Merhabalar sevgili anne adayları ☺️ 32 günlük bir anneyim ve bende doğum hikayemi yazıp birilerine moral ve güç olmak istedim. Hamile kaldığımda 4 yıllık evliydim. 2 yıl kendimiz istemedik. Zannettik isteyince hemen olacak ama 2 yıl olmadı. Tabi o 2 yıl öyle kolay geçmiyor üzüntüler gözyaşları doktorlar dualar. Hatta bi ara aşılama için rahim filmi bile çekindim temiz çıktı sonra biraz beklemek istedim ama yine olmadı. İnanın şu kafadan atma mevzusu öyle gerçek ki. Hiç ummadığım bir zaman da ihtimal Bİle vermezken öğrendim bebeğimi. Ahhh o nasıl gizel bir gün nasıl bir mutluluk. Eşimle yan yana değildik söylemek için günlerce sabrettim telefonda olmaz diye. 2 yıl beklemişim o ne ki dedim Yanyana söyleyeceğim. Güzel bir hamilelik geçiriyordum yalnız 2. Ayımda iş yerinde eşime eşimden de bana covid bulaştı. Eşimin testi negatif çıktı iki kere o yüzden bana test yapılmadı. Neyse ki hafif atlattık dedim. Hatta kimse inanmadı ama koku tat gidip günlerce gelmeyince korona olduğumuzu anladık. Canım bişeyler istiyordu yesem de saman gibiydi çok zorlanmıştım. Bi kaç zaman sonra tüm vücudum kabarmaya ve kaşınmaya başladı artık kaşıntıdan uyuyamıyorum yüzüm gözüm şişiyordu haftasonuna denk geldi serum felan takıldı acilde. Acilde kadın doğumcu bulduk ilaç yazdı. Haftaiçi cildiueye gittim ürtiker( kurdeşen) tanısı koydu. Yakın zamanda ateşli hastalık geçirdiniz mi dedi evet deyince ona bağlı dedi. Neyse ki oda geçti. Hamileliğimin bahar ayları denen kısımda benim için en zoru başladı. Koku tat değişimi. Önce soğanla farkettim. Zamanla bi çok şeyi sardı. Yediğim çoğu şeyde aynı kötü tat vardı yiyeceklerin kendi tatları yok oldu bazı şeylerde kendi tadını alıyordum ama bazılarında asla alamıyordum. Burda sordum. Doktor doktor gezdim kimse anlamadı. Hamilelik olsa neden 4. Ay başladı. Koronadan dendi ama ne oldu yine açıklamadı. Sonunda kardeşim internette buldu. Bu hastalığın adı parozmi. Korona sonrası koku tat kaybı başlıyor sonrasında bu. Koku değişimi karmaşası olarak geçiyor. Hiç bi şey kendisi gibi kokmuyor. Et tavuk balık yumurta bi çok bakliyat aklımıza ne gelirse farklı tat. Tuvalet ter deterjanlar bunlar Bİle farklı. Yiyebildiğiö çok az şey vardı makarna felan. Zamanla onlar Bİle bozuldu. Hamilelik boyunca vitaminlerle desteklendim. Yoksa hiç sağlıklı şeyler yiyemez olmuştum. Bırakın canımın istediğini artık sıcak yemek için ağlıyordum. Canınız bişey istiyor yapıyorsunuz ama asla gerçek tadı değil iğrenç bş tat. Çok ağladım çok zorlandım. Hatta soğanlı sarımsaklı şeyleri yanımfa bile yenmesine dayanamadım. Ama mide bulantısı yapmadı.hem fiziksel olarak hem psikolojik olarak aşırı yıprandım. İnsanlara ne olduğunu Bİle anlatamadım. Hamilelikten diyenlere bile sinir oldum. Öyle bir şey değil diye bağırmak istedim. Tabi sonra eşimde de oldu. Neyse sonra doğum zamanı yaklaştı. Sezeryan doğum istiyordum ve kulağımı eleştirilere tıkadım. İlçede oturduğum için doğuma memleketime gitmeyi karar verdim ailemin yanına. Eşim beni bıraktı 3 hafta kadar önce. Orda doktor ayarladık. Ve çok içime sindi. 39. Haftayı beklemek istedik. Doğumdan bir gün önce yatışım yapıldı ama covid için izinli çıkartıldık. Ertesi gün saat 7 de hastaneye çağırdılar. Yalnız çok doğum olduğu için öğlene kadar bekledim ve biraz strese girdim. Odaya sonda takmak içim geldiler ama çok acıdığını duyduğum içim izin vermedim. Uyuşunca takılsın dedim. Uyuşukken taktılar hiç hissetmedim hatta bana takmadılar Bİle diye düşündüm 😂 Önlüğü giydim ve sedye ile ameliyathaneye götürdüler. Eşim kapıya kadar geldi orda bekledi. Orda çok korkmuştum sedye ile giderken çok üzgündüm. Eşim sakinleştirmeye çalışsa da yüzüm çok asıktı. Bizi bekleme yeri gibi bi yere koydular yanımfa sedye ile başkaları da vardı. Kendimi rahatlatmaya çalıştım dedim insanlar ne hastalıklar için geliyor ben bebeğime kavuşucam. Sonra beni aldılar ordan. Personel çok iyiydi sohbet ederek götürdü. Ameliyathane tek kişilik oda gibiydi. Filmlerde ki gibi korkunç gelmedi bana. Hemde öyle aydınlıktı ki. Sedyeden ameliyathane masasına geçirdiler önlüğü çıkarıp üzerine örtü örttüler. Anestezici geldi herşeyi detaylı anlattı. Ona bana sakinleştirici yapar mısınız dedim oda bebek çıkana kadar sabret sonra yapayım dedi. "Şimdi muayene ediyorum şimdi yapıyorum kalçanda sıcaklık hissedeceksin diye. Omzumu cimcikledi hafifçe sana dokunmaları böyle hissedeceksin dediZ daha sert yaptı böyle hissedersen söyle dedi. İğne hiç acıtmadı. Damar yolundan Bİle rahat bence. Kalçamda bı sıcaklık hissettim sonra zaten hemen ayaklarım uyuşmaya başladı. Sonra doktorum dokunmaya başladı ara ara sordu bunu hissediyormusun diye. Hissettiklerimi söyledim ki uyuşmadan açmasınlar ☺️ Sonrasında sadece kıpırtılar var. Dedim başladılar. Karnımın içinde çılgın bi bebek varmış gibi geldi bana. Belki de kızım çıkarılacağı için çok hareketlendi bilmiyorum. Zaten sonrasında bi boşluk oldu. O ara tansiyonum düştü. Nefesim kesiliyor gibi geldi bana ve derin nefes almaya çalıştım biraz doğrulttular sırtımı. Nabzım 120 ye çıktı hatta. Sonra bebeğimi duydum zaten. Artık bebeğimin sesi ile mi sakinleştim yoksa ilaç mı verdiler bilmiyorum bi rahatlama geldi 😂 bebeğimi gösterdi doktor perde arkasından sonra verdi hemşirelere. Orda yanımda giydirdiler. Getirip yanağıma koydular 🥰 sonra götürdüler. O ara dikişler atıldı. Eşim bebeğimizi görmüş annemi aramış muayene ye götürüyorlar diye. Annem bebeğin yanına çıkıp takip etmiş. Ameliyat bitince beni yine bi yerde beklettiler. Korku ve üzüntü ile girdiğim ameliyattan gülerek çıktım eşim bekliyordu dedim gördün mü bebeği ☺️ Odaya gittiğimde orda annemleydi. Acıkmıştı. Çok şükür sütüm geldi ama ben her ihtimale karşı biberon mama ve biberona alışmasın diye bebek besleme kaşığı götürmüştüm. Çok şükür gerek kalmadı. Emzirmeye çalıştım. Zaten ayaklar ıyuşuk olduğu için çok rahat oluyorsunuz. Ağrı olmuyor rahat rahat ilgileniyorsunuz. Hiç kucağımdan bırakmak istemiyordum annemler alıyordu dinlen diye. Günlerin stresi geçmişti öyle rahatlamıştım ki çok mutluydum o gün. Sonra sıvı şeyler yemeye başladım denilen saatte. Çorba kayısı hoşafı felan. Kahve de içtim ama çok içemedim. Çünkü kahvenin de kokusu ve tadı değişikti benim hastalığımda. Çok şükür baş ağrısı olmadı. Sondayı çıkardılar hafif yanma oldu ama o kadar. Kalkmadan gecelik giydim ve depend giydim. Çok rahat oluyor. Sonra akşam yürüyüş için kalkış yaptık. Sadece eğilince baş çok dönüyor. Karşıya bakmanız gerekiyor. Gaz çıkarma da problem olmadı. Annem ve eşim yanındaydı. Annem bebekle ilgilendi eşim beni kaldırıp indirmeye yardımcı oldu. Çünkü doğrulamak felan zor oluyor. Hatta sonrasında Bİle kollarım ağrıdı zorladığım için. Tuvalete felan hep eşimle gittim. Biraz uzun sürüyor tuvalet yapmak kalkmak felan annem bebekle durdu hep. Bi ara yürürken dikişlerim çok yandı otururken yoktu. Ondan korktum biraz. Ora dikişin üzerinde ki bant çıkında geçti çok şükür muhtemelen bant geriyordu. Sabah kahvaltı yaptım normal. Puaça felan yedim hatta. Sonra o gün hastaneden çıktık. Benim dikişlerim alınan dikişti. Üzeri açık olacak dendi çamaşır yeter dedi doktor. Pansuman da olmayacak dedi. Eve gelir gelmez su geçirmez bant ile duş aldım. Doktor izin vermişti. Doğru yapıştırmadığımız için su geçirdi ama kurutma makinası ile kuruttuk ☺️Öyle yazmışlardı. Bi hafta kadar sonra normal duş alabilirsin dedi ama ben dikişler alınana kadar bant yapıştırdım yine. 10. Gün dikişler alındı. Korkuyordum ama hiç acımıyor. Hatta hastaneden eve yürüyerek geldim açılmak için. Bi kaç gün yatıp kalkmak zor oluyor tabii. Ama cuma ameliyat oldum pazartesi doktora gittik tekrar bebek işitme testi için. Birde benim çok şişliğim oldu bir iki gpn sonra ayaklarım davul gibi şişti sezeryan yerim şişti. Onu göstermeye. Bazı kişilerde olabiliyormuş. Ayaklarım felan tamamen indi ama ameliyat yerim hala şiş. İnşallah tez vakitte Oda geçer. Şimdi mis kokulum önümde uyuyor. Onun kokusu için herşeye değiyor. Bu Arada koku ve tat duygum doğumdan sonra da geçmedi. Şu an bebeğimin bezi ile bi çok yemek aynı kokuyor ama ben daha dayanıklıyım 😂 kötü de olsa bi çok şeyi yemeye çalışıyorum. Ve içimde benim besinime muhtaç bi canlı yok ☺️ Allah hepinize bebeğinize hayırla sağlıkla sıhhatle kavuşmaya nasip etsin 🥰❤️