Kızlar sonunda ben de doğum hikayesi için girdim happy moma. Öncelikle şunu belirtmeliyim ki hiç iç açıcı bir hikayem yok. Ama şunu bilin ki bebeğinizi gördüğünüzde hikayeniz nasıl olursa olsun hiç aklınıza gelmiyor yaşadıklarınız. Eveeet şöyle anlatayım. 39. Haftada doktora gittiğimde doktor bebeği 40. Haftaya kadar bekleteceğini söyledi. Salı günü en geç doğum olmalıydı. Ben de mormal doğum istediğim için salıdan önce doğurayım diye hergün squat pilates hurma merdiven inip çıkma yürüyüş aklınıza ne gelebiliyorsa emin olun o bir haftayı değerlendirdim. Cumartesi günü gece 2 de nişanım geldi. Sancılarım bir saat içinde başladı. Çok kısa aralıklarla çok şidddetli geldi ilk başladığı andan itibaren. Ben de doktorumla görüşüp acile gittim. Açıklık yoktu ama sancılarım çom şiddetliydi. Bu şiddetli sancıya acılmamın nasıl olmadığını anlamadılar. Yatış teklif ettiler kabul etmedim. Üç saatte bir hastaneye geçtik açıklık kontrolu için. Pzar akşam dokuz oldu hala açıklık yoktu. Doktorumu aradım pazartesi geleceğim yanınıza çok sancım var diye tamam sabahtan gel dedi. Ama ben artık dayanamıyordum. Sabah dokuza kadar bekleyemem dedim. Sancılar o kadar sık ve şiddetliydi ki bağırmaktan sesim kısıldı. Yine hastaneye geçtik gece. Ama gece 11 olmuş hala açılmam yoktu. Sezeryan kararı aldık. Tahliller yapıldı benim o sırada bağırışlarımı ve nst sonuçlarımı duyan doktorlar yanıma gelip muayene etmek istediklerini söylediler. Bu sancıyla nasıl doğuramadığımı anlayamadıklarından. Ama hepsinde aynı sonuç. Sıfır açıklık ne yazıkki. Sonra sezeryan kararı aldık ki ameliyattan çok korkan bi insanım. Ameliyathane tabelası bile beni korkuturdu. Ta ki ameliythaneye girene kadar. Çalışanlar o kadar tatlıydı ki. Sancılarla ameliaytahaneye girdiğimde dinledikleri
müziği kapattılar. Sancılarım ordakileri de etkiledi😂 spinal aestezi aldım. Kan aldırmak daha cok acı veriyor diyenler sallıyor sanardım. Ama haklılarmış. Asla hissetmedim. Sonra misler gibi geçti sancılarım. Benim için mükafat oldu☺️ Bebeğin çıkması iki dk falan sürdü. Asla acı hissetmedim. Ama panik oldum bağırdım çünkü karnıma bastırdıklarını ve bebeği çıkardıklarını içimden bir şey koparmış gibi hissettim. Ama bebeğimi gördüğümde hepsi geçti gitti.. bu muydu dedim. Yani sezeryan da hiç öyle
öcü değilmiş arkadaşlar. Size tavsiyem kendinizi hiçbir zaman şartlamayın. Normal ya da sezeryan hiç farketmez ikisinde de acı ağrı var. Ama sonu mucize. Beniö gibi kan aldırmaktan korkan insan bile yine olsa yine sezeryan isterdim dedim. Korkmayın . Sadece mucizenize odaklanın. Benim mucizem yanımda uyuyor. Bir de hastane çantanıza süt artırıcı çay koyun kızlar benden söylemesi☺️