Aslanaysima canım gece sancım başladı gittik hastaneye işlemler falan neyse ameliyata alındım uyuşturmak için seni o kocaman karnınla malesef iki büklüm yapıyorlar ve kuyruk sokumuna o kocaman iğneyi yapıyorlar:(( çok acı malesef:(( sonra yatırırdılar masaya üzerim örtüldü vs uyuşma sıcak sıcak geldi okey sorun yok. Ameliyatta bütün dokunmaları herseyi hissediyorsun bir kere, resmen yatakta sallanıyorsun, acı yok ama iğrenç bi his var, e göbeğini 7 kat kesiyorlar sonuçta, daha kötüsü bebeği ordan çıkartırken ve çıkarttıktan sonra öyle bir his geldi ki herkeste oluyormus, genel herkes kusuyormus, sonuçta bebek çıkınca tüm organlar yerlerinden oynuyor nasıl desem resmen masada beni tamamen uyusturun çok kötüyüm diye yırttım kendimi o esnada, ve kustum yattığım yerde herkeste oluyormus normalmiş ama çok kötü bir his. Miğdem bulandı başım döndü, uyuştuğum ama o yarım uyuşukluk hissi bile berbat canım. Kısacası ameliyat anı berbat. Sonrasını anlatmak bile istemiyorum. Odaya geldim zaten halim berbat ameliyattan yeni çıkmısım saçma sapan bir uyuşukluk var hiç kımıldayamıyorsun. Biraz uyudum. Neyse kontrole geldiler allah kahretsin o dikişinin üstüne öyle bir bastırıyorlar ki alttan kan çıksın diye Allah Allah ne inledim anlatamam. Bir kaç kez yapmak zorundalarmıs bizim iyiliğimiz için ama böyle felaket acı yok. O dikişin üzerine nasıl bastırıyorlar ya of . Birkaç saat arayla yaptılar ama felaket bağırdım. E bide uyuşukluk geçerken de bacakların et kesiyor gibi oluyor o da lanet. Sonra yürümek zorundasın o daha da felaket. Zaten taze dikişlisin ağrın sancın var hareket edemiyosun yatakta acıdan dolayı, bir de seni iki hemşire gelip yataktan dakikalarca ayağa kaldırmaya çalışıyorlar kahretsin, bir milim bir milim ayağını sürte sürte yürümeye çalısıyosun doğrulamıyosun da dikiş acısından ah hatırlamak bile istemiyorum. Böyle devam ediyor işte bir saate bir yürümeye çalısmalar falan. Bebek yanımda yatağında ağlıyor ve asla o yataktan kalkamıyorsun alamıyorsun kucağına asla dikişlerden dolayı. malesef uzun süre böyle devam ediyor. Ama güçlü dirençli oldum artık sabrettim o kadar acıdan sonra kalktım yürüdüm hep hiç oturup yatmadım. Yatınca oturunca allaaah kalkamıyosun dakikalarca o acıdan. Bir de sonda rezaleti var. Sondayı takması da çıkarması da bi saçma hiç. Eve geliyosun zar zor. Bir ay böyle devam ağrılar acılar, yatamamalar kalkamamalar, doğru dürüst eğilip hareket edemiyosun, emzirirken rahat emziremiyosun. Hastane yatağı da yok ki seni yattığın yerden otomatik doğrultsun. Allah öksürme yada hapşırma yada hıçkırık bi geldi mi ölsem daha iyi, sanki dikişler patlıyor. Asla kahkaha atamadım bir hafta falan onda bile karnın hareket ediyor diye dikişler ağrıyor. WC muhabbeti ayrı sıkıntı. Vs yani bu özeti sen düşün neler çektiğimi canım sırf bu yüzden bebeğimi sevmeye halim kalmadı doğumda ve sonrasında. Bebeğimi kucağıma alıp hissedemedim o güzel duyguyu o zaman. En mutlu olmam gereken gün en kötü günümdü. Bi yazsam roman olur bu kısa hali sen düşün. Tabiki her doğum şekli acılı ama keşke normal doğum yapsaydım. Sadece doğum olana kadar ağrı çekiyorsun sonrası kuş gibi. Evet normal doğum da çok zor o sancı falan bir de kesik atarlarsa da zormus ama çok kısa bir süre. Hemen ayaklanıp mutlu mesut devam ediyorsun. Ama ah sezeryan öyle mi. Bu kadar şeyden sonra seni korkutmak istemiyorum diye bitirmek istemiyorum ama böyle. Bu arada kişiden kişiye değişiyor. Ameliyatı çok güzel geçen sonrasında biraz ağrı sızıdan sonra kolay atlatan da var çok fazla, benim gibi işlence çeken de malesef. Ama adı üzerinde sonuçta doğum. İki türlü de acı kaçınılmaz. Umarım sizin acı eşliğiniz sağlamdır, yada güçlü birisisinizdir de kolayca atlatırsınız her ne şekilde doğursanız da amin 🙏