Merhabalar, herkesin kolay ve guzel bir dogumla bebegini kucagina almasi dileğiyle başlıyorum.
Hemen her anne adayi gibi dogumu heyecanla beklerken hayaller kurup burdan bol hol doğum hikayeleri okuyordum. Vajinal doğumu cok istedigim icin cogunlukla onlari okuyordum. Ve kendimi buna hazirladim her anlamda.(yürüyüş, egzersiz, perine masaji , ahududu cayi, hurma…) Sezaryenli hikayeleri arada okuyordum. Ve açıkçası sezeryan gözümde cok da önceden hazirlanilacak bir sey gibi değildi. Zaten normal istiyordum ve şayet sezeryan gerekirse alip kesecekler yarali yarali koyacaklar yataga diye bakiyordum kaba taslak. Ki aslinda tam da öyle oldu amaa kesinlikle önceden bu ihtimale de hazirlanmak gerekiyormus bunu öğrendim. Ilk tavsiyem normal doğum isteyenlerin sezeryani da iyice araştırmaları, sezeryan hikayelerini es geçmemeleri olacak.
Gebelik kontrollerime devlet hastanesine gidiyordum 7. Ayimda Genesis’te Fatma Çağıran’a gitmeye karar verdim. 36. Haftama kadar ona gittim ama sonradan ogrendim ki Genesis’te sanci surecinde esimiz dahil kimseyi almıyorlarmış. Sanci odasinda tek basimiza kaliyormusuz dogum sonrasi birileri gelebiliyormus. Ve bir de mesai dışında kendi doktorumuz doguma gelmiyormuş.(Diyarbakir anneleri icin ayrinti veriyorum) Bunlari en basta sormadigim icin cok kızdım kendime. Ikinci tavsiyem doktor kadar hastanenin bütün kural ve uygulamalarini iyice araştırmanız ve ogrenmeniz olacak. Sonrasinda tabi baska hastane, doktor arayisina girdim. Eşim en bastan beri Bati hastanesinde Deniz Balsak’i istiyordu. Çünkü uzaktam akrabalari oluyordu. Tanidik doktor nazimiz geçer diyordu. Son haftalar olduğu icin esimin de israriyla cok arastirmadan ona geçtik. Ve burdan sonra basliyor dogum hikayem. 37. Haftada çatı muayenesi yapar diye ağda yaptırdım oyle gittim kontrole ama muayeneyi yapmadı. Bebek kanala inmeden yapmak doğru olmaz dedi. 39. Haftada da bakmadi. Plasenta yaşlanmış haftaya kadar gelmezse suni sanciyla baslatacaz dedi. Hatta burda post açtım dogumu tetikleyecek ne yapayim diye. En son 40. Haftada gittik dogum servisinde nst cekilirken ebeye “bu hastanede doguma kadar çatı muayenesi yapılmıyor mu?” diye sordum. “Yoo, yapiliyor. Sana bakilmadi mi?” dedi. “Nstden sonra bakarim sana” dedi. Vee çatım darmış. Tabii ben cok üzüldüm. Ama yine de bebek iri degilse ve çatı ciddi anlamda dar degilse yine de vajinal dogum olabilecegini biliyordum. Ebe doktorumu aradi bilgi verdi. Nstyi de alip indik. Doktor “git cantani al gel bebehi alalim” dedi. Şok oldum. Hayir ben hazir değilim dedim. “Ama günün doldu, çatın da darmış bekleyemeyiz. En gec yarin almaliyiz.” dedi. (doktorun kendisi yine muayene etmedi) Tamam deyip ciktik hastaneden. Ama benim icim rahat değildi. “Devlet hastanesine gidelim orda da baksinlar” dedim eşime. Biraz kızdı “Ne gerek var. Doçent adam sezeryan diyorsa bi bildiği vardir” dedi. Ama akşam ısrar ettim. Bu arada muayene sonrasi eve geçince nişanım da gelmişti. Esim sinirli sinirli beni götürdü devlet hastanesine. Acilden giriş yaptik. Ordaki ebe genital bölgeme igrenir bir ifadeyle bakti önce. Sonra muayene etti. “1 cm aciklik var” dedi. “Çatım normal doguma uygun mu?” diye sordum. “Ona dogum sirasinda karar verilir” dedi sert bir dille. Ertesi gün ac karnina kurbanlik koyun hissiyle hastaneye gittik. Ama yine de doktorun kendisi muayene etsin istedim normal doğumu deneriz umuduyla. Doktor geldi sinirli bi sekilde resmen canimi acitmak istercesine muayene etti. “Yok, dar işte” dedi. Yukari odaya ciktik. Daha eşyaları yerlestirmeden önlük getirdiler “giy, hazirlan” dediler. Eşim islemleri yapti o sirada. Beni ameliyathaneye götürecekleri anda geldi. Ameliyathane kapisina kadar yanimdaydi. Ben heyecan bile hissedemiyordum dogru düzgün. Ameliyathaneye girdik. Ameliyat masasina koydular. Anestesi uzmani geldi. Bacaklarim sedyeden sarkacak sekilde oturtup, iki kolumu kafamın önünde birlestirttiler. Basimi iyice egip tuttu bi hemsire. O sirada belime igme yapıldı. Ayaklarima cok guzel bi sicak indi. Uyuştum hemen zaten. O uyuşukluğu tarif edecek olursam hani kolumuz altimizda kalir gece ve hissetmeyiz ama dokununca hafiften bi sürtünme hissederiz ya oyle bir şey. Aci hissetmiyorsunuz ama gidiklanir gibi hafif bi his oluyor. Sonrasında uzattilar beni, elimi ayagimi bağladılar. Sondayi taktilar. Önümdeki ince demir çubuğa bir sürü bez astılar. O sirada doktor geldi. Önümdeki bezlerden dolayi göremiyordum ama sesini duydum. Çalan muzigi degistirmelerini söyledi. Slow bi parca açtırdı. Hiç bana görünmedi. Basucumdaki kadina ameliyat basladi mi dedim yok dedi. Ama oyle dedikten bikac saniye aglama sesi duydum. “Evet senin bebeginin sesi” dedi. Bebek hemsiresi aldi once temizledi giydirdi. O sirada uzaktan bakiyordum ona. Agliyordum istemsizce. Bana benziyordu. Agzini kocaman aca aca agliyordu. Sonra getirip yanagima koydular. Yumusacikti teni. Boyle bir doku yok hicbir şeyde. Yanagi yanagimda, dudagimdaydi. Agziyla meme arıyordu. Emmeye çalışıyordu yanagimi. Konusmak istiyordum. “Hosgeldin oglum” demek istiyordum ama hem yogun duygular hem ilaclarin etkisiyle konusamiyordum.(Tansiyonum düşmüştü baya) Sonra bebegimi götürdüler. Doktor da isini bitirmis cikmis. Hangi ara cikti bi fikrim yok. Geldi, kesti, dikti ve gitti. Hangisi tam olarak ne zama oldu bilmiyorum. Hayatimin en buyuk pişmanlığı oldu bu doktor tercihi. Güya ozel hastaneydi onca para verdik ama resmen insan yerine bile koymadı. Neyse ki oglum sag salim kucagimda. Tek tesellim bu oldu. Odaya ciktiktan sonra da guya kontrol diye geldiginde yanima yaklasmadan uzaktan “nasilsin” dedi, "aksam 8de yurumeye basla"dedi, cikti gitti. Bir tavsiye de Diyarbakir anneleri icin dogumda asla ama asla Deniz Balsak’i tercih etmesinler. Evet bilgisi cok, docent, bazi tedavilerde iyi bir doktor ama… Bir daha asla! Diger tavsiyelerimi de siralayip bitireceğim. Sorulara açığım. Herkese hayal ettigi gibi bir dogum diliyorum.
-Depend, zaten herkesin tavsiyesi.
-Önceden memeleri koruyacak bir seyler yapin mutlaka. Ben normal dogum yapacagimi dusundugum icin dogumdan hemwn sonra sogan sürerim sodayla yikarim, şayet yine yara olursa ilac alirim diye düşünmüştüm. Hatta yanima soganla sodayı da alimistim:) ama ilk saatler ayaga kalkamadigim icin süremedim ve yara oldu. Bikac gün sonra meme ucu kremi aldim. Ama iyilesene kadar mahvoldum.
Düştüğüm hataya düşmeyin.
-Göğüs pedi de cok isime yaradi. Süt sizdiginda sütyen, atlet temiz kaliyor.
-Babynest almistim. Acaba gereksiz miydi diye sorguladim ama kesinlikle bu da cok işime yaradı. Ilk günler oglumu icine koyup hwmen yanima biraktim. Alio emzirirken cok kolaylik oldu. Yaralarim biraz iyilesince de yataginin icine biraktim o sekilde. Yazin aileme filan gidince yanimda da götürürüm.
-Emzirme yastigi sezeryanli pek kullanilamiuor ama sonrasinda baya kullanisli oldu.
-Doktor sezeryandam 10 gün sonra korse kullanabileceğimi söyledi 12. Gunde kullandim ama yaramin şişmesine sebep oldu. Kullanmayi biraktim. Bu konuda da temkinli olmanizi tavsiye ederim.
-Hastaneye hosaf yapip götürmüştüm. Bi de kahve ve makinasi. Bunlar da tavsiyelerim arasinda.
Aklima gelen baska bisey olursa yine yazarım alta.