Herkese merhaba. Doğum hikayemi sizlerle de paylaşmak istedim. Ayrıntılı ve uzun yazacağım. Umarım faydalı ve keyif alacağınız bir yazı olur. Hamilelik sürecim genel olarak çok rahat geçti. Sadece son ay mide yanması ve hemoroid rahatsız etti. Başından beri normal doğum istiyor ve hayal ediyordum. Kendimi hem fiziksel hem psikolojik olarak iyi hazırlamıştım diyebilirim. Çok da hayal ettiğimiz gibi olmuyor maalesef. Doğumun her anı her yönü çok özel ve güzel diyebilirim. Bebeğiniz nasıl geliyorsa gelsin en önemlisi ona sağlıkla kavuşmak. Hiçbir şekilde kendinizi olumsuzlamayın. Her şeye hazırlıklı olursanız çok daha rahat geçer sizin için. Gelelim doğum hikayeme🤗 Kendi sancılarımı çok bekledim ama gelmedi bir türlü. Arada ufak ufak düzensiz ağrılarım oluyordu. 39+5 olduğumda doktor kontrolüne gittim. Plesantamın yaşlandığını ve suyumun yavaştan azaldığını söyledi doktorum. 40 haftayı geçmesini önermiyoruz dedi. Bebek kakasını yutabilir, riskli bir haftadasın, yarın sabah gel yatışını yapalım dedi. Suni sancı deneyelim, bakalım süreç nasıl ilerleyecek ve bebek nasıl tepki verecek dedi. Ben de kabul ettim. Artık yorulmuştum ve riske atmak istemedim. Aynı gün alttan muayene de oldum tekrardan. Rahim duvarında yeterince incelme olmadığını ve açıklığın az olduğunu söyledi ebe. Yarına kadar açılır diye umdum. Sonrasında eve döndüğümde akşam nişanım geldi. Sancılarım da yavaş yavaş başlamış gibiydi ama yine de emin değildim. Sancım olduğunda seviniyordum artık. Suniye gerek kalmaz diye umuyordum… O gün benim için geçmek bilmedi. Bir taraftan bebeğime kavuşacağım için çok heyecanlıydım bir taraftan doğumun nasıl gerçekleşeceğini merak ediyordum. Ertesi sabah 39+6’da sabah hastaneye yatışım yapıldı. Serum takıldı ve suni sancı dediğimiz ilaç damardan verilmeye başlandı. Sancılarım düzenli gelmeye başladı. Derin nefes alıp karşılayabildim başlarda. Sıklaşmaya başladıkça daha rahatsız ediciydi, yine de dayanabiliyordum. Sonra birden bebeğin kalp atışları yavaşlamaya başladı, ebe hemen doktoruma haber verdi. Bu durumun bebek için iyi olmadığını ve suni sancıyı karşılayamadığını söylediler. Ameliyata girmemi önerdiler. Ben bir kez daha deneyelim dedim. Sonrasında herhangi bir olumsuz durumda sezaryeni kabul edeceğimi söyledim. Bir kez daha denedik ama bu kez daha fena oldum. Yüzüm ve bacaklarım uyuşmaya başladı Ve bebeğin kalp atışları durdu gibi bir şey oldu. Ben de çok rahatsız oldum sancıdan. Yani ne ben ne bebeğim suni sancıyı karşılayamadık. Acil sezaryene alındım. Çok acı çekiyordum, bir an önce uyuşturulmak istedim ve bebeğime kavuşmak istedim. Spinal anestezi yapıldı. İğneyi hissetmiyorsunuz bile, rahat olmanız lazım. Bacaklarım uyuşmaya başladı hemen ve rahatladım. Sonra karnımda baskılar hissetmeye başladım, 5 dkda bebeğimi gördüm 🥰 O kadar güzel bir andı ki anlatamam. Hüngür hüngür ağladım resmen. Bebeğimi temizleyip yanağıma verdiler, öptüm o sıcacık mis kokulu yanağını❤️ O an bütün acılarımı unuttum. Bebeğime kavuştum ya gerisi hiç önemli değildi gerçekten. Müthiş bir duygu. Allah isteyen herkese nasip etsin inşallah. Size önerim, sakın ama sakın hiçbir doğum şeklinden korkmayın. Bebeğiniz nasıl gelmek istiyorsa bırakın öyle gelsin. Doğumun şekli gerçekten hiç önemli değilmiş. Yeterki sağlıkla kavuşun. Rabbim hepinizin yardımcısı olsun inşallah🙏🏻 Sorularınızı elimden geldiğince cevaplamaya çalışacağım. Sağlıkla kalın sevgili anneler ve anne adayları 💜