Merhaba kızlar. 40 haftadır buradaki normal pozitif doğumları okudum hep. Pilates yürüyüş hurma ahududu çayı egzersiz her şeyi yaptım. 40 hafta boyunca kızım gayet sağlıklı ve her şey yolunsa gidiyordu. 40+1de normal kontrolüme gittim. Ultrasonda doktor bebeğin suyu az gibi nstye bakalım dedi. Nstde bebeğin kalp atışları çok yavaş çıktı. Hâlbuki bebeğim hamileliğim boyunca çok hareketliydi. Kontrole gitmeden bile karnımda bir o tarafa bir bu tarafa gidiyordu. Nstde bi terslik olduğunu anladım. Gözlerim dolmaya başladı. O an bebeğime bişey olacak diye çok korktum. Doktor nst sonucuma bakıp sakin ol hemn seni kadın doğum katına almamız lazım dedi. Onu der demez ben ağlamaya başladım. Çünkü hep normal doğum istemiştim. Sancım gelecek hastaneye gidicem diye plan yapıyorduk eşimle. Ama öyle olmadı. Bir yandan eşim bir yandan ben şoka girdik tabi. Korku endişe göz yaşı. Neyse kadın doğuma çıktık tekrar nstye aldılar. Bi şeker çikolata ye dediler. Yedim. Kalp atışları değişti kızımın. Biz sakinleştik. 1 saat nstyi bekledik tamam kalp atışları düzeldi bir de ultrasondan bakalım dediler. Biz rahatladık tabi elimizi kolumuzu sallayarak eve gitme planı yapıyoruz. Doktor ultrasona baktı ve hemen doğumu başlatmamız gerekiyor dedi. Biz yine şok. Bu sefer tepkide veremedik. Eşim bi eve gidip sakinleşelim dedi. Hastane ve ev arası 10 dk zaten. Eve geldik. Bebeği riske atamayız mecbur bugün doğuma gireceğim diye karar verdik. Duşumu aldım. Annemler geldi. Hastaneye gittik. Normal doğum denemek istiyorum dedim. Doktor muayene etti açıklık ve yumuşama yok. Fitil takalım ama bebeğin kalp atışları değişebilir dedi. Fitil taktı.2 saatte hiç sancım yükselmedi. Açıklıkta olmadı. Sezaryene almak zorundayım seni dedi. Tamam dedim artık kabullenmiştim. Ama o kadar korkuyordum ki sezaryenden. Hep anlatılan kötü hikayeler sebebiyle. Titreyerek ağlayarak ameliyathaneye indim. Her yerim titriyordu. Belden iğne yapıldı. Sonra hemen yatırdılar sedyeye. Doktorlar ameliyata başladı. Bi sırada eşimde yanımdaydı. Korkudan her yerim titremeye ağlamaya devam ediyordum. Fakat inanın HİÇ BİR ACİ YADA KESI HISSI hissetmiyorsunuz. Sadece vücudunuz suda dalgalanıyor gibi oluyor. 20 dkda bebeğim doğdu. Çıkartırken doktor birazcık karnımı itti ve boşluk hissi. Bebeğim ağlamaya başladı. Doğduğunda ağlarsa sağlıklı demektir bunu biliyordum. Içime bir rahatlık geldi. Eşim bebeğimiz çok güzel bembeyaz diyordu. Sonra kızımı yanağıma değdirdiler. Sıcacık pamuk gibiydi. Çok güzel bir histi. 28 mayıs cuma gecesi doğdu kızım. 6 saat sonra anestezi etkisi geçti. Yürüdüm bebeğimi emzirdim. Kimsenin anlattığı kötü hikayelere inanmayın. Sadece dikiş kısmı oturup kalkarken incecik sızlıyor oda bir kaç gün. Şuan 6.günüm neredeyse hiç birsey hissetmiyorum. Yani sezaryenden sonra ayağa kalkılır bebeğe gayet güzel bakılır. Allah isteyen herkese sağlıkla evladını kucağına almayı nasip etsin. Yoksa nasıl doğmuş gerçekten önemli değilmiş.
Birde ziya dede süt çayı alın sütü acayip arttırıyor. Gümüş kapak yara olmasını önlüyor. Hastaneden çıkmadan da hemşireden emzirmeyi öğrenin. Hemşireden emzirmeyi öğrenmesem kendim başaramazdım. Birde feeding var. Sütünüz çok gelirse şırıngaya çekip ucundaki boruyla bebeğe veriyorsunuz. Oda aklınızda bulunsun.
Benim mucizemin hikayeside böyleydi. Hiç korkmayın. Allah her şeyin kolaylığını veriyor 🌼😇