Merhaba arkadaşlar. Burda günlerce doğurmayı beklemiş biri olarak ben de doğum hikayemi sizlerle paylaşmak istedim. Bebeğimi beklerken buraya bir gün kendi hikayemi yazacağıma hiç inanamıyordum.😊
41 haftamı doldurduğum için artık doktorum beklemek istemedi ve sezeryan için anlaştık. Çünkü benim ağrılarım falan çok artmıştı çok ağırlaşmıştım beklemek istemiyordum. Ama sezeryan sonuçta bir ameliyat olduğu için çok korkuyordum. Beklerken ağlamaya başladım. O kadar çok ağladım ki ameliyat sırasında bana ve bebeğime bir şey olur diye hemşireler ebeler zor sakinleştirdiler beni. Aslında gereksiz yere ağlamışım sonradan anladım.😂
Önce odama çıktık eşyalarımızı yerleştirdik. Bana serum taktılar kan aldılar. Ameliyat kıyafetimi giydirdiler ve beklemeye başladım. Daha sonra sedyeyle ameliyathaneye gittik. Kapıdan içeri girdiğimizde o kadar kötü oldum ki aşırı korktum. İçeri girdikten sonra anestezi uzmanı beni baya rahatlattı. Herkes çok samimiydi. Belden iğnemi yaptı. Gercekten canım çok tatlıdır benim ama hiç acımadı. Sadece ayağımı elektirik çarpmış gibi oldu. Ondan korktum asla acı hissetmedim. Sonra ayağımdan bacaklarıma doğru ısınmaya başladı ve artık başlıyorduk😂 doktor yanıma geldi herkes ameliyat için hazırdı. Başladıktan 2 dakika sonra falan bebeğimi çıkarmışlardı. O kadar güzeldi ki anlatamam.❤ Bu arada ne bana dokunduklarını hissettim ne de kestiklerini hissettim. Bazıları kesilip çekiştirildiğini falan hissediyormuş ama ben dokunulmasını bile hissetmedim. Demek ki bünyeden bünyeye değişiyor. Daha sonra bebeğimi giydirip yanıma getirdiler. Yumuşacıktı. Mis gibi kokuyordu. Sonra hemşire alıp götürdü bebişimi. Bebeği ilk çıkardıklarında karnımda öyle bi boşluk hissettim ki aşırı rahatladım çünkü benimki baya iri bi bebekti😂😂 ameliyat sırasında tansiyonum düşmüş ilaç verdiler. Tansiuonum yükseldiği için kalp atışlarım çok hızlandı. Daha sonra aşırı midem bulandı kusacak gibi oldum. Yine ilaç verdiler. Bi ara sanırım sakinleştirici falan verdiler uyuyakalmışım. Uyandığımda hala devam ediyorlardı😂 en sonunda bitti ve beni odama çıkardılar. Bebeğim ve babası beni bekliyorlardı.😍
Uyuşukluk geçene kadar hiç ağrım olmadı sonra yavaş yavaş tüm karnım ağrımaya başladı dikiş yerleri falan. Hemşire geldi ağro kesici yaptı. Serum taktı. Uyuşukluk geçince beni yürüttüler. Ayağa kalkarken çok zorlandım ama sonra daha rahat yürüdüm. Arkadaşlar açık yazacağım ilk gece ölüm gibi bir sey oluyor. Canınızdan can gidiyor😂 ama her gecen saat daha iyi oluyorsunuz. Şuan benim 5.günüm ve ağrım yok denecek kadar azaldı. Ama düne kadar yataktan tek başıma kalkamıyordum. Yani biraz gercekçi olmak lazım. Sezeryan olup da ertesi gün kendi işime gücüme baktım diyenler acı içinde bakıyolardır. Eve gelince ilaçlarımı içtim düzenli olarak. Ve çok şükür bugün çok iyiyim ağrılarım oluyor ama kalkıp yemek bile yapabiliyorum biraz zorlayıp. Bebeğim de yanımda uyuyor. O kadar güzel bi duygu ki. Çektiğim acılara değer😍 Benim aklıma gelenler bunlar arkadaslar. Her türlü sorularınızı yanıtlayabilirim.😊😊😍😍