Kötü düşünceler

Kelebek29

O kadar mutsuzum ki arkadaşlar size bunu anlatmak istiyorum çünkü kimseye anlatamıyorum hiç Kimse beni anlamıyor 29 haftam dayım postlarda okuyorum 30 haftalık bebeğim nedensiz karnımda öldü diye ben aslında böyle çok başlık açtım Ama artık sanırım çok daha fazla etkileniyorum ona bir şey olacak diye çok korkuyorum bir bebeğin 8 haftalık kaybettim Bir kere de Kimyasal gebelik yaşadım şimdi 29. Haftaya geldik Allah'a binlerce şükürler olsun Fakat bazı arkadaşların yazılarını okudukça yaşadığım acıyı size anlatamam bebeğime beşik aldım ona bile bakamıyorum Sanki hiç olmayacak göremeyeceğim doğum için çok büyük bir felaket ile karşılaşacağım gibi Evet şimdi bazı arkadaşlar diyecek Allaha emanet et Allah'a sığın Allah'a inan �nanın ki çok inanıyor güveniyorum tevekkül de ediyorum ama gelin siz bunu panik atak anksiyete k rahatsızlığı olan bana anlat öyle zor zamanlar yaşıyorum ki şimdi kalkıp bunu eşime anlatsam beni anlamayacak ailemden kimsem yok Herkes bir heves içerisinde Ama ben çok mutsuzum ne olur beni eleştirmeyin beni anlayın istiyorum güzel sözleri güzel temennileri çok ihtiyacım var az önce bu konuyu doktoruma yazdım Bana demiş ki gebelik takibini doktora bebeğini de Allah'a emanet et bu kadar fazla yükü kaldıramaz sın Ben de bunun farkındayım ama kendime söz geçiremiyorum şimdi aranızdan Benim gibi düşünen sonra bebeğini kucağına alanlar varsa gerçekten onları duymaya çok ihtiyacım var Bunlar şeytanın bir vesvesesi değil bunlar benim hastalıklı beynimin kurduğu vesveseler Tek bildiğim bir şey var en mutlu olduğum anlar artık mutsuzluğum oluyor Ne olur beni anlayın Hepinizi çok seviyorum Allah'a emanet

sudamlasi

Kelebek29 kıyamam canım ya kaygı bozukluğun var galiba elinde meşgul olcağın bi iş var mı örgü örmek vs

Kelebekanne

Kelebek29 canım bende yıllarca panik atak ve anksiyete ile uğraştım inan sürekli ölecek gibi olur hiç bir şeyin hayalini bile kuramazdım sabahlara kadar ağlardım. Evlendim ailem başka şehirde ve burda yalnızım sadece eşim var onunlada çok zor anlaşıyoruz. İnan hamile olduğumu duyduğum an bebeğime sarıldım kendime hep hasta olmadığımı evladıma kavuşacağımı söyledim çok şükür iyiyim. Ama hormonlardan dolayı sanırım bende şuan 30. Haftamdayım sürekli ağlayasım geliyor ya doğumda bana bişey olursa evladımı göremezsem nasıl büyür diye. İnan hepsi hormonlardan yalnız değilsin hiç korkma içini ferah tut. İnşallah sağsalim kavuşacağız yavrularımıza.

mrve89

Kelebek29 ah seni o kadar iyi anlıyorum ki🙏🏼 asla hamile kalamıyacağımı ve bebeğim olmayacağını düşünüp buna okadar inanmıştım ki regl im 19 gün geçince hamile olduğumdan şüphelenmek yerine kesin hastalığım var diye günlerce içim içimi yemişti eşimin zoruyla test yapmıştım.. şimdi de 24 haftalık hamileyim çok şükür sorunsuz bir hamileliğim var bebeğim de her kontrolde oldukça sağlıklı çıkıyor ama hep bir şüphe var içimde sanki sağlıklı doğmayacak birşey olacak diye.. çok kızıyorum kendime ama asla vesveseleri mi de bırakamıyorum. Allahım hayırlısı ile kucağımıza almayı nasip etsin 🙏🏼

Kuzusunannesi

Kelebek29 bende aynı durumdayım salı günü doğum yapcam ve o kadar mutsuzum ki ona bişey olacak diye aklım çıkıyor deliriyorum resmen

Kelebek29

sudamlasi evet aynen öyle doğru teşhis. Hiçbişeyi olumlu düşünemiyorum insan kendi ile kavga edermi diyorum ki saçmlama bak o doğurdu diğer kadın doğuruyor E sen de Doğurdun Senin de 15 yaşında bir kızım var Neden bunu duramayacaksın tabii ki de olacak diyorum sonra diğer taraftaki ses bana diyor ki Saçmalama Mutluluk senin neyine en büyük acıyı yaşamaya mahkumuz bak başka kadının da 30 haftalık bebeği ölmüş sen de aynı acıları yaşayacaksın diyor o kadar zor durumdayım ki bebeğim hamile kaldığımı öğrendiğim anda ona bir battaniye Örmeye başladım toplam 7 motifin kaldı insan her gördüğüne gözyaşı akıtır mı benimki de akıtıyor ne yapayım ne yapmam lazım bilmiyorum Çok kötüyüm Bildiğim tek şey bu

sudamlasi

Kelebek29 Hamilelikte mi başladı bu durumun yoksa geçmişten mi geliyo terapi alsan varya çok rahatlarsın şimdi sana güzel düşün desem olumlu düşün desem senin elinde olmadığını anlayabiliyorum

Kelebek29

sudamlasi ben 13 yaşından bu yana panik atak ve ansiyetike hastasıyın terapde gördüm 9 seans ve ilçta alıyırdum hamile kaldığım anda bıraktım. Çok etkileniyorum..duyuyorum ya asla atamıyorum kafamdam 31. Haftaya geldiğimde belki rahatlarım ama bu 2 hafta bana eziyet kan cehennem geçicek. Çok korkuyorum. Deliriyorum sanırım ve en zoruda kimseye belli etmeden yaşamak

sudamlasi

Kelebek29 haayır delirmiyosun tabii ki belki de hamilelikle birlikte bu durum daha da artmıştır annelik içgüdüsü sonuçta. Bak içindeki sıkıntıları kağıda yazıp kağıdı yakabilirsin yada yırtabilirsin yazmak insana iyi gelebiliyo ve beynini yönetmeye çalış herşey senin elinde. bebeğini kucağına alcaksın ve çok güzel bi hayatın olcak asla unutma.. Birde mümkün oldugu kadar bebeğini kaybedenlerin postlarına bakma herkes kaybetcek diye bişey yok ki 💕

sudamlasi

Kelebek29 bak hamileliğinin bi çoğu bitmiş 30.haftana girmek üzeresin bebeğine bişey olmıcak Allah ın izniyle o sana tutundu artık bebeğini kaybedenlerin durumları inan ki daha farklı Mesela bende kaybettim çünkü hastaydı genetikti yani bi sebebi vardı diğerlerininde öyledir mesela ben babamı hiç sevmem o arkadaşın postuna girmedim girmek istedim ama girmedim...
Tut kendini sende yapabilirsin posta girmek istediğin anda telefonu elinden bırakabilirsin. Ben senin burdan çok etkilendiğini düşünüyorum

Pamuk0202

YouTubeda BaZı Videolar var sizi rahatlatacağını düşünpuorum onları izleyebilirsiniz İbrahim Bilgen miydi ismini tam hatırlayamadım onları izleyebilirsiniz öncelikle sakin olun böyle düşüneler aklınıza gelincede korkmayın kaçmaya da çalışmayı. Sİz önemsedikçe onlar sizi daha çok rahatsız edecektir yürüyüş yaşın kitap okuyum kişisel gelişim olabilir sürekli bir meşguliyet bulun dizi izleyin mesela ama kafanızda büyütmeyin ne kadar büyütürseniz bu düşünceler sizi o kadar çok etkisi altına alır hepimizin bebeği rabbimize emanet sakin olup içinizi ferah tutmaya çalışın

Kelebek29

Pamuk0202 ilk işim izlemek olucak çok teşekkür ederim

Kelebek29

sudamlasi valla billa bkmıyorum babasını kaybetmiş arkadaş bende kaybettim sırf onun için girdim ama yazının başını okudum işte o içteki.ses hepsini okuttu bir ağladım eşimede belli etmyorum arkadn karnıma sarılıyı ya sarılma diyorum çok bağlanma ama diyorum belki onunl bende ölürüm ya anlatılcak şeyler değil. Bu etkiden nasıl çıkıcam kafayı yicem

Arasinannesi

Yaşadıkların kolay şeyler değil. Herhangi bi rahatsızlığı olmayan bir insan bile sizin gibi düşünüp kaygı duyabilir çok normal kendinizi suçlamayın.
Rabbim sağlıkla kucağınıza almayı nasip etsin inşallah 🙏