şeridi gibi hamileliğim doğumum ve bebişim geçti herşey hayal gibiydi.En çok işimi gören hastane çantama koyduğum dependler işime çok yaradı bunu diyebilirim.Şimdi 11 günlük ve karşımda uyuyor fırsat bulmuşken bende hikayemi yazmak istedim çok detaya girmiş olabilirim ama bende doğum hikayelerinde bu detayları okurken rahatlıyordum❤️Doğum yapacaklara hayırlı doğumlar dilerim sağlıkla kucaklarınıza bebişlerinizi alırsınız inşallah🙏