Kızlar selam.. Öncelikle nereden nasıl başlasam bilmiyorum. Sezeryan doğum için pazartesi gününe karar verdik. Doğum gününe kadar hadi zaman geçmiyo doğsun diyodum. Pazartesi günü gelince daha gitmeyelim erkenden demeye başladım. Korkularım beni esir aldı diyebilirim. Sizi asla korkutma amacım yoktur bunu da arada söyleyeyim. Sadece nasıl kendinizi yönlendirirseniz öyle gerçekleşecektir doğum ya da Rabbim kolaylık verecektir diye düşünmek lazım….
Sonrasında hastaneye vardık ben aşırı gergin ve heyecanlıydım. Eşim doğuma girerken titreyerek ağladı hiç unutamam o anları. Ameliyathaneye gidince gerginliğim katlandı. Spinal iğnesinde bile şiddetli şekilde ağladım. Sonra doktor geldi başlarken kendimi daha da gerdim ve beni kısa süreli uyuttular. Halbuki germesem bir şekilde bitecekti. Heyecanıma paniğime yenik düştüm. Ben uyandığımda bebeğim yoktu. Meğer odaya çıkmış bile. Sonra odaya çıktım. Eşimle yine duygusallaştık. Bebeğime bakacak halim pek yoktu malum kendi kendime etmiştim. Hastanede ayağa kalkarken bile gerildim çok geç kalktım meğer o kadar büyütülecek bir şey değilmiş. Kendimi gerdikçe hep bi yerlerden sıkıntı oldu serumlar falan derken dördüncü güne geldik. Size şiddetle tavsiye sakın kendi kendinizi doldurmayın. İnanın Rabbim kolaylık veriyor biz zorlaştırıyoruz.
Evet kızlar sorularınız olursa cevaplayabilirim.