Çok şükür biraz toparlandım ve doğum hikayemi artık yazabilirim.
36+6 haftalık olmuştuk kızımla 2 hazirana sezeryan randevusu almıştık. Normalde ssvd yapacakken risklerden ve eşimin korkusundan dolayı sezeryana karar kıldık. 21 mayıs günü artık ev işlerini bitirelim dedi annem o heran gelebilir gözüyle bakıyodu bense erken deyip geçiştiriyodum. Annem ve biri daha işleri yaparken ben el altında yardımcı oluyodum. İş bitti akşam olunca beni hafif sancılar yokluyodu ben hala yok falan dedim annem bi duş al bak rengin bile değişiyo dedi belli olmaz duşumu aldım annemler eve gitti evler yalın bişi olsa ararsınız diye çıktı. Benim sancılarım gitgide artmaya başladı aradım ve hastaneye gittik ben eşim ve annem nst ye bağlandım sancı çıkınca alttan muayne edildim yumuşama ve hafif açıklık vardı doktorumu aradılar hemen yatış işlemleri yapıldı ve ne olduğunu anlamadan ameliyathaneye götürülmek için hazırlandım. Korkuyodum hazır değildim sanki ağlamaya başladım eltimi çağırın diye beni ameliyathaneye indirdiler doktorum ekip herşey hazırdı eltimde geldi sağolsun. Beni sakinleştirdiler yavaş yavaş spinal sezeryan oldum. Ve saat gece 12 buçukta kızımı yanıbaşımda gördüm o an işte herşeye bedeldi. İlki genel olmuştu hiç bişi hissetmemiştim ama bu bambaşka bi tecrübe oldu. Hakkınızı helal edin biraz uzun oldu ama sizd diyim bebişlerin ne zaman geleceği gerçekten belli olmuyo. Sormak istediğiniz bişi olursa yardımcı olurum 😊