Hatice4446 tatlım şimdiye kadar çok deneyim okudum çok kişiynin doğum hikayesini dinledim. Her ikisinin kendine göre zorlukları var. Kimi çok zor normal doğum geçiriyor, kesiler atılıyor, hemşirelerin karnına bastırmasından haftalarca morarmış ağrıyan karınla yaşıyolar, kimi haftalarca oturamıyor, kimisi de çok kolay bir doğum geçiriyor sonrası da rahat oluyor. Sezeryanda ise öncesi rahat oluyor, sonrasında da kiminin hiç ağrısı sızı olmuyor hemen ayaklanıyor kimisinin de iyileşme süreci biraz daha uzun sürüyor. Yani bu kişiden kişiye vücuttan vücuda değişiyor. Normal doğum zor ve yorucu bir süreç bu doğru çünkü kimisi 16 saat sancı çekerken kimisi 3 saat çekiyor. İnanılmaz farklı hikayeler var yani. Ben mesela o heyecan ve strese dayanabilir miyimi hep sorguluyorum, o acıya dayanabilir miyim diyorum, bunlardan korkuyorum. Bir de benim 2 kardeşim annemin çatısı dar olduğu ama asistan doktorlar tarafından farkedilmeyip normal doğurtulmaya çalışıldığı için doğumda hayatlarını kaybettiler, tabi bu 35 yıl önce. Bi arkadaşımın kızı normal doğumda doktorun bi hatası yüzünden bebeğin kolunda sinir kaybı yaşadı ve aylarca yıllarca tedavi gördü davalarla uğraştı, ve bana keisnlikle risk alma sezeryan yaptır çünkü hiç tahmin edemeyeceğin komplikasyonlar çıkabiliyor dedi. Etrafımda böyle çok hikaye olunca diyorum neden risk alayım. Gönlümden geçen su gibi bir doğum hikayesi aslında, suyum gelsin çat hastaneye gidelim çat doğurayım epizyotomisiz, hop kucağıma versnler. Ama ne olacağını bilemiyoruz maalesef. Sezeryanda ise aman diyorum giderim genel anesteziye girerim uyanınca temiz mis pak çocuğu verirler kucağıma, nasılsa büyütürken cefasını çekicez 😄