Sevgili anneler bnde pozitif güzel bir hikaye yazmak isterdim ama neye ugradığımı ben bile şaşırdım . 9 aydır burda hikayelerinizi sıkıntılarımızı paylaştık dinledik bnde yazmak istedim . 29 nisan da 39+6 haftamdayım muayene edildim 2 cm acıklık var ve sancım gelmiyordu doktorum yarın gelip doğumunu başlatalım dedi ama sancım yok dedim bebek aşagılarda baya fitil yolu ile sancını başlatocam dedi son aylarda pozisyonunu coktan almıştı doğumun hep kolay olcak diyordu neyse 30nisan sabahı gittik yatışım yapıldı nstye baglandı kalbi gayet iyi ben hep iyi hissediyordum ebe geldi fitili koydu sancım 30-40 cıkmaya başlamıştı aradan 5-10 dk gecti oğlumun kalbi 100 ün altına düşmeye başladı bagırdım koşun diye alttan kan gelmeye başladı ama baya baya geliyordu korktum brişey olucak kaybediyorum sandım oglumu herkes odada bebek plesentadan ayrılmış cabuk acil sezeryan a almayız dediler ben hayatımda hiç bu kadar korkmamıştım ameliyathaneye aldılar en agır narkozu vermişler uyandığımda odadaydım üşüyordum eşim vardı oğlumu sormuşum hep doktorum gelmiş anlatmış böyle bir olay kırk yılda bir olan bir durum diye anında müdahale ettik bebek oksijensiz kalmadı küveze girmedi demiş cok şükür oğlum saglıklı yanımda bu hikayemle sizi üzdüysem hakkınızı helal edin inanın içimi dökmek istedim Allahım hiç bir anneye evladının acısını göstermesin hayırlı saglıklı doğumlar nasip etsin hepinize ♥️🙏🌺