Çok çok klasik bir başlangıç olacak belki ama herkes gibi bende birgün buraya doğum hikayemi yazmanın hayali ile uyuyordum her gece. Doğum hikayeleri okumaya bayılıyordum. Pozitif ya da negatif hepsini okuyordum başıma gelecek iyi ya da kötü herşey hakkında bir fikrim olması adına. ben bir farklılık yapıp uzun yazdim ve bütün süreci paylasmak istedim… Temmuz 2019 da evlendim. Vajinismus sebebi ile ilk gece sonrası üç dört gün kanamam oldu. üç ay eşimle ilişki yaşayamadım. Doktora gittiğimde vajinismus olduğumu kızlığımın normalden kalın, çatimin oldukça dar olduğunu söyledi. Normal doğuma elverişsiz dedi. Bazı çözüm önerileri ile vajinismussu yenemesemde eşimle ilişkimizi düzeltecek kadar korkumu yendim. Hep bebeğimiz olsun istedim ben eşim istemiyorum diyordu fakat korunmuyordu. Ben çok istiyordum fakat olmuyordu. Doktorlar herşeyin normal olduğunu stres yapmamamız gerektiğini söylüyordu. Bu yüzden lütfen lütfen stres yapmayın her ay o testi yapmak için bekleyip sonrasinda negatifi görmek ne demek çok iyi biliyorum. Bir senelik uğraş sonucu hamile kaldigimi öğrendim. Her günüm kusarak ağlayarak geçti. Annemler başka şehirde eşimin ailesi var ama bizim için yok oldukları için çok zor bir süreçten geçtik. İstanbul’da kimsem yoktu eşimin bir iki akrabası vardı görüştüğümüz onlarda biz eşimin ailesi ile görüşmediğimiz için laf taşımak için gelip gidiyormus bunu öğrenince uzaklaştım. İki acemi bir yolda düşe kalka yürümeye başladık. Hergun bulantı kusma uyku hali koku hassasiyeti mide yanmasi hamileliğim boyunca bunları çektim malesef. Bazen istemeyerekde olsa acaba çok mu erken istedim acaba biraz daha mı zaman lazımdı dedim ama sonra silkelenip savastigin günleri unutma dedim. Bana kızmayın benim gibi her an kusan birini ancak bunu yasayan biri anlar.. her neyse burada doğumdan sonra bana bakacak kimsem olmadığı için vajinismus teşhisimi koyan doktoruma gitmek istedim. Annemlerin oturduğu sehirdeydi. Zaten normal doğuma elverişsiz demişti. Bende annemlerin yanına gideyim bari orada bana bakar diye ailemin yanına geldim. Geldiğimde doktorumun tayini çıkmıştı devletteki sözde doktor bebeğinin kalbi durmadan seni sezeryane almayacağım diyerek bir annenin duyacağı en kotu şeyi söyledi. Bende apar topar özel hastaneye gitmek durumunda kaldım. Bu arada evleneli bir buçuk sene olduğu ve eşimin ailesi hiçbir şeye destek olmadığı için her şeyi biz yaptığımız için maddi olarak çok kötü durumdaydık. Buradaki bir arkadaşımızin desteği ile doktorum Emin Damgacı ile tanıştım. Aldığı maaşı ve parayı sonuna kadar hak eden çok sevgili doktorum. Allah ondan razı olsun. Doktorumla görüştükten sonra sezaryen günümü aldım. Bir hadta sonra gittiğimde bebeğimin suyunun azaldığını ama bir süre daha yeteceğini söyledi. Gerekli önlemleri aldık ve beklemeye koyulduk sürekli havuç suyu içiyordum ama her hafta gittiğimde daha da azaliyordu. Doktorum olabildiğince bekleyip bebeğin kilo almasını istedi. Bir gün şiddetli sırt ağrısı ile uyandım bebeğim bir yere top oluyor benden sulu akıntı geliyordu. Nst girdim düzensiz sancı çıktı doktorum normal gördü. Daha sonra bu akıntı iki gün devam etti. Büyük tuvalete çıkarken su gibi akıntı geliyordu. Kontrolüm vardı iki gün sonra bekledim ve gittiğimde 37hafta 4 gunluktu bebeğim. Doktorun verdiği güne bir hafta kalmıştı. Ameliyat öncesi testlerini yaptır gel birde turnusol ped testi yap suyun mu sızıyor bakalım dedi. Bütün testler yapıldı ve malesef suyum siziyordu. 10.30 doktorum ameliyata girmişti asistanı sana oda ayircam bu saatten sonra bir şey yeme acil sezaryene alinabilirsin ya da bir gece yatıp yarın alinirsin dedi. Doktoru bekledim 13:10 da doktorum geldi acil sezaryen dedi odama çıktım damaryolu açıldi. Hastanem il dışındaydı. Annem yoktu yanımda sadece babam ve ben vardık eşim İstanbul’dan yeni yola çıkmıştı kimsesiz gibi kaldım o odadan nst bakıldı kan alındı. Yarım saat sonra gelip hadi gidiyoruz dediler 🤦🏻♀️ en geç 14:10 civarı ameliyathanedeydim. Tansiyona bakıldı anestezi doktoru geldi beni sakinleştirdiler spinal ignem yapıldı. Yapılırkende iğne çıkarkende canım epey yandı. Tabiki bu herkeste aynı olacak diye bir şey yok. Arkadaşımın canı hiç yanmamış mesela. Neyse anında ayaklarım uyuştu zaten yatırdılar beni spinal ignem yapılırken doktorumda gelmişti. Ameliyat esnasında iki kez uyutucaz seni dediler. Şöyle anlatayım ameliyata başladıklarını hatırlamıyorum tek hatırladığım sonda takılırken bağırdım uyuttular. Daha sonra bebeğimi çıkarırken üzerime çok yuklendiler bağırdım canım acidi diye. Oğlumun ağlamasını duydum çok uykum var dedim biliyoruz geçecek birazdan dediler. Oğlum çok zayıf ve küçüktü hemen kokladım yoğun bakıma çıkardılar o çıktıktan sonra tekrar uyudum sanırım gözümü açtığımda iyi misin dediler bebeğim biraz geç geldi ama çok şükür iyiydi. 47 cm 2635 gramdı. 2560 düştü beş günde. Ameliyat sonrası çok sıkıntılı geçti bu yüzden soru sormak isteyenlerin cevaplarım ama anlatıp kimseyi korkutmak istemem. Şimdi 7 kirkimiz uçtu oğluşum yanımda uyuyor anne olmak zor ama gülüşü yeter demişler ya çok doğru. Allah isteyen herkese nasip etsinnnnn çok dua ettim isteyene ver Rabbim diye. 💙💙 Sorunuz varsa cevaplarım kizlarr