Anneler psikolojim hiç iyi degil.kafayı yiyecegim diye çok korkuyorum kızım için dayanıyorum .ben bebegim olaun hep çok istedim ailemden göremedigim sevgiyş onda bulurum mucizesiydi benim için.hamile oldugumu ögrendim pandemi başladı pat eşim işsiz kaldı ah ne zor zamanlardı çok agladım çok üzüldüm tüm eşyalarımızı satmak zorunda kaldık kirayı ödeyemedik evden atıldık eşya parasıyla eşyalı blr ev bulduk taşındık ama ben çok kötüyüm kızımım ihtiyaclarını nasıl alacagım diye eşimde bende küçük küçük işlet bulup kızımım ihtiyaclarını aldık bir şekilde.kızım dogdu çok şükür ama çok huysuz bir bebek çok ahlıyor uyumuyor.12 Aydır evden hiç çıkmadım onun daraltısı hem gecihem kızımın huysuzlugu üstüne korunmama ragmen hamile kalmam🤦🏻♀️Yorgunlugumu daha çok yorulcagımı geçtim beni üzen şuanki durumumuz eşim iki ay sonra işe başlıcak sonra düzelcez inşallah ama o iki Nasıl gecicek hiç sabrım yok ben düzgün beslenemiyorum kızım ek gıda başladı adam gibi biraey alamıyorum faturalar vs artık beynim patlıcak gibi şu iki ay gecsin başka biraey istemiyorum 😔