Merhaba anne olan, henüz olamayan,olmak isteyen ve allah’ın izniyle olacak bütün anneler.. ben de en nihayetinde anne oldum.Bu da ben ve dünyalar tatlısı oğlum Yağızımın hikayesi💙 Gebeliğim sürekli olarak bebegin eşi aşağıda, bebek ters, suyu az ve tekrardan bebek ters olarak ilerledi. En son 38+2 günlükken özel hastanede bütün kontrollerimi olduğum doktorum bebegin halen ters ve zuyun da azalmış seni hemen yarin sezaryana alalim dedi tabi biz eşimle devlet hastanesinde doğumumun olacağı kararını almıştık bu kararı doktoruma da bildirdim gayet hoş ve tatlı olan doktorum devlet hastanesinde olacak olmamin verdigi tedirginligi ve korkuyu yüzümde görmüş olacak ki zaten sezaryan olacaksın o yüzden hiçbirşey hissetmeden herşey olup bitmiş olacak git ol dedi. Biz eşimle aynı gün devlette acilden giriş yaptık ve servisteki doktora yönlendirildik. Doktor daha 5 gün bekleyebiliriz bayramın üçüncü günü gelin alalim dedi ama tabi ben bugüne kadar alttan muayene olmamıştım ve açıklığım kontrol edildiği ilk kez kontrol edildigi icin canik çok yanmış ve çokça korkmuş olarak eve gidene kadar hüngür hüngür ağladım. Ennnn başından beri acı eşiğim çok düşük ben hayatta normal doğuramam deyip durdum ve burdan okuduğum hicbir normal doğum hikayesi beni teskin etmeye yetmemişti zaten istediğim de olmuş bayramın 3. günü geldiğimizde doktorum ultrasondan bakınca bebeğin çok riskli bir pozisyonda duruyor sezaryanla alcaz ama olası riskler arasında bebeğinin pozisyonundan kaynaklı onu alirken kırıklar olusabilir küçük bir ihtimal ama olabilir dedi. Tabi ben giriş işlemleri için eşimi yanima çağırırken bir yandan da nasıl ağlıyorum eşim gelip teselli etti allah’ın izniyle herşey yoluna girecek diye. O arabadan çantalarımızı almaya gittiğinde çok tatlı bir ebe de bana giyinmem için bir odada yardım etti ve sonda taktı canım anlık yandı ama acı eşiği çok çok düşük biri olarak bile dayanabildim çünkü hemencik takıldı. Ardından kocaman bir serum takıldı o biter bitmez ameliyata alındım çıkış kapısında eşim annem babam vardı eşim beni gördüğü gibi geldi elimden tuttu ameliyat kapısına kadar. Sonra yanlız başladı yolculuğun. Biz gibi bir odaya alındım başıma çok sayıda doktor ve hemşire toplandı ben üşümenin ve korkunun verdiği reaksiyonla nasıl titriyorum ve korkuyorum anlatamam tabi anestezi doktorum beni o sira teselli etti ve aralarinda spinal mi genel mi diye doktorumla konuşurken sıkıntılı bir doğum olacak hasta kaldiramayabilir diyip genel anesteziye karar verildi ve ben uyutuldum.. ameliyatım yarim saat sürmüş saat 16:00 da cikmistim ve henüz anestezinin etkisindeyken oğlumun sesini duydum gözümü tam açamıyorum ama nasıl ağlıyorum hem ağrıdan en çokta duygunun güzelliği ve yoğunluğundan. Derkeeen ben yavaş yavaş kendime geldim ama çok agrım vardı tabi birkaç saate geçti sondayı da akşam gece aldılar sıvı beslenmemi söylediler falan. Ara ara alttan ve karnimdan yapılan müdahaleler canımı yaktı ama idare ediyorum. Ptesi günü taburcu olcaz. Oglum bir iki kez dışında hiç emmedi doktorum sezaryan bebekleri tembel olur sen de olmadı kaşığa sıkıp ver sütünü dedi. Simdi yanibasimda dünyalar tatlısı gamzeleri çukur oğlum yatıyor. Onlar iyi olunca her acı hafifliyor allah’ın izniyle.“ Her şeye rağmen anne olmak…💙”💃