40+0 sonunda benimde sağ salim meleğime kavuşmam nasip oldu şükürler olsun 🤲🏻 Aylarca normal doğum için yürüyüş,hurma,egzersiz vs hepsini yaptım ve çok hevesliydim fakat nasip olmayınca olmuyormuş.Anladımki önemli olan sağlıkla evladımıza kavuşabilmekmiş.. 8 Mayıs cumartesi sezeryan için son anda gün belirlendi. Sabah büyük bir heyecanla hastaneye gittik. Hazırlıklar yapıldı ve bir saat sonrası ameliyathaneye götürdüler beni. Bu arada bende hiç ağrı sancı kramp hiçbiri olmamıştı hiçbirini yaşamadım. Ameliyathane ortamının soğukluğu heyecanımı artırdı. Ameliyat masasına oturur vaziyette bekledim anestezi uzmanı geldi sırtımdan iğne yapıldı o an kendimi kastım sanırım ameliyat boyunca tek hissettiğim o iğne acısı oldu diyebilirim. Hemen uzandırdılar beni ve ameliyat başladı. Çok güzel bir ortamdı birkaç kişi sırf benimle ilgileniyordu sürekli fotoğraflar çektiler müzik felan açtılar.. Karnıma dokunmaları felan hissediyordum ama ne yapılıyor o an anlamıyorsun ya da en ufak bir acı yok kesinlikle. O an ben sürekli ayetel kürsü okudum. 10-15 dk sonra bir ağlama sesi geldi ve bende başladım ağlamaya tarifsiz bir duyguydu 🥲 doktor örtünün üstünden hemen gösterdi bebeğimi oda bende karşılıklı ağlıyoruz tabi 😊 birkaç dk sonrada yanıma yüzüme doğru getirdiler kokladım meleğimi 🥰 Bebek çıkar çıkmaz bana hafif narkoz tarzında bir ilaç verildi doktor söylemişti zaten. Uykun gelirse uyuyabilirsin, miden bulanırsa söyle dediler. Benim o an midem bulandı zaten söyledim bir ilaç daha verdi kesildi anında. Gözlerim baygın gibiydi ama uyumadım. Görevi neydi bilmiyorum benimle ilgilenenlerden biri eşinin numarasını söyle arayalım konuş dedi bende o yarı baygın halde söyledim konuşturdular beni çok güzel bir ortamdı çok güzel bir ameliyattı benim için. Sonra dikişler uzun sürmedi odaya aldılar meleğimde odada beni bekliyordu ve böylece sağ Salim kavuşmuş olduk 😊 Baş ağrısı vs hiç yaşamadım başını oynatma demişlerdi belki ondan yaşamadım bilmiyorum ama hastane çantamdaki kahveler öylece geri geldi. 6 saat sonrası yürüteceklerdi beni sadece o biraz zor oldu ama dayanılmayacak gibi değildi ve zaten yavaş yavaş sürekli yürümeye çalıştım hastanede de evde de. İlk üç günden sonra yürüyüşlerde daha az canım acımaya başladı ve şu an çok rahat ayaktayım genelde.Benim kanamamda pek olmadı depend felan öylece kaldı ilk taktıkları hasta bezi dışında normal ped kullandım o bile fazla geldi. Ben sezeryanı daha ağır bir ameliyat sanıyordum ama kesinlikle çok ağır değilmiş ya da doktorun etkisi çok fazla şu an 8.günüm ve ben hiç yatmadım diyebilirim. Daha önce kapalı olarak polip ameliyatı olmuştum onda ağrım sızım daha fazlaydı kapalı olmasına rağmen. Sezeryan sonrası tek problemim hemen sütümün gelmemesi oldu ama şu an hamd olsun azar azar geliyor.
O kadar mucizevi bir olayki aklım almıyor gibi karnı burnunda hastaneye gittim bir iki saat içinde hiç uyutulmadan kolaylıkla yavrumu kucağıma aldım gerçekten Rabbim yardım ediyormuş. Allah herkesin evladını sağ Salim kucağına alabilmeyi nasip etsin inşallah 🤲🏻