Kızlar bende buraya bir doğum hikayesi yazıp size moral olmayı çok istiyordum. Kızım 24 haftada doğum pozisyonu almıştı. Ben çok sevinmiştim her gittiğimde normal doğum pozisyonunda bebeğin denmesi hep normal bir şekilde gerçekleşecek umudu uyandırıyordu. Normal doğumu istememdeki nedene gelirsek hemen toparlanayım çocuğumla ilgileneyim düşüncesiydi. Annem hayatta olmadığı için kayınvalidem de köyde yaşıyor malum inek tarla işleri bu dönemde başladığı için hemen ayağa kalkıp bebeğime bakmalıyım diyordum. Tabi yanıma gelmek isteyen akrabalarım vardı ama malum pandemiden dolayı biz tamamen kendimizi etrafta soyutlamıştık, hamileyken kimse beni görmedi yanı o derece de dikkat ediyorduk.
- Haftaya başladığımda nts de sancım çıktı normal doğum istediğim için de çatı muayenesi olmuştum. 1 parmak açıklığın olduğunu öğrenmiştik ben çok mutluydum çünkü doktorum boyun kısa normal olması biraz zor vajinal muayene önemli falan demişti. Çatı muayenesinden sonra doktorum 10 üzerinde 9 luk yanı çatın gayet iyi sadece üsteki kemiğin baskın biraz demişti. Ben 1 parmak açıklığın ilerleyeceğini düşünmüştüm. 38 haftada nts de sancım dahi çıkmadı ve kanala inme daha olmamış bebekte dedi. 39 haftaya başlarken doktorum karnın sertleşmiş epeyce nts de sancın çıkar biz alttan muayene de edelim dedi. 2 cm açıklığım olduğunu ama bebeğim yine kanala inmemişti. Suni sancıyla birlikte senin sancıların uyarılacak ve bebeğin kafası kanala girince suyunu patlatırız demişti ve anneler merak ediyorum mu bebek ne zaman gelecek telaşı var mı diye sormuştu doktorum bende annem hayatta değil dedim ve ağlamaya başladım. Bakacak yardımcı olacak kimse yok o yüzden normal istiyorum dedim ama bunları söylerken gözyaşlarım durmuyor.Normalde de zaten çok duygusalım ama bu son haftalar daha da hassalaşmıştım.Doktorum bana canını sıkma ne anneler var hayatta ama anne değil dağ gibi kocan yanında dedi. Gerçekten de annem yok babam yurtdışında sadece erkek kardeşim doğumuma izin alıp gelebildi. Benim en büyük destekçim eşimdi. Allahım herkesin karşısına iyi bir insan çıkarsın ki mutlu ailelerde mutlu çoçuklar yetişsin. Neyse sürece geçiyorum😌 Saat 11 gibi yatışım yapıldı. Bana suni sancıyı verdiler ama bana hemen etki etmedi ben hastane koridorunda yürümeye merdiven inip çıkmaya başladım. Eşim, kardeşim, kardeşimin kız arkadaşı sırayla benimle koridorda turladılar. Kardeşim kız arkadaşıyla birlikte izin aldı yanıma gelmek için kız da hemşire gerçekten çok faydası dokundu. Beni nts ye bağladılar sancım var ama düzenli değildi. Ben çok bişey hissetmiyordum daha doğrusu.
suni sancıyı verdikçe kızım nts de nabzı çok yükseldi sonra normale döndü tekrar yine yükselip normale döndü olarak devam etti. Bu arada ben sancıyı alırken yürürüm açılma artar gibi düşünüyorum ama nts den yarılamıyorum çünkü bebeğin kalp atışları çok düzensizleşiyordu. Doktor ebe açıklığıma bebeğin başını kanala sokmasına hep baktılar ama ne açıklık arttı ne de bebek kanala kafası soktu.
Ben akşam 5 e kadar bekledim sürekli çatıma bakıldı. Suni sancı kesilip serum hava falan verdiler bebek normale dönsün diyerek…
nts den ayrılamiyorum da ama sancılarda gelmeye başlamıştı ama sancıları yürüyerek falan geçiştirmiyordum çünkü bebeğin nabzı normale dönsün diye nts de bağlıydım. Doktor geldi son kez çatıya baktı damla Çatı açılman aynı ilerleme yok. Bebeğin kafası kanalda uzakta hiç yakın değil ve senin sancıların tetiklemek için suni veriyoruz ama bebeğin bu sancıları kaldıramıyor. Nabzı çok yükseliyor riske atmayalım dedi. İyi ki yatış verdim evde sancıların gelse beklesen bebeğine birşey olma ihtimali var dedi. Tamam dedik sezeryanla alın. Ama benim gözler şelale oldu durduramıyırum kendimi…
beni ameliyathane aldılar belden altımı uyuşturdular. Allah’a çok şükür bebeğimde iyi şu an. Bebeğimi odaya gönderdiler benim dikişlerim için biraz bekledim. Kardeşim ve kız arkadaşı bana destek oldular. Evimden komposto yapıp çorba yapıp getirdi, emzirmemde bebeğin gazında destek oldu. Allah herkese bir hızır yetiştiriyor gerçekten. Bende 6 saat sonra ayağa kalkabildim. Bebeğim hemen emdi sütüm de vardı çok şükür. İkimizde çok iyiyiz. Allah herkese hayırlı Doğum nasip etsin.
Sen ne istersen iste bebek nasıl gelmek istiyorsa öyle geliyor. O yüzden ne normal ne de sezeryan korkusu içinde olmayın. Rabbim kimseye dayanamayacağı yükü vermiyor. Ben hayatımda ilk defe ameliyathane gördüm kesilip dikildim yani.
Sormak istediğiniz bir konu varsa sorabilirsiniz
Rabbim hepimizin yardımcısı olsun kızlar🙏
happy kids de sizi bekliyorum 🥰