Herkese merhaba
Birazda rahatlamak için yazmak istedim doğum hikayemi maalesef herkesin doğum hikayesi bir değil ben hala doğumun etkisinden çıkamayanlardanım düşündükçe gözlerim doluyor yaşadıklarımdan :( Lütfen olumsuz etkilenebileceğinizi düşünüyorsanız okumayın amacım kimseyi üzmek ürkütmek değil.
29 mayısı 30 una bağlayan gece 4 te tuvalete kalktım idrar sıkışıklığı sanıp ama aslında sancıymış saat 4 buçuğa kadar sancılarım düzenli bir şekilde gelmeye devam etti. Ardından saat 5 buçuk gibi nişan ve günlük pedi dolduracak kadar suyum geldi. Eşim çalıştığı için biraz onu bekledim ama su geldiyse enfeksiyon riski olabilir diye sabah 9 da hastaneye gittik ve kontrolde 2 cm açılmam olduğunu söylediler nstde de düzenli sancılar vardı doktorumla görüşüp yatışıma ve suni sancı verilmesine karar verildi. Bu sırada tekrar kontrol ettiler ve açılmamın 4 cm olduğunu söylediler. Suni sancıya çok düşük bir dozla başlayacaklarını söylediler ama bir süre sonra dayanılmaz bir hal almaya başladı otursam oturamıyorum yatsam yatamıyorum tarif edemediğim bir sancıydı. Epidural olacaktım sancılardan midem bulandı ve kusmaya başladım ayrıca makatıma ciddi bir baskı hissettim ebeye söylediğimde mide bulantısı çok iyi açılman artıyordur dedi büyük tuvaletimi hissetiğimi söylediğimde hemen tekrar açılmana bakalım dediler ve ebenin suradındaki değişimden bir şeyler olduğunu anladım sonradan öğrendik ki tam açılmışım. Beni epidural odasına götürmüşlerdi böyle olunca hemen doğumhaneye geçirdiler. Tekrar kontrolde bebeğimin kafasının daha geride olduğunu söylediler yürümem lazımdı ama ben ayağa kalkamıyordum sancıdan . En son epidural vurmak durumunda kaldılar ama bu açıklıkla çok zor olacaktı ilk denemede olmadı benim sancılarımın hafiflediğinde tekrar denediler ve oldu o sancıyla hareketsiz kalmaya çalışmaktan çok gerildim ama doktor ve teknikerler beni çok rahatlattılar..
sonra tekrar doğumhaneye geldim ve epiduralden sonra inanılmaz rahatladım. Bu sırada sancılar geldikçe ıkınmaya çalıştım ama oğlum inatla aşağı inmedi doktorum 1 saat daha bekleyebileceğimizi inmezse sezeryana alması gerekebileceğini söyledi bu kadar acı çektikten sonra sezeryana geçebilme ihtimaline inanılmaz üzüldüm :(
Son yarım saat kala doktorum tekrar kontrol etti ve bu sırada çok güçlü ıkındım bebeğin gelebileceğini ama benim yeterince ıkınamadığımı fark ettik bir turda kordon engel olabiliyordur diye şüphelenmiştik..
bu doğum hikayesinde en komik kısım sanırım doktor eşim ve ebenin bana ıkınmayı öğretme çabalarıydı gerçekten acıdan düşünüp ıkınmayı bile yapamadım eşim en son çocuğa anlatır gibi nasıl ıkınacağımı anlatıyordu :)
Bir ara bebeğimin kalp atışlarında yavaşlama oldu sonra düzeldi bana oksijen taktılar ..
Doktorum ve ebenin karnıma bastırmasıyla oğlumu kucağıma alabildim en rahat an buydu hiç bir şey hissetmedim sanki .. Sonrasında dikişlerim yapıldı ve yürüyerek odamıza geçtik . Saat sabah 9 da başlayan serüven 12.30 da sonlandı ebem çok çok iyi geçtiğini söyledi her seferinde ve beni çok güzel motive etti sağ olsun..
Maalesef dikişlerim yapılırken hepsini hissettim epidural etkisi azaltmışto o kadar sancıdan sonra bir de dikişler derken aç karna girdiğim doğumdan çok yorgun bir şekilde çıkabildim..
Normalde canı tatlı biri olmamama rağmen biraz fazla etkilendim hiç bitmeyecek gibi geldi ertesi gün odaya gelip kan almak istediklerinde bile korkuyordum daha fazla canımı yakacak bir şey olmasın diye ama sonu gerçekten çok bambaşka bir mutluluk o kadar minik ve size bağlı ki her şeyi unutuyorsunuz zaten .
şimdiden 5 günlük oldu bile :) bende dikişlerimin geçmesini bekliyorum çok hızlı toparladım bile bol yürüyüş ve su içerek inşallah bu süreci de atlatacağım.
Buraya bunları yazmak beni biraz da olsa rahatlattı umarım bunu okuyan herkesin doğumu su gibi başlar biter en acısız şekilde buraya kadar okuyabildiysenizde teşekkür ederim :)