Merhaba arkadaşlar🤗Canım minnoş oğlumu besleyip uyutmuşken ben de hikayemi yazmaya başlayayım🥰
Kızlar çok korkuyordum ama ben de doğurdum çok şükür. Klişe olacak ama bunu yazdığıma inanamıyorum🥰
Normal doğum korkum olduğu
İçin başından beri hep sezaryen istedim. Başından sonuna dek mide bulantısı ve mide yanması çektiğim, düşük riski olan biraz zor bir gebelikti. Kontrollerime devlet hastanesinde gittim. İsteğe bağlı sezaryen yapmadıkları için 33. Haftamda özel hastaneye gitmeye başladım. Bu arada 32. Haftadan itibaren nst’de sancılarım çıkıyordu ve her seferinde serum takılıyordu. Erken doğum riskim vardı.öyle böyle derken 38+6 ya 20 Mayıs’a planlı sezaryen tarihimi aldım. Fakat bebeğim ölçümlerinde dolayı 1 hafta geriden geliyordu minyon bir bebek olacağı söylendi.
Doğumdan önce son 2 gündür doğum enerjisi geldi bana(doğruymuş😅) doğumum da zaten yaklaştı erken gelse de sıkıntı olmaz düşüncesiyle yavaştan temizliğe başladım. Koltuklarımı,sandalyelerimi sildim. Bir şey olacağını pek sanmıyordum ama oluyormuş gerçekten. (Siz siz olun aman dikkat.) O gece yatmadan önce hafif bel ağrım vardı yorgunluktan deyip yattım uyudum. Sabah 6′da lavaboya kalktım hem belim hem karnım,kasıklarım ağrıyordu. Üşütmüşüm gibi bir ağrı vardı afedersiniz çok da gazım vardı. İshal de yaptım 1-2 kere (ishalin doğum belirtisi olduğu da doğruymuş) başta hafifti ağrılar . Saatte 3-4 sefer düzensiz aralıklarla geldi. Eşime işe giderken söyledim hastaneye gidelim dedi. Yok ya üşüttüm herhalde dedim. O gittikten sonra ağrıların şiddeti arttı. Dayanmaya çalışıyorum ama adet ağrısı gibi gerçekten. her saat daha da arttı. Sonra duşa girdim o da fayda etmedi . Ağrı geldikçe kıvranıyordum. Ortalama 1dk sürüyordu. Sonunda dayanamadım eşimi çağırdım geldi hastaneye gittik. Nst’de bakıldı 120′lere çıkan dayanılmaz ağrılarım vardı 5-10 dk da bir. Serum taktılar fayda etmedi her geçen dakika şiddetlendi. Nefesim kesilir gibiydi. Bu arada 2 cm de açıklığım vardı. Bu kadar sancıya göre bence azdı. Sonra tekrar iyi ki sezaryene karar vermişim dedim. Doktorumu aradık sancıları durdurmanın mümkün olmadığını hazırlıklı olmam gerektiğini söyledi, covid testi yapıldı negatifti, doktorum gelmek üzere yola çıktı. Ameliyat ekibi toplandı. Beni hazırladılar. Ameliyathaneye girdiğimde önüme gelen herkese korkuyorum dedim destek istedim😅 anestezi uzmanı sedyeye çıkmamı ve olabildiğince eğilmemi,kasmamamı söyledi. Buradan hep okurdum zaten vücudumu salabildiğim kadar saldım ve o iğne vuruldu gerçekten sakın korkmayın sivrisinek bile daha çok acıtır😅 birkaç dakika içinde bacaklarıma sıcaklık indi ve karıncalanma başladı. O sedyeye titreyerek yattım bildiğim tüm duaları okudum 😅 o ara sondayı taktılar, acıma kesinlikle yok. Saliselik gıdıklanma gibi bir his. Bir tane erkek hemşire vardı o çok destek oldu hatta telefonumu verdim fotoğraf çekmesi için. Ben sana her aşamayı anlatıcam korkma dedi.önüme yeşil perde koyuldu. Doktorum geldi sadece el hareketlerimizi ve çekiştirme hissedeceksin dedi. Uyuştuğumdan emin olmak için ayaklarını kendine çek dediler çekemedim. Başlıyorlardı ,boyuyoruz dedi o soğukluğu hissettim. Sonrasında sadece dokunmaları hissettim o bile beni germedi. Okuyup okuyup korkardı. Sağa sola çekiştirecekler, baskı yapacaklar,bir de benim korkum hep bir aksilik olur da kesilmesini hissederim diyeydi(burada birkaç yorumda duymuştum) ama alakası yok arkadaşlar 😅 şu an bi şey hissediyor musun dedi o hemşire,hayır dedim. Tamam o zaman bitmiştir bu iş dedi. Meğer kesmişler. Bebeği çıkarırken o çıkarma hareketlerini de çok hafif hissettim. Sağa sola çekiştirme,sallanma falan hissetmedim yani sıfır acı ve his arkadaşlar.(belki de küçük bir bebek olduğu içindi) Bebeğim çıkarken herkes aaa napıyor böyle dediler. Doktorun bir aletini tutmuş meğer. Cerrah olacak herhalde diye gülüştüler😅 Ve o ağlama sesi. O anki duygunun tarifi imkansız. Ben de başladım haykırarak ağlamaya, benim mi şimdi bu bebek. Çıkana kadar inanmam diyordum😅 giydirmeye geçtiler göremedim. 16 Mayıs Pazar günü,2650 Gr ile Metehan’ım gelmişti🥰 Sonra yanağımda minik bir sıcak dokunuş hissettim. O kadar küçük ve sıcacıktı ki,ipek gibi teni vardı. Ve aman Allah’ım o da ne kendimi copy paste yapmışım😁 Aynı ben, o kadar değişik bir his ki🥰 bebeğin çıkması ,dikişler ortalama 20 dk sürdü. Odama geçtiğimde sürekli ağrı kesici yapıldı çok rahattım. Malesef sütüm gelmedi. 2.günüm ama hâlâ gelmiyor .şimdilik mamayla besliyoruz ama bebiş memeyi de tutuyor emziği de.. anası gibi tam bir boğa burcu ağzı sürekli açık 😅 kısacası demek isterdim ama bayağı uzun oldu. Korktuğum birçok şey meğer korkulacak gibi değilmiş. Yine olsa yine sezaryen yaparım. İlk kalkış evet zor doğal olarak ama kafamda kurduğumdan daha iyi geçti. İlkinde eşim elimi tuttu. Daha sonrası hep tek yürüdüm. Midem de bulunmadı. Ve doğruymuş yürüdükçe daha iyi olunuyor. Şu an 2. Günüm ve evde çok eğilip kalkmadan yavaşça bebeğimin bakımı,ev işi vs yapıyorum. Baş,bel,sırt ağrısı çok şükür yaşamadım.Beni tek zorlayan şey kirli kan aksın diye hemşirenin karnıma eliyle birkaç kere bastırması oldu. En sonunda yeter artık yapmayın dedim tamam dediler😅(depend gerçekten çok işe yaradı çok pratik). Keşke daha fazla götürseydim dediklerim bebek kıyafetleri,mendilleri, çorapları. Yenidoğan bebekler çok fazla üşüyor nerdeyse 2-3 kat giydirdik. Bir de bezi taşınca kıyafet çok gerekliydi. neyse ki evim 5 dk lık uzaklıktaydı eşim sürekli gidip geldi. Biberon koymamıştım ama mama verdiğimizden biberon istediler. Yanımda yatan bebeğime bakarken hâlâ inanamıyorum o kadar güzel bir his ki tek sesine yerimden kalkıyorum .Allah isteyen herkese nasip etsin❤️ benim doğum hikayem böyle. Sorusu olan olur mu bilmem bayağı uzun yazdım ama cevaplayabilirim😁