Bazen çok mutluyken aniden mutsuzluk kasvet çöküyor üstüme herkesten her şeyden nefret geliyor bir anda. Bazı günler içim kıpır kıpır bazı günler kaygı endişe geçmişe gidip sinirlenme, kocanı sorgulama falan olıyor halbuki iyi bir kocam var ama aklım hep geçmişe gidiyor. Bi de insanların çoğu bana yapmacık içten pazarlıklı samimiyetsiz geliyor kimseye güvenemiyorum eşimin arkadaşlarıyla görüşüyoruz kadınlar çok tuhafıma gidiyor bazıları tabi hepsi değil. İnsanlardan soğudum resmen. Gurbetteyim canım çok sıkılıyor yoksa kimseyle görüşmücem ama yalnızlık da çekilmiyor 😊 neden böyleyim bugün yine kasvet çöktü üzerime hiçbir şey yapasım yok eşime de surat yapıyorum alttan alıyor ama elimde değil. Hormonlar böyle bir şey miymiş şu an bile durduk yere gözyaşı döküyorum. Kavga edesin var bağırasım var birilerine sanki içimde birikmiş bişeyler var gibi geliyor. Nefret ediyorum bu dengesiz hallerimden ama elimde değil😔