Merhaba,
Uzatmalardan yazıyorum. 40+3 olduk. Uygulama bebek fotoğrafı göstermekten sıkılmış olacak döllenmek üzere olan yumurta fotoğrafı göstermeye başladı. Şuan ben daha önce hiç sancım yoktu, hala daha yok. Arayan soranın da haddi hesabı yok… Ne yaptınız, niye doğmadı, ne zaman doğacak, doğdu mu, doğuyor mu…? İçimde çocuk olmasına rağmen kafa olarak çocuğum olmuyor psikolojisine girdim. ( Allah tüm isteyenlere bakabileceklere hayırlı evlat versin inşallah biran önce ) geceleri uyuyamıyorum. Ben niye doğuramadan diye. Hani Türk filmlerinde olur ya, herkes kıza veya adama hesap sorar öyle saçma sapan rüyalar işte. Rüyalarımda da herkes bana hesap soruyor “herkes doğurdu sen niye doğuramadın” diye… Yürüyüş yapmak için fırsat kolluyorum, squat pilates perine masajı kendi kendime bir şeyler yapmaya çalışıyorum ama nafile. Çocuk aşağıya ineceğine iyice yukarı çıkıyor bazen… Ne nişanım geldi, ne suyum, ne sancım… Her şey tamam çok güzel gibi bir de karantina eklendi. Annem yanımda çok şükür ama bu sefer hastahaneyi, hastahane yolunu düşünmeden edemiyorum. Gitmesine gittik diyelim ki, birşey lazım olsa polisler inanır mı hastahanede yattığıma? Ya hastahane tutturursa bir kişi kalacak diye. Annem kalsın tamam ama babası çocuğunu görmesin mi? Acaba çocuk stresten mi doğmuyor diyorum. Bir de çocuğun hareketlerini takip etme meselesi var… Ya fark etmezsem vs. Diye de düşünüyorum bir yandan… bebek çantasını hazırlayalı aylar oldu. Ya birşey lazım olursa düşüncesi var… Var oğlu var… benim gibi olan var mı?