16 günlük bebeğim kucağımda uyurken yazmak aklıma geldi 😂 Çünkü 2. Doğum ve evde sürekli anne diye dolaşan canım kızım 🤦🏻♀️ Uyumaya bile zaman olmuyor bazen 🙄 Neyse konumuza dönelim. Büyük kızım 31 aylık şuan. Plansız bir gebelik oldu. Daha kızımı emziriyordum hamileliğimi öğrendiğimde. Gebeliğin 4. Ayı gibiydi sanırım emzirmeyi bıraktım. Tuvalet ve kendi kendine uyuma işlerini halletmiştik çok şükür. Dertleşecek kadar da konuşabildiği için kardeş fikrine alışması zor olmamıştı hamilelikte. Tek sorunumuz ben işten ayrılınca üstüme çok düştü ve her şeyde yanında beni istedi. Eğilip kalkmak zor geliyordu son zamanlarda. Karnım iyice belli olunca onu da anlayışla karşıladı , ilgiyi babaya çevirmeyi başardık🙏🏻 Bu bölümü ayrıntılı anlatma sebebim ikinci hamilelikte yaşanan “ilk çocuğum durumu nasıl karşılar ve ona haksızlık mı ediyorum" düşüncesine az da olsa cevap olmak. Çok ağladım çok vicdan yaptım daha çok küçük, çocukluğunu yaşayamadan abla sıfatı ağır gelecek diye.
Tüm bunlardan sonra hamileliğime gelelim. Bacaklarda ve vajinada oluşan varisler sebebiyle iki gebelikte de kan sulandırıcı iğne kullandım. Mide yanmaları çok çok aşırı derecede yaşadım canım sofraya oturmak istemiyordu yine midem yanarsa diye. Rennie duo şurup çantamdan eksik olmuyordu 🤦🏻♀️ Bunlar dışında bir sorun olmadı. İkisinde de aynı doktora gitmek büyük şanstı benim için, Edirnedeyim devlet hastanesine gidiyorum ve doktoruma hayranım Allah ondan razı olsun iyi ki karşıma çıkmış 🙏🏻 38+3 te sezaryen günü verdi. 2 gün önce covid testi ve kan tahlilleri yapıldı. Sonraki gün anestezi doktoruyla görüşme ve yatış işlemleri yaptırmak için gittim. İzinli olarak eve geldim çünkü kızımdan bir gece fazladan ayrı kalmak istemiyordum. Sabah gözlerim dolu dolu evden çıktım. O duygu çok garip, bir canını evde bırakıp bir canına kavuşmaya gitmek 😢 her şeyi bilerek hazır bir şekilde gittim bu sefer. Damar yolu açıldı . Sonda takıldı ve hemşireye korkuyorum sondadan dedim. Ne kadar rahat olursan o kadar çabuk biter dedi. İnanın hiçbir şey hissetmedim. Bitti mi diye sordum hatta 😂 Nst ye bağladılar, ameliyat kıyafetimi giydim ve anneme el sallayarak dua ederek tekerlekli sandalyede ameliyathaneye gittim. Etrafı inceledim, ekibin muhabbetlerini dinledim. Doktorum geldi zaten onu görünce rahatlık çöktü üstüme. Şakalaştılar bol bol ☺️ Spinali yapacak olan doktor belime dokundu irkildim aniden . Yerini tespit ediyorum iğneyi yapmadan seni bilgilendiricem merak etme dedi. Acı hissetmeyeceğimi bilsem de refleks 🤷🏻♀️ Soğuk bir şey sürdü ve iğneyi yaptı. Damaryolu açarken daha çok acıyor gerçekten iğneden korkmaya hiç gerek yok ☺️Ayaklarım ısındı ve sedyeye yattım. Başımdaki doktor sürekli benimle konuştu. Uyanıksın ters giden bir şey olursa kendini kötü hissedersen hemen söyle diye rahatlattı hep. Ekipten bir hemşire , iş arkadaşımın arkadaşıymış. Bebeğinin bol bol fotoğrafı olacak dedi çok sevindim duyunca ☺️ Uyuştu mu diye kontrol etmek için ayaklarımı kaldırmamı istediler. Bana göre ayaklarım kalkıyordu ama onlar ne görüyordu bilmiyorum tabi 😂 uyuşmuş olacak ki karnımda fırça dokunuşlarını hissettim. Kesme işlemlerini sadece dokunuş olarak hissediyorsunuz. Acı ve his yok. Biraz çekiştirme hissediliyor sadece o sırada mide bulantısı oluyor. Başlayalı 10 dakika bile olmamıştır, başımdaki doktor sesi dinle dedi. Bir ağlama sesi duyuldu ki 🥰 içerde çok rahatmış keyfini kaçırdık dedim 😂 hem fotoğraf çekiyorlar hem de pamuk gibi bu kız diye konuşup gülüyorlar. Artık bana da gösterin dedim dayanamayıp ☺️ Yanağıma koydular sıcacık minicik bir can ❤️ Üşümesin giydirelim deyip aldılar yanımdan. Sonrası sıkıcı tabi zaman geçmek bilmiyor dikim aşamasında. İstersen sakinleştirici yapalım biraz dinlen dedi doktor. İyi olur dedim ama değişen bir şey olmadı hala uyanık ve dinç bir şekilde bitmesini bekliyordum . Yukarı gülerek çıktım. Markette çalışmanın faydaları diyeyim, odama çıkaran personeller markette müşterimdi. Muhabbet ede ede yatağıma yatırdılar. Hemen bebeğimi emzirmeye çalıştım doğrulabildiğim kadarıyla tabi. Sütün gelişinde sorun olmadı. Çünkü emzirme düşüncesini hep aklımda tuttum. 2 yıl emzirdim zaten, emzirdikçe süt gelecek biliyorsun moral bozmak yok diye tekrarladım kendime. Öylede oldu. İlk doğumda tecrübesizlikti tamamen. Kolostrum geliyor ben sütüm yok diye ağlıyorum 🤦🏻♀️ O ilk gelen su bebek için çok önemli arkadaşlar sakın onu sütten saymamazlık etmeyin . Emdikçe kıvamı koyulaşıyor rengi sarı oluyor ve kendi kendine akmaya başlıyor.
Odama çıktıktan 1 saat sonra falan ağrılarım başladı . Dizlerini kendine çekmeye başlamadan yani uyuşukluğun geçmeden ağrı kesici yapamayız dediler. Bacaklarımı katlamak için çaba harcadım. Kum torbası koydular çok kötü etkilemedi ama karna bastırma konusu can sıkıcı biraz. Kısa sürüyor ama can acıtıyor yalan yok 😕bol bol su içmemi söylediler ben ilk gün 5 litre su içtim akşama kadar. Kahve içmemi söylediler baş ağrısı olmasın diye. Kantin kapalı sıcak su nasıl olacak dedim. Su ısıtıcı getirebilirsiniz dediler. Evden kahve makinemi istedim o da çok iyi oldu. 5 bardak kadar kahve içtim o gün. dizlerimi çektim ağrı kesiciyi hak ettim iyi güzel ama ağrılarım geçmedi 🙄 bir hemşireye söyledim, etki etmesi lazımdı aslında , gaz sancısı çekiyor olabilirsin o zaman dedi. Bu sefer başladım beni ne zaman yürüteceksiniz demeye. Ameliyattan 6 saat sonra dediler. Yürümek isteme sebebim gaz çıkarmaktı, ama yürümeden gaz çıktı 🤭 kalktım yürüdüm odanın içinde bir tur. Yatağıma yatmadan sondayı da çıkardı hemşire. Onu da hissetmedim. Lavaboya gittiğimde büyük tuvaleti de yaptığımı söyledim. Gaz çıkınca komposto ve bisküvi yiyebiliyorsunuz, tuvalete çıkınca ödül çorba ve yoğurt 😂 tüm görevleri tamamlamama rağmen mercimek çorbası seni mahveder deyip yedirmediler kahve ve bisküviyle yaşadım 1 gün boyunca🥺 refakatçi yemeğinden tatmış olabilirim tabi biraz 🤭😅 böylece sorunsuz bir şekilde atlattık hastane sürecini.
eve gelince büyük kızımla sorun yaşadım. Çok şükür kıskanmadı ama yadırgadı, merak etti. Uyandırmak öpmek istedi. Ben bebekle koltukta yatınca yanımıza gelmek istedi ya da benim onun yanında yatmamı istedi. Gündüz gözümün önünden ayıramadık hep kontrol ettim yalnız bırakmamaya çalıştım. Çünkü sevmeyi bilmiyor ve canını yakarak seviyordu. İlk günler böyle geçti ama atlattık şuan daha iyi durumda. İnşallah daha da düzelir 🙏🏻
Yanıma alıp kullandığım şeylerden bahsetmek istiyorum biraz.
gümüş göğüs kapağı. 1 hafta önceden evde bir iki saat kullanmaya başlamıştım. Evet süt birikiyor yumuşak tutuyor iyi hissettiriyor ama mucize değil bence. Olmasa da olurmuş. Göğüs pedine değip acımasını engelliyor sadece. Yara olmaması için en önemli şey bebeğin memeyi düzgün kavramasını sağlamak. Ben beceremedim tabi yine yara oldu 🤦🏻♀️
Pompa ve biberon. Yanıma aldım ama kullanmama gerek kalmadı🙏🏻 Kendimi şartlandırmamak için mama ve süt arttırıcı çaylardan (humana, hipp ) almadım hiç. Onlara da gerek kalmadı.
Depend ve canped. Canped hastanede vardı ama ben 114 kiloyla doğuma girdiğim için XXL almıştım ikisini de. Çok işe yaradı. Depend bir paket aldım eve gelince de yetti. Sonra normal pedle devam ediyorum.
Kullandığım eşyalar şöyleydi
2 takım pijama,
emzirme atleti 2 tane (sütyenle uğraşamam dedim doğru düşünmüşüm atlet yeterli oldu)
Çorap kesinlikle unutmayın ameliyattan sonra ayaklarım çok üşüdü gazın sebebi o olabilir belki.
Çekirdeğinden jel yapmak için ayva almıştım. Doğumdan önce kaynatıp kavanozlara koydum hastanede komposto olarak çok iyi geldi , evden yapıp götürün 👍🏻
bebeğe 15 tane bez koymuştum fazla geldi ne olur ne olmaz alın yanınıza 15 tane.
2 penye battaniye 1 kalın 1 ince yün battaniye. Kalın olanı hastane beşiğine serdik yumuşak olsun diye.
2 tane 3lü, 1 tane 5li hastane çıkışı, 1 tulum 2 zıbın aldım yanıma hepsini giydirmedim ama yere düşer çiş yapar bişey olur diye aldım pişman değilim ☺️
aklıma gelenler bu kadar. Sorularınız olursa cevaplamaya çalışırım. Hayırlı doğumlar diliyorum hepinize, uzun olduysa sıktıysam affola 🙏🏻