Genciz hafif atlattık bir de bu hastalığı. Benim artık psikolojim bozuldu çünkü ev berbat halde ben berbat haldeyim kendimi toparlayamıyorum. Bir gün süpürge açsam ertesi gün toz alabiliyorum ev ciddi anlamda ağlanacak halde. Yemek desen idarelik uyduruyorum. Rezil haldeyim ya sırt ağrımdan yorgunluktan hiçbir şeye yetişemiyorum. Kızımla ilgilenmeye ayırıyorum kalan enerjimi o da vicdan azabım yeteri kadar oynayamıyorım ilgilenemiyorum ne günahı var diye. Kapanmadan dolayı yardıma birisini de çağıramıyorum kendimi elden ayaktan düşmüş yaşlı teyzeler gibi hissediyorum bi ben mi böyle oldum?